⁊ ſtatu perfectonisLXVII
trio alteriꝰ. ¶ Cōcordat cū iſtis doctor ſolēnis in q̄ſtionibꝰ de qͦlibet dicēs. ꝙ conſilia euangelica plꝰ faciūt ad vitam ſpiritalē negatiue/ remouēdo ꝓhibentia qͣꝫ poſitiue. ¶ Hoc idem ponit doctor ſctūs in pluribꝰ locis/ dicens ꝙ cōſilia ordinant̉ ad vitam ſpiritalē. ſicut ad vitā corꝑis tuendāordinat̉ medicina p̄ẜuatiua/ q̄ nō intrat eſſentialem cōſtitutōem viuentꝭ. et ſine ea p̄thaberi ꝑfecta ⁊ integra ſanitas. Cetera autem p̄cepta alia a charitate faciūt ad vitaꝫſpiritalē. ſicut cibus vel alimentū ad vitaꝫcorꝑis. ſine autē cibo vel alimento non eſtvita. īmo ⁊ alimentū ꝑ actionē caloris naturalis cōuertit̉ in alitū vel cibatū. Sic gͦapparet ꝙ qͣntūcunqꝫ remoueant̉ impedimenta ꝑfectōis ꝑ inſtrumēta ꝯſiliorū. velqͣntūcunqꝫ ꝑfecta inſtrumēta habeant̉ adꝑfectōnem habendā. nunqͣꝫ tn̄ dicendꝰ eſthomo ꝑfectus niſi habeat illa que veniūt⁊ concurrūt ad eſſentialē cōſtitutōem ⁊ ꝑfectōeꝫ vite ſpiritalis/ que ſunt obſeruātiap̄ceptoꝝ diuinoꝝ et exercitiū virtutū de qͥbus omnibꝰ dant̉ p̄cepta ⁊ de ꝑfectione earū. Itaqꝫ et ſi ꝯſilia euāgelica plurimū expediāt ⁊ valeant ad perfectiōem vite ſpiritalis ꝯquirendā/ nō tn̄ neceſſario reqͥrunt̉ad eam. qm̄ in omni ſtatu. ſexu. ordine. gͣdu ꝑfecti viri inuenti ſunt. ¶ Ex qͥbꝰ colligi p̄t breuis et neceſſaria differētia p̄ceptorum ⁊ conſiliorū quo ad materiā vel obiectū ſuꝑ quo ferunt̉. qm̄ cōſilia ꝓprie ⁊ maxime reſpiciūt materiā inſtrumentalē diſponentē ad faciliꝰ et breuiꝰ acqͥrendā eēntialem vite chriſtiane ꝑfectōem. Et iō ſuntꝑfectio ẜm quid et accidētaliter. Preceptavero diuīa magis de directo ⁊ īmediate reſpiciunt illa q̄ eſſentialiter ꝑtinent ad vitāchriſtianā ⁊ ſpiritaleꝫ. ſicut ſunt v̓tutes etactus eaꝝ. ¶ Ex iſtis infero ꝙ obligatio p̄ceptorū maior eſt et efficacior qͣꝫ obligatōvotorū. Probat̉ iſtud primo cōparandovotū et p̄ceptū ad materiā circa quam cadūt. Secūdo cōparādo ad modū ⁊ vimobligandi. Et tercio cōparando ad illa aquibus trahūt ratōeꝫ ſue obligatōis ¶ Exprima radice arguit̉/ quoniā p̄cepta diuīaſunt ⁊ dant̉ de illis q̄ per ſe bona ſunt. vtpōte de actibꝰ virtutū. de dilectōe dei ⁊ ꝓximi/ quibꝰ hō ſimpliciter bonus dicit̉ invita ſpiritali ⁊ chriſtiana. ⁊ in quibꝰ ſtat eteēntialiter cōſiſtit vita ſpiritalis ⁊ ꝑfectioip̄ius. Uota autē nō ſunt oē oꝑibꝰ p̄cepto
rum/ ſed magis de inſtrumētis ad vitamchriſtianā. vt de pauꝑtate/ abſtinentia/ vigilijs et hmōi/ que nō ſunt ꝑ ſe bona virtutum. ſed magis diſpoſitio ad v̓tuteſ. ¶ Exſecūda radice arguit̉ idē. Qm̄ natural̓ obligatio vel vinculū īmutabile et indiſſolubile maius eſt qͣꝫ voluntariū et diſpenſabile. Ad p̄cepta autē obligat̉ hō naturaliter⁊ indiſpēſabiliter. ¶ Ex tercio medio probat̉ corollariū. quoniam p̄cepta trahūt ⁊ſortiunt̉ vim a deo dictāte et naturaliter inſerente in tabulis cordis. Uota autē ſuaꝫimmediatā obligatōem accipiūt a voluntate homīs vouentꝭ/ qui quantū vult ſe ligat et obligat. ⁊ pro libitu votū ſuū qualificat. Iteꝫ p̄cepta ſunt de neceſſarijs ad ſalutem/ nō ſic autē vota. Magis aūt obligamur ad illa q̄ ſunt de neceſſitate ſalutꝭ qͣꝫad ea q̄ ſic nō neceſſario requirunt̉. Proinde vota nō habēt vim obligādi niſi ab ipſis p̄ceptis. Unde tenet̉ qͥs vota ſua īplere virtute p̄cepti illiꝰ iuris naturalis; quoiubet̉ ꝓmiſſa reddere. igitur. ¶ Ulteriꝰ infero ꝙ cōſilia et obẜuantia cōſiliorū ordinātur finaliter ad p̄cepta et mādata. hoc ēad ꝑfectā obſeruantiā p̄ceptoꝝ ⁊ mandatorū. Sequit̉ ex dictꝭ/ quoniā ꝑfectō ẜmquid ⁊ accidentalis ordinat̉ ad perfectiōꝫſimpliciter. conſilia autē ⁊ vota ꝑtinēt adꝑfectōnem ẜm quid. ⁊ p̄cepta ad ꝑfectōeꝫſimpliciter vt dictū eſt. Etiaꝫ quia inſtrumentū eſt ꝓpter principale agens. vota autem et conſilia ſunt de materia inſtrumētali. Ex quo poteſt ſumi ratio ad precedenscorollariū. quoniā ad vota ⁊ conſilia obligat̉ homo finaliter ꝓpter ip̄a p̄cepta. igit̉p̄cepta magis obligat per regulā Ariſto.pͥmo poſterioꝝ. Propter qd̓ vnūquodqꝫtale et illd̓ magis. ¶ Ex quo apparet ꝙ dūconſilia dicunt̉ eſſe de meliori bono nō fitcōparatio eorū ad p̄cepta ſed ad ſua contraria Uerbi gratia cū paupertas diciturmeliꝰ bonū nō comꝑatur pauꝑtas ad opꝰprecepti ſed ad diuitias. ſic ꝙ paupertasmelior eſt ad ꝑfectionē acqͥrendā vite ſpiritalis qͣꝫ poſſeſſio opum ⁊ diuitiaꝝ. Uel ꝓtanto dicunt̉ cōſilia de meliori bono. quiaordinant̉ ad meliorē et perfectiorē obẜuātiam preceptorū qͣꝫ ſit cōmunis obſeruantia eorū qui nō accipiūt inſtrumēta conſiliorū et votoꝝ. ¶ Sequit̉ vltra. Et ſi plus Tmereat̉ quis ꝑ opus aliquod factū ex voto qͣꝫ ꝑ illud idem ſine voto/ votū tamē nō
pp f