Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ſtatu perfectōnisLXVII

vero ꝑfectōis acqͥrende bonū illud qd̓ iaꝫalius diffundit intēdit/ nititur/ feſtinatin ſe acquirere. Primꝰ ex abundantia ī alios redundat. ſecūdus in ſe ſtat. Scd̓mAriſto. v. eth̓. Uirtus tunc ꝑfecta eſt quādo habens pōt ad alteꝝ vti modo adſeip̄m. Multi enī in ꝓprijs virtute vti poſſunt ad alterū neq̄unt. Ultra ſequit̉. ſiſtatus p̄latōis ſit ſtatus ꝑfectōis exercende ſic tn̄ exercēde qͥn etiā ſit acqͥrēde.Patet quia p̄lati ſunt in ſūmo ꝑfectōisſed indies ꝓficiunt in gratijs v̓tutibus. acceperim (dicit apl̓s) aut ꝑfectꝰſim. hoc ē ſic qͥn ampliꝰ ꝑfici poſſim. Sequor aūt ſi quo modo ꝯp̄hēdam. Quareautē plꝰ dicat̉ perfectiōis exercēde qͣꝫ acqͥrende ideo eſt/ qꝛ principalit̓ dat̉ inſtituitur ex officio ordine vt bonū qd̓ in eo eſtextēdat/ deriuet in alios effundat. qͣſi ſeneglecto alijs ſibi viuat. nec ſic perfectus ē quin vlteriꝰ ꝑfici queat. ſed qꝛ maxima ex parte perfectiōis eſt. ſicut ꝑfectusdoctor et clericꝰ dicit̉ qꝛ excellēter ꝓfecit indoctrīa qͣꝫqͣꝫ om̄i die ꝓficiat in ea. Ex iſtꝭinfero qꝛ ſtatus curatorū in ordine ꝓximꝰeſt ſtatui ep̄oꝝ. Patet qꝛ eadem oꝑa hierarchica eis incūbunt et epiſcopis. et ſi nonin excellēti gͣdu. Debent enim ſubditospurgare arguēdo/ īcrepādo. illumīare docendo et p̄dicādo. ꝑficere ſacramēta miniſtrādo. Tenent̉ in caſu ſicut ep̄i animas ouibus ponere. Un̄ et in miſſiōe ſeptuagintaduoꝝ diſcipuloꝝ/ quibꝰ curati ſuccedūt ẜm theologos iuriſtas. quaſi eademoꝑa mādauit eis xp̄s que et apl̓is. Lu. x. Sequit̉ ſtatim ex hoc ſtatꝰ curatoruꝫꝑfectior ē ſtatu religioſoꝝ. Patet qꝛ ꝓximior eſt ſummo ſtatui ep̄oꝝ. ⁊c̄. Qd̓ autē eſtꝓpinquiꝰ ſummo ē ꝑfectius. Secūdo qꝛſtatus curatorū eſt ſtatus ꝑfectionis exercēde. Religionis v̓o ſtatus magis eſt acqͥrende. ẜm p̄dicta aūt ſtatus ꝑfectōis exercende ꝑfectior ē ſtatu ꝑfectōis acquirende ſtatus religioſorū ſit ꝑfectōis acqͥrēde hoc exp̄ſſe ponit ſctūs doctor ſcd̓a ſecūde. q. clxxxvi. arti. i. in ſolutiōe. iij. et. iiij.rationū. ar. ij. in corꝑe queſtiōis. Et libello ſuo de ꝑfectōne vite ſpiritalis. Statusinquit religionis ad ꝑfectōnem ꝑtinere dicit̉ quāto eſt viā tendendi ad perfectōeꝫ quedā exercitia regularꝭ obẜuantie. Un̄et ſcd̓a ſecūde in pluribꝰ locis q̄ſtiōis eiuſdem. Religioſus inquit ꝓfitet̉ ſe eſſe ꝑ-

fectū ſed magis adhibere curā/ operam etſtudiū ad acqͥrendā ꝑfectionē/ per regulares obſeruātias ſue religiōis quā aſſumitſicut inſtrumenta ad ꝑfectōeꝫ. Et ita ſicutip̄e dicit/ dicit̉ ſtatus ꝑfectōis ſolū ex intētione finis perfectōis acquirēde. Qui aūtoperat̉ ad finem; nōdum aſſecutꝰ eſt finē.Alioquin religioſus ꝓfeſſus vniꝰ diei quiveriſſime ꝓprie eſt religioſus; eſſꝫ perfectus. pueri quattuordecim annorūfeſſi dicerent̉ iam ꝑfecti/ quod qͥs diceret?Unde in religiōibꝰ licite bn̄ recipiunt̉pueri adoleſcētes/ hoīes indocti imꝑfectiſſimi. vt .ſ. ꝑficiant̉ in religione. tales autem nunqͣꝫ deberēt admitti ad curā regen. Sic igit̉ ſtatus curatoꝝ reqͥrit homīnem ꝑfectiorē qͣꝫ ſtatus religiōis. Ea propter dicebat Aug. et habet̉. xxi. q. i. c. Probatiores niſi meliores in clericos. ēcuratos recipimꝰ. dicit in monachosvel religioſos. ad quē ſtatū; qꝛ eſt ſtatꝰ ꝑfectōis acqͥrende/ omēs recipi poſſunt. Preterea ẜm diuinū Dyoniſiū ſtatꝰ p̄latorūfertur ſtatui religioſorū. qꝛ eſt adductiuꝰalius in ſe ſtatꝰ. Ip̄oꝝ autē curatoꝝ eſt etiam alios ad deū adducere exhortādo/ inſtruēdo monēdo quo ſic ad deū redeantUnde. vi. cap̄. celeſtis hierarchie ait ip̄e dionyſiꝰ. Cōſummādus monachꝰ retro ſacerdotē ſtat ſupra caput habēs traditaeloquia. Sequit̉ in textu. autē neqꝫ ſupra caput tradita eloquia habere dicit̉ etaſtare ſacerdoti/ declarat monachicū ordi non eſſe alijs prelatū. ſed in ip̄a ſtantemſingulari et ſacra ſtatōne. Unde ab initōinſtitutōnis religioſoꝝ/ vt ex legēdis patꝝclaret et apparet/ religioſi erāt ſubditi parochialibꝰ curatis/ a quibꝰ recipiebāt eccleſiaſtica ſacramēta. Poſtmodū vero vtvagandi tolleret̉ occaſio abbates eoꝝ inſtituti ſunt curati corū. Itē arguit̉ ad corollariū/ quoniā curati ordīati ſunt ad bonūcōmune. religioſi vero vacāt bono priuato ſingulari ſacre ſtatōni/ bonū veromune diuiniꝰ eſt melius bono priuato. Infero vltra ſtatuſ curatoꝝ ſicut ep̄i vſcoporū eſt de pͥmaria et ordīaria chriſti īſtitutōe. Patet quia ip̄i diſcipuli qͥbꝰ ſuccedunt curati ẜm gloſas canōes fuerūt ordinarij hierarchie īmediate a xp̄o miſſi. poteſtatē hierarchizandi acceperūt/ nona petro ſed a chriſto. Sequitur vltracurati parochiales non ſe habent ad ep̄os