De conſiliis euāgelicis
Un̄ et btūs Machariꝰ ſūmꝰ ille anachoritaꝝ hoīm ꝑfectiſſimꝰ vnus d̓ ſolitudīe venies ad cōgregatōꝫ fratꝝ/ et vinū bibenscū eis nō ex hͦ īꝑficiebat̉. Ꝙ ſi abſtinētiaa vino eſſꝫ eēntial̓ ꝑfectio nūqͣꝫ illā relaxaſet. ¶ Ceteꝝ ſi ieiuniū abſtinētia ⁊ cetera eſſēt de eēntiali ꝑfectōe ſeq̄ret̉ ꝙ vtētes cibiſd̓licatꝭ carnibꝰ ⁊ volatibꝰ n̄ poſſēt ꝑfici ī vita xp̄iana. īmo ſeq̄ret̉ ꝙ īfirmi d̓bileſ qͥ forte tota vita ſua ieiunare nō pn̄t. ſenes ip̄i inreligiōibꝰ et alibi. Iſti inqͣm deficerēt quiīedias vigilias abſtinentias ferre nō poſūt a ꝑfectōe chriſtiana. Qd̓ quis diceret:¶ Corollariū iſtud tenet ſctūs doctor ſcd̓aſcd̓e. q. clxxxvi. ar. ij. in cor. queſtiōis. ¶ Exp̄dictis infero ꝙ pauꝑtas/ vigilie abſtinētia/ ieiuniū. īedie/ nuditas. pͥuatio omniūfacultatū nō ſunt virtutes. Apparet ex p̄dictis qm̄ om̄es virtutes ſunt de eēntialiꝑfectione vite xp̄iane. Hec aūt oīa ſunt extra eſſentialē perfectōeꝫ vite xp̄iane vt deductū eſt. Itē ſi iſta eſſent virtutes ſequeret̉ ꝙ debiles. infirmi. ſenes. diuites n̄ poſent habere om̄es virtutes. cū ip̄i ſenes etvalitudinarij ieiunare non poſſint ⁊ abſtinentiā facere. ⁊ diuites nō habent pauꝑtatem. ſic nullā v̓tutem habere poſſent. Cuꝫenī virtutes ſint cōnexe. ⁊ diuites nō habeant pauꝑtatē. q̄ ẜm aduerſariū ē ꝟtus.⁊ infirmi nō habent abſtinētiā. ſequit̉ illatum. ¶ Ex qͦ ſtatim apparet ꝙ iſta oīa p̄dicta/ ieiuniū vigilie/ pauꝑtas ⁊ hmōi; magis ſunt q̄dam volūtarie penalitates qͣꝫ ꝟ̓tutes dicēde. Patet ex dictis. Qm̄ ſi pauꝑtas vel ieiuniū eſſent v̓tus vel gͣdus virtutis/ tūc eſſent ꝑ ſe laudabiles. quoniā v̓tutes ſunt ꝑ ſe bone et de genere ꝑ ſe laudabiles. Certū eſt autē ꝙ pauꝑtas nō ē laudabilis niſi ex hoc adiuncto ꝙ eſt volūtaria.Sic eſt de ieiunijs ⁊ vigilijs. Un̄ quemadmodū mors ip̄a volūtarie ꝑpeſſa ꝓ xp̄olicet ſit meritoria; nō tn̄ eſt virtus anīe autpotentie ꝑfectio/ ſicut actꝰ vel habitꝰ exiſtens in aīa. ſed magis eſt q̄dā voluntaria⁊ meritoria penalitas. ſic de p̄dictis imagiRº nandū eſt ¶ Ulteriꝰ īfero ꝙ habēs familiavxorem ⁊ liberos p̄t eēntialiter ꝑfici in vita ſpiritali ⁊ chriſtiana. Patet de abraamvt argutū eſt. de Iob et alijs qͣꝫ pl̓imis viris ꝑfectis/ tam veteris qͣꝫ noui teſtamenti/ qͥ vxores habuerūt. Scd̓o qꝛ tales pn̄thabere omnes v̓tutes. Si enim daret̉ inſtantia; maxime eſſet de ip̄a incōtinentia.
Hanc autē habere pn̄t ip̄i cōiugati. vt exp̄ſſe determinat Augꝰ in lib̓. de bono ꝯiugali. Continētia etenī ſicut ip̄e ait nō ē virtus corꝑis ſed animi. Nam v̓tutes aliqͣndo latēt ī habitu. aliqn̄ manifeſtant̉ ī oꝑe.omnē autē actū vel habitū animi quē habent nō cōiugati pn̄t et ip̄i ꝯiuges habereSicut enī exemplū eſt beati Augꝭ. vbi ſupra. Non impar eſt meritū eēntiale fortitudinis vl̓ patientie in Iohāne qͥ paſſus n̄eſt. et in Petro qͥ paſſus eſt. Habuit eī Iohānes virtutes fortitudīs ⁊ patiētie equeꝑfectas/ ſicut et petrꝰ. Sic ⁊ ꝯſil̓r nō eſt īpar meritū eſſentiale caſtitatis vl̓ cōtinentie in Ioh̓e qͥ nuptias expertꝰ nō ē. ⁊ abraam qͥ filios genuit. Abraam enī caſtitateꝫcelibatus iohānis habuit in voto et habitu/ ⁊ caſtitatē nuptiaꝝ in vſu. qͥ libēter abſtinuiſſet ab om̄i actu ꝯiugali ſi dn̄s p̄cepiſſet. ſicut Iohānē legit̉ a nuptijs reuocaſſe. qͥ quidē Iohānes ꝯtinentiā oſtēditin actu exteriori. ¶ Ex quo ſequit̉ ꝙ virgītas ẜm illud qd̓ addit vltra ꝯtinentiam. ⁊ſi ſit qͥdam decor virtutis. non tn̄ eſt virtꝰnec gradus virtutis. al̓s ꝯiugati non poſſent oēs virtutes habere. īmo quia v̓tuteſneceſſario ꝯnexe ſunt nullā oīno virtutemhaberēt quibꝰ deeſſet virgītas. Secundonulla virtus tollit̉ niſi ꝑ peccatū. virginitas aūt abſqꝫ peccato ꝑdi poteſt vt ī actucōiugali. Tercio om̄es v̓tutes ⁊ actꝰ earūꝓ loco et tꝑe ſunt in p̄cepto. virgītas autēnulli ẜuanda p̄cipitur. Quarto oīs virtuſꝑdita vel amiſſa ꝑ penitentiā p̄t reꝑari. ſola virginitas ꝑdita vel amiſſa nunqͣꝫ reꝑarat̉. ¶ Ex p̄miſſis igit̉ apparet quō ꝯſiliaeuangelica faciūt ad ꝑfectōeꝫ vite ſpirital̓faciunt enī vt dictū eſt ſicut inſtrumēta ꝓmouentia vel expediētia vel manuducentia ad illā/ aut ſicut remouentia ꝓhibens.Quia enī cōcupiſcētia oculoꝝ plurimumimpedit ⁊ retardat a ꝑfectōe habēda Id̓oad tollendū iſtud dedit dn̄s conſiliū pauꝑtatis/ per quā tollunt̉ et abdicant̉ ea queextra nos ſunt. videlicꝫ tꝑalia. Quia ꝓinde ꝯcupiſcētia carnis viaꝫ p̄pedit ad ꝑfectōem habendā Ea ꝓpter adhibuit dominus conſiliū caſtitatꝭ que tolleret illud qd̓eſt iuxta nos. vicꝫ vt eſt ꝯcupiſcētia carniſQuia deniqꝫ ſuꝑbia vite maximo impedimēto eſt ad ip̄am ꝑfectōneꝫ; datū eſt idcirco cōſiliū obediētie/ qua noſmetip̄os abnegemus/ ponentes ꝓpriā voluntatē in arbi