De conſiliis euangelicis
mutat genus aut ſubſtantiā oꝑis. Primapars arguit̉/ qm̄ ꝑ votū hō dat plus deo.ſcꝫ opus ip̄m ⁊ potentiā. dū facit ſe nō poſſe qͥn faciat quod prius poterat nō facere.Siue iuxta cōmunē metaphorā. vouensdat fructū et arborē. aliꝰ autē qͥ n̄ vouit ſolū dat actū vel fructū ſine potentia vel arbore. Maiꝰ autē eſt dare actū ⁊ potentiaꝫ/fructū et arborē. qͣꝫ ſolū fructū vel ſolā arborē vel actū. Item qꝛ ꝑ votū magis firmat̉ hō in bono ¶ Secūda pars arguit̉/ qͦniā votū nō addit niſi rōem volūtarie obligatōis. iſtud autē nō mutat genꝰ vel ſubſtantiā operis. ¶ Ex quo vlteriꝰ hoc patetꝙ multa oꝑa ſine voto ꝑfectiora ſunt ⁊ meliora qͣꝫ aliqͣ alia ex voto. Probat̉ qm̄ diligere deū ex toto corde meliꝰ eſt qͣꝫ aliqͣ tēpida caſtitas. et opꝰ martyrij ſine voto longe meliꝰ eſt qͣꝫ pauꝑtas vl̓ ieiuniū ex voto¶ Ex p̄dictis infero ꝙ papa in omni votoreligiōis diſpēſare p̄t. Hoc patꝫ. qm̄ in oīemiſſione voti ſubintelligi debꝫ voluntaspͥncipis vl̓ ſūmi pōtificis. Itē ſi nō p̄t diſpenſare papa in om̄i voto. vl̓ hͦ eſſet qꝛ votū. ⁊ ſic de iure diuino ⁊ naturali reddēduꝫeſt. vel qꝛ ſolēnizatū. Non pͥmū: al̓s ī nullo voto papa poſſet diſpēſare. qd̓ eſt abſuidum. Et patꝫ ꝯſeq̄ntia. qm̄ redditio vniꝰvoti nō plꝰ eſt de iure diuīo qͣꝫ redditio alteriꝰ Nec ſcd̓m dici p̄t. quia ſolēnizatio voti eſt de inſtitutōe eccl̓ie ⁊ ita d̓ iure hūanoſupra qd̓ eſt papa. et ita patet ꝙ papa pōtfacere d̓ monacho nō monachū. qm̄ ſicutarguit de palude. eſſe monachū nō eſt niſieſſe obligatū ad obſeruantiā triū pͥncipalium votorū. Hmōi autē obligatōnem velvinculuꝫ ſoluere poteſt papa. ſicut et legit̉feciſſe de rege vno arragonū/ quē exire cōegit de clauſtro ad ꝓlem ꝓcreandā ⁊ vxorēducendā. ¶ Ex p̄miſſis oībꝰ ſeqͥtur ꝙ multi ſunt ꝑfecti ⁊ fuerūt in vita ſpūali qͥ nonſunt in ſtatu ꝑfectōis. Patet de multis cōiugatis qͥ ſunt ⁊ fuerūt ꝑfecti in vita xp̄iana. nec tn̄ habent ſtatū ꝑfectōis. qm̄ ſtatuſꝯiugal̓ nō dicit̉ ſtatus ꝑfectōis. Cōſimiliter multi (vt ꝓhdolor ⁊ clare nimiū videreeſt) ſunt in ſtatu ꝑfectōnis p̄latōis vel religiōis omniū imꝑfectiſſimi diſſoluti in vita ⁊ moribꝰ: vt inde dixerit Gregꝰ in paſtorali. Plerūqꝫ ordinē ꝑſonaꝝ ꝑmutauit qͣliU tas morū. ¶ Unde ꝓ declaratiōe ampliorideſcribit̉ ſtatus ꝑfectōis/ ꝙ eſt modus viuendi/ in quo qͥs obligat̉ ad perfectōeꝫ ac-
qͥrendā vel exercendā/ ſiue obliget̉ ꝑ votūaut p̄lationē vel dignitatē. Dixi acquirendā ꝓpter ſtatū religioſoꝝ. Exercendā propter ſtatū p̄latorū epiſcopoꝝ ⁊ curatorum¶ Infero vltra ꝙ ſtatꝰ ꝑfectiōis exercendegeneraliter ꝑfectior eſt ſtatu illo qͥ ordinat̉ad perfectōem acqͥrendā. hoc de ſe notū ē.qm̄ exercere opera ꝑfectōis digniꝰ eſt et ꝑfectiꝰ qͣꝫ ad illa niti/ tēdere et feſtinare. Similiter ⁊ ſtatus ille ꝑfectior ē qui obligataſſumētē illū ad opera ꝑfectiora exercedavel acqͥrenda. qͣꝫ ille qͥ ad minꝰ perfecta obligat aut exercēda aut conqͥrenda. ¶ Ulterius ſequit̉ ꝙ ſtatꝰ ꝑfectiſſimus in eccleſiamilitante ē ſtatus epiſcopoꝝ. Patet qꝛ obligat ad opera hierarchica ꝑfectiſſima exercenda. q̄ ſunt purgare/ illumīare et ꝑficere. Purgare arguēdo/ corripiēdo/ increpādo. Argue increpa/ obſecra/ monet apl̓usthimotheū quem epiſcopū ordīauerat. Illuminare aūt inſtruēdo. docēdo. monēdo.Oportꝫ (ſcribit apl̓s) epiſcopū amplectētē eſſe eū qͥ ẜm ſanā doctrinā eſt fidelē ẜmonē / vt ſit potēs exhortari in doct̓na ſana. ⁊ꝯͣdicentes arguere. Quāobrē et in ordīation ep̄i petit̉ ab eo. Scis nouū ⁊ vetꝰ teſtamētū. ⁊ rn̄det ſcio. Perficere deniqꝫ hoſtias/ p̄ces/ orōnes/ ſacramēta q̄ ſunt vaſaſanctificatōis ⁊ gr̄e offerēdo. Oīs enī pōtifex (vt inſtruit hebreos apl̓s) ex hoībusaſſumptus ꝓ hoībꝰ ꝯſtituit̉ in his q̄ ſuntad deū/ vt offerat dona ⁊ ſacrificia ꝓ pctīsItē qꝛ p̄latus debꝫ aīam ſuā ponere ꝓ ſubditis qd̓ eſt opus ꝑfectiōis/ maxime debꝫregentibꝰ ſubſidia mīſtrare tꝑaliū bonoꝝSi enī (inqͥt Grego.) nō dat ſubſtantiā ſuam qn̄ daturꝰ eſt aīam ſuā? Itē ẜm apl̓m⁊ diuinū dionyſiū ep̄i ſunt cooꝑatores deiPōtificū ordo ait Dionyſiꝰ pͥmꝰ et ſublimiſſimꝰ. Et Hugo in ꝯmēto. Ep̄i ſūt ſublimes ⁊ ſuꝑiores ac ip̄i diuītati magis appropinqͣntes. ¶ Sequit̉ vlteriꝰ ꝙ ſtatꝰ p̄latōis nō ideo dicit̉ ꝑfectiſſimꝰ. qꝛ ꝯueniētior ⁊ aptior eſt ad perfectōem acqͥrendaꝫ.ſed qꝛ hominē iam perfectū requirit. Patet quia ſtatꝰ eſt perfectōnis in alios exercende/ nō acqͥrende. quare hominē ꝑfectiſſimū exigit et requirit. ¶ Quocirca accipiamus differētiā inter ſtatū ꝑfectōis acquirende/ et ſtatū perfectōnis exercende/ quequidem differētia a fine ſumēda eſt. Status nēpe perfectōis exercēde intendit bonū ſuū ī alios effūdere ⁊ ml̓tiplicare. ſtatꝰ