De perfectōe
ſicut baliui vel p̄poſiti ad regē vel principem. Patet qm̄ ip̄i curati habēt ordinariāiuriſditōem ſiue poteſtatē exercēdi ea queiuris ſunt in ſubditos/ ſicut et diſcipuli qͥbus ſuccedūt. Prepoſiti aūt ⁊ baliui n̄ habent niſi ſubdelegatā iuriſditōem nō ordinariā. Scd̓o ſi curati nō haberēt ordinariā iuriſditōem plꝰ qͣꝫ p̄poſiti vel baliui regum et principū. tūc epiſcopi poſſent ꝓ libitu ⁊ mere gratis eos deponere abſqꝫ culpa. ſicut pͥncipes de ſuis p̄poſitis ⁊ baliuiſfacere poſſunt. Cōſequens autē falſum eſtquia ẜm canones eccl̓iam quā qͥs iuſte adeptus ē. non niſi ꝓ graui culpa coram ep̄ocanonica ſeueritate amittere debꝫ. Itē qꝛcurati de iure diuino ⁊ cōmuni pn̄t operahierarchica exercere/ arguere/ docere/ p̄dicare / ꝑficere/ ſacramēta mīſtrare. ſeqͥtur ꝙſtatus curatoꝝ nō eſt facticiꝰ/ vel aduentus/ vel volūtariꝰ. Patꝫ exqͦ ẜm p̄dicta ē d̓primaria xp̄i inſtitutōe/ et ordinariꝰ ſtatus¶ Ulteriꝰ ſequit̉/ ꝙ ſicut papa nō poſſꝫ ſtatum ep̄oꝝ ab eccl̓ia tollere / ſic nec ſtatū curatoꝝ. Patet qꝛ in ſuis anteceſſoribꝰ īmediate a xp̄o miſſi ſunt. ſicut ⁊ ep̄i in apl̓orummiſſiōe. ¶ Ultimo infero ſicut ſūmꝰ pontifex nō poſſet ſtatū curatoꝝ abolere vl̓ tollere. ſic nec a parochianis oīm curatoꝝ oēmdebitā ſubiectōeꝫ tollere vl̓ ſuſpendere. itavt ī nullo eis ſubijcerent̉. Probat̉ quoniāẜm dicta curati a chriſto in ſuis ſucceſſoribus acceperūt autoritatē et ptātē actiuā.īmo mādatū ⁊ p̄ceptū hierarchizandi ſubditos ſuos. ergo xp̄s eodem actu vl̓ mandato inſtituit/ ordīauit et p̄cepit ꝙ ip̄i ſubditi a curatis hierarchizarent̉ ⁊ ad eos venirēt. Fruſtra etenī daret̉ actiua ptās hierarchizandi niſi ⁊ paſſiua. Un̄ ſicut arguunt doctores theologi. Chriſtꝰ dādo apoſtol̓ ptātem abſoluēdi. Quoꝝ remiſeritispcta ⁊c̄. illo eodem actu ⁊ mādato obligabat hoīes ad cōfeſſiōeꝫ peccatorū. quoniam ſine ꝯfeſſiōe nunqͣꝫ abſoluerēt. ⁊ fruſtradediſſet autoritatē abſoluēdi niſi ī ſubditꝭcorreſpōdenter īſtituiſſet obligatōem p̄ceptiuā ad ſe ſubmittēdū eis ꝓ bn̄ficio abſolutōis. Ita in ꝓpoſito imaginādū ē. Iteꝫqꝛ ip̄i curati iure naturali et diuino obligātur curā et ſollicitudinē gerere / ac rōem diſtrictā reddere de ouibꝰ ſibi ꝯmiſſis. igiturip̄i parochiani eiſ obligant̉ ⁊ ſubijciūtur/tenet ꝯſeq̄ntia. qꝛ obligatio debꝫ eē mutuanec claudicare debꝫ. Itaqꝫ neceſſariū eſt ſi
rex vel princeps teneat̉ ſubditos tueri/ regere ꝓtegere et defendere/ ꝙ corrn̄dent̓ ſubditi eis debeāt ſubiectōem tributū ⁊ vectigal. ⁊ ecōtra ſi plebs vel populꝰ debꝫ pͥncipi reuerētiā ⁊ tributa. rex etiā debꝫ eis ꝓtectōem et defenſiōeꝫ. Nā ⁊ ip̄e ſummꝰ pontifex ꝓpter magnitudinē obligatōiſ vocatſe ſeruū ſeruorū. Sic etiā oportet ꝙ om̄eſei maxime obligent̉. Sic igit̉ int̓ curatos⁊ parochianos ē mutua natural̓ ⁊ diuinaobligatio. quā generaliter papa nō poteſtab omnibꝰ tollere.FinitTractatus per modū dialogi de ꝑfectione cordis a magiſtroIohāne de Gerſon ꝯpoſitus. Anno M.ccccxxiij. Theologꝰ loqͥt̉ ad aīaꝫ xp̄ianā.Iliges dn̄m deū tuū ex toto Zcorde. Cū hoc tibi p̄ceptumdſit o aīa xp̄iana. tu ad impletiōem eiꝰ totū cor p̄para ⁊ vigilāter intēde. ¶ Ania Deſidero agnoſcere totalitas cordis ī qͦ ꝯſiſtit?qm̄ tot varijs ⁊ ad varia motibꝰ cōtinueſpargit̉. et nūc hac nūc illac̄ celeriter diuidit̉. ꝙ vix aūt nūqͣꝫ totū in ſe collectū feratur in vnū p̄ſertim ſpūale et inuiſibile/ qͣledeꝰ eſt obiectū. ¶ T Totū ſicut dic̄ Ariſtot̓. idem̄ eſt qd̓ ꝑfectū. Perfectū v̓o dicit̉illd̓ cui nihil deeſt. Si aūt hec ꝑfectio ſimplicit̓ ⁊ abſolute ꝯſideret̉. ſolꝰ deus ꝑfectꝭ⁊ totus eſt. qꝛ ſolꝰ eſt cui ſimpliciter nihildeeſt. in quo .ſ. omne illd̓ eſt qd̓ meliꝰ ē eſſeqͣꝫ non eē. ¶ A Hec ita eſſe nedū fide ſedph̓ica et metaphiſica demōſtratōne cōfiteor. Uerūtamē aliter loqͥ de totalitate vel ꝑfectōe cogūt hec verba. Diliges dn̄m deutuū ex toto corde tuo. ¶ T Recte ſentꝭ etdicꝭo aīa. Propt̓ea totalitas aliqͣ vl̓ perfectio d̓r ī creaturꝭ ẜm qͥd vel ꝯͣcte. duꝫ vicꝫalicui rei nihil deeſt eoꝝ q̄ ſibi ꝯpetere debēt iuxta hāc vl̓ illā ꝯditōeꝫ ſue ſpeciei vl̓nature vl̓ gr̄e ſuꝑaddite. Sic enī dicit̉ homo perfectus ī corpore; dū nihil corporeideeſt quod ad eius integritatē et compoſitionē ꝑtineat/ ſed membris omnibꝰ plenedonatum eſt. ¶ A Nolo per multa vageris. Dic in ꝓpoſito. Quid ſit cor totū velperfectum? Non quidem perfectōne nature ſed moris et gratie. Sic enim littere circumſtantia iubet intelligi. ¶ T Triplexſolet a magiſtris ip̄a qua queris totalitas