Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ſtatu perfectonisLXVII

trio alteriꝰ. Cōcordat iſtis doctor ſolēnis in q̄ſtionibꝰ de qͦlibet dicēs. conſilia euangelica plꝰ faciūt ad vitam ſpirita negatiue/ remouēdo ꝓhibentia qͣꝫ poſitiue. Hoc idem ponit doctor ſctūs in pluribꝰ locis/ dicens cōſilia ordinant̉ ad vitam ſpiritalē. ſicut ad vitā corꝑis tuendāordinat̉ medicina p̄ẜuatiua/ intrat eſſentialem cōſtitutōem viuentꝭ. et ſine ea p̄thaberi ꝑfecta integra ſanitas. Cetera autem p̄cepta alia a charitate faciūt ad vitaꝫſpiritalē. ſicut cibus vel alimentū ad vitaꝫcorꝑis. ſine autē cibo vel alimento non eſtvita. īmo alimentū actionē caloris naturalis cōuertit̉ in alitū vel cibatū. Sicapparet qͣntūcunqꝫ remoueant̉ impedimenta ꝑfectōis inſtrumēta ꝯſiliorū. velqͣntūcunqꝫ ꝑfecta inſtrumēta habeant̉ adꝑfectōnem habendā. nunqͣꝫ tn̄ dicendꝰ eſthomo ꝑfectus niſi habeat illa que veniūt concurrūt ad eſſentialē cōſtitutōemfectōeꝫ vite ſpiritalis/ que ſunt obſeruātiap̄ceptoꝝ diuinoꝝ et exercitiū virtutū debus omnibꝰ dant̉ p̄cepta de ꝑfectione ea. Itaqꝫ et ſi ꝯſilia euāgelica plurimū expediāt valeant ad perfectiōem vite ſpiritalis ꝯquirendā/ tn̄ neceſſario reqͥrunt̉ad eam. qm̄ in omni ſtatu. ſexu. ordine.du ꝑfecti viri inuenti ſunt. Ex qͥbꝰ colligi p̄t breuis et neceſſaria differētia p̄ceptorum conſiliorū quo ad materiā vel obiectū ſuꝑ quo ferunt̉. qm̄ cōſilia ꝓprie maxime reſpiciūt materiā inſtrumentalē diſponentē ad faciliꝰ et breuiꝰ acqͥrendā eēntialem vite chriſtiane ꝑfectōem. Et ſuntꝑfectio ẜm quid et accidētaliter. Preceptavero diuīa magis de directo īmediate reſpiciunt illa eſſentialiter ꝑtinent ad vitāchriſtianā ſpiritaleꝫ. ſicut ſunt v̓tutes etactus eaꝝ. Ex iſtis infero obligatioceptorū maior eſt et efficacior qͣꝫ obligatōvotorū. Probat̉ iſtud primo cōparandovotū et p̄ceptū ad materiā circa quam cadūt. Secūdo cōparādo ad modū vimobligandi. Et tercio cōparando ad illa aquibus trahūt ratōeꝫ ſue obligatōis Exprima radice arguit̉/ quoniā p̄cepta diuīaſunt dant̉ de illis per ſe bona ſunt. vtpōte de actibꝰ virtutū. de dilectōe deiximi/ quibꝰ ſimpliciter bonus dicit̉ invita ſpiritali chriſtiana. in quibꝰ ſtat eteēntialiter cōſiſtit vita ſpiritalis ꝑfectioip̄ius. Uota autē ſunt oꝑibꝰ p̄cepto

rum/ ſed magis de inſtrumētis ad vitamchriſtianā. vt de pauꝑtate/ abſtinentia/ vigilijs et hmōi/ que ſunt ſe bona virtutum. ſed magis diſpoſitio ad v̓tuteſ. Exſecūda radice arguit̉ idē. Qm̄ natural̓ obligatio vel vinculū īmutabile et indiſſolubile maius eſt qͣꝫ voluntariū et diſpenſabile. Ad p̄cepta autē obligat̉ naturaliter indiſpēſabiliter. Ex tercio medio probat̉ corollariū. quoniam p̄cepta trahūtſortiunt̉ vim a deo dictāte et naturaliter inſerente in tabulis cordis. Uota autē ſuaꝫimmediatā obligatōem accipiūt a voluntate homīs vouentꝭ/ qui quantū vult ſe ligat et obligat. pro libitu votū ſuū qualificat. Iteꝫ p̄cepta ſunt de neceſſarijs ad ſalutem/ ſic autē vota. Magis aūt obligamur ad illa ſunt de neceſſitate ſalutꝭ qͣꝫad ea ſic neceſſario requirunt̉. Proinde vota habēt vim obligādi niſi ab ipſis p̄ceptis. Unde tenet̉ qͥs vota ſua īplere virtute p̄cepti illiꝰ iuris naturalis; quoiubet̉ ꝓmiſſa reddere. igitur. Ulteriꝰ infero cōſilia et obẜuantia cōſiliorū ordinātur finaliter ad p̄cepta et mādata. hoc ēad ꝑfectā obſeruantiā p̄ceptoꝝ mandatorū. Sequit̉ ex dictꝭ/ quoniā ꝑfectō ẜmquid accidentalis ordinat̉ ad perfectiōꝫſimpliciter. conſilia autē vota ꝑtinēt adꝑfectōnem ẜm quid. p̄cepta ad ꝑfectōeꝫſimpliciter vt dictū eſt. Etiaꝫ quia inſtrumentū eſt ꝓpter principale agens. vota autem et conſilia ſunt de materia inſtrumētali. Ex quo poteſt ſumi ratio ad precedenscorollariū. quoniā ad vota conſilia obligat̉ homo finaliter ꝓpter ip̄a p̄cepta. igit̉p̄cepta magis obligat per regulā Ariſto.pͥmo poſterioꝝ. Propter qd̓ vnūquodqꝫtale et illd̓ magis. Ex quo apparetconſilia dicunt̉ eſſe de meliori bono fitcōparatio eorū ad p̄cepta ſed ad ſua contraria Uerbi gratia paupertas diciturmeliꝰ bonū comꝑatur pauꝑtas ad opꝰprecepti ſed ad diuitias. ſic paupertasmelior eſt ad ꝑfectionē acqͥrendā vite ſpiritalis qͣꝫ poſſeſſio opum diuitiaꝝ. Ueltanto dicunt̉ cōſilia de meliori bono. quiaordinant̉ ad meliorē et perfectiorē obẜuātiam preceptorū qͣꝫ ſit cōmunis obſeruantia eorū qui accipiūt inſtrumēta conſiliorū et votoꝝ. Sequit̉ vltra. Et ſi plus Tmereat̉ quis opus aliquod factū ex voto qͣꝫ illud idem ſine voto/ votū tamē

pp f