⁊ ſtatu perfectionisLXVII
LXVII
de ip̄is mādatis in lege ⁊ ꝓphetis ꝙ ea faciens viuet in eis. Leuit̓. xviij. Deuter̄. vi.⁊ alijs pluribꝰ in locis. Sic ⁊ gloſa ſuꝑ illo iā allegato. Suꝑ oīa aūt charitatē habentes ⁊c̄. Cetera inqͥt p̄cepta ꝑfectū faciunt ꝓ quanto ad charitatē ordinant̉. Quāobrē ⁊ beatꝰ Athanaſiꝰ hominū ꝑfectiſſimꝰ vnꝰ in libro quē fecit de ſatiſfactōne fuge. Hic ē dicebat ip̄e hominū terminꝰ adꝑfectōem ducēs. Si qd̓ iubet dn̄s ip̄e faciam. ¶ Stat igit̉ in hoc pūcto radix dicēdoꝝ/ ꝙ charitas ⁊ eiꝰ mandata per ſe ⁊ eēntialiter integrāt. cōſtituunt. ⁊ perficiūt viN tam chriſtianā. ¶ Ex concluſione infero pͥmo. Sicut p̄cepta dei dant̉ de charitate.⁊ omnibꝰ v̓tutibꝰ ⁊ actibꝰ eoꝝ. ſic etiā data ſunt de ꝑfectōe charitatis ⁊ oīm v̓tutū.¶ Prima pars patet/ qm̄ ẜm theologicamdoctrinā omneſ virtutes ꝓ loco ⁊ tꝑe ſuntin p̄cepto. Cū enī v̓tutes neceſſario ꝯnexeſint oꝑtꝫ ſi vna ſit in p̄cepto ꝙ ⁊ oēs. ¶ Inſcd̓a parte volo dicere ꝙ p̄ceptū charitatclaudit omnē et totā bt̄ītudinē/ tā intenſiuam qͣꝫ extēſiuā dilectōis ⁊ amoris/ quantūcūqꝫ ꝑfecta ⁊ intēſa fuerit iſta latitudo.Et ita de ceteris p̄ceptis imagināduꝫ eſt.q̄ ſunt de virtutibꝰ vnde loquit̉ pſalmiſta.Om̄is ꝯſūmatōis. hͦ ē omnis et totiꝰ perfectōis vidi finē. Quid? Latū mandatūtuum nimis. latitudinē videlicꝫ nimiā velmultā/ extenſiue vſqꝫ ad dilectōeꝫ inimicorū ⁊ ꝑſequentiū nos. intenſiue vt q̄ totamꝑfectōem gradualē claudat dilectiōis ⁊ amoris. ¶ Corollariū iſtd̓ ponit expreſſe beatus Augꝰ in libello de ꝑfectōne iuſticie.vbi ex introductōe determinat ꝙ perfectōiuſticie que ē virtus generalis includensom̄es virtutes/ eſt ī p̄cepto. Cur eniꝫ inqͥtnō p̄ciperet̉ homini iſta ꝑfectio. qͣꝫuis eaꝫnemo in hac vita habeat? Neqꝫ enī ait xp̄srecte currit̉ ſi quo currēdū ē neſciat̉. Quōautē ſciret̉ ſi nullis p̄ceptis oſtenderetur?Manifeſte colligit̉ iſtud ex forma p̄cepticharitatis. Diliges dn̄m deū tuū ex totocorde tuo/ ex tota aīa tua. totū autē ⁊ perfectū ideꝫ ſunt. iij. ph̓icoꝝ. Et de ꝓximo mādatū habemꝰ. Diliges ꝓximū tuū ſicut teipſum. Maiorē aūt ⁊ ꝑfectiorē dilectōemmādare non potuit dn̄s/ qͣꝫ ꝙ eū ſicut nosdiligamꝰ. qͥ noſmetip̄os maxime amamꝰ.Quapropt̉ ⁊ ꝓpheta regiꝰ loquitur dn̄o.Tu mādaſti mādata tua cuſtodiri nimisEt iteꝝ. Mādaſti iuſticiā tuā/ teſtimonia
tua/ et ꝟitatē tuam nimis. Ubi gloſa Auguſtini et alioꝝ. Nimis hͦ eſt multū/ valde⁊ intēſe. Immo iuxta aliqͣs gloſas/ plꝰ qͣꝫetiā natura carnis patit̉. Unde ⁊ in hͦ concordāt doctores theologici/ ꝙ ſoli beati īplent p̄ceptū charitatis in ſua ꝯſūmatiōevel cōpletiōe. Nullꝰ autē inuentꝰ ē qui diceret ꝙ ip̄i ſic agentes faciāt opus ꝯſilij ſꝫp̄cepti. nō qͥdem nouiter dati ſed a creatōeſua ſignati ſuꝑ eos. ¶ Infero ſecūdo ꝙ minus ſufficiēs ē imaginatio illoꝝ qui imaginati ſunt ꝙ p̄cepta dei ordinant̉ ad charitatē ⁊ alias virtutes ſub aliqͣ certa menſura minimo gͣdu. qd̓ autē eſt ſupra illā menſurā vel gͣdū illū ē ſub ꝯſilio. Apparet iſtd̓minꝰ ſufficere. Primo ex ſtatim dictꝭ. Secundo ex ip̄a forma p̄cepti q̄ totalitatē mādat et perfectōem. ⁊ nullū gradū relinquitſub cōſilio. diliges p̄cepit ex totꝭ viribus.qͥ autē totū diligit nihil excludit. ¶ Corollariū autem iſtd̓ ē de intentōe doctoris ſancti ſcd̓a ſcd̓e. q. clxxxiiij. ar. iij. Et in libelloſuo de ꝑfectōe vite ſpūalis. Preceptū inqͥtdilectōis nullis terminis coartat̉. ita vt recte dici poſſit ꝙ tanta dilectio ſit ī p̄ceptoꝙ nulla excedit limites p̄cepti. īmo vnicuiqꝫ mandat̉ vt deū quantuꝫ poſſit diligat.Poteſt ⁊ iſtud deduci qm̄ p̄cepta ⁊ cōſiliavt infra meliꝰ videbit̉ / habēt aliā ⁊ aliammateriā/ ſiue alid̓ et aliud obiectū. Si enīcaderēt ſuꝑ eādē materiā vel idem obiectūeſſꝫ ea cōfundere. Dilectio aūt dei ⁊ ꝓximieſt materia circa quā cadit p̄ceptū charitatis. igit̉ circa iſta nō eſt conſiliū. Und̓ nuſqͣꝫ in tota ſerie ſcripture ſacre reperit̉ ꝙ aliqͥs gradꝰ vel menſura aliqͣ dilectōis dei etꝓximi ſit in cōſilio. ¶ Sequit̉ tercio. Nōmodo dilectio q̄ haberi poteſt in via ē ſubprecepto. verū etiam dilectio ip̄a beatificaIſtud ex intentōe ponit beatꝰ Auguſtinꝰin libro de perfectōne iuſticie ſicut iā allegatū eſt. Et arguit̉ iſtud/ qm̄ mandatumdei eternū ē ex tota materia ſua. dilectio autem beatifica eſt de ip̄a materia. ergo nonexit limites p̄cepti. Preterea ad dilectiōeꝫbeatificam oēs obligamur tendere/ niti etconari. ergo illo modo ſaltē eſt in p̄cepto.Etiā quia vt dictū eſt. beati qui ꝑfecte ettotaliter deum diligunt nō faciūt opus cōſilij ſed magis p̄cepti. quoniā maxime obligant̉ ꝑfecte deū diligere. ¶ Ex quo apparet vltra ꝙ illud qd̓ cadit ſub p̄cepto pōtdiuerſimode impleri abſqꝫ culpa vel tranſ
pp 3