De conſiliis euāgelicis
vniuerſalis. Ut deniqꝫ orōes in cella queſub p̄cepto p̄ſertim eccl̓ie cadunt ore offerri et ꝓferri nō omittant̉. niſi forte id fieretde ꝯſilio ⁊ licētia ſuꝑioris. cū ꝓlatio oretenus fieri poſſit vtiqꝫ tenuit̓ et abſqꝫ ꝑicl̓oſo vt apparet gͣuamine. Attēto potiſſimūetiā ꝙ quia nulla fit ab inſtitutōe ⁊ nomīeeccl̓ie. aut ex regulari ordinatōe orāſ ip̄e ſicore/ ex hoc multū meret̉ Primū qꝛ obedit.ſcd̓o qꝛ oris ſacrificiū reddit. tercio ſatiſfactoriū ꝓ pctīs ex labore agit. qͣrto ociū excutit. qd̓ facile ſurreꝑe ſolet in ſola mentali oratōe ſeu meditatōe. Facit ad hec illudapoſtoli. pſallā ſpū pſallā et mente cū gloſa ordinaria. q̄ ſi placeat videat̉.FinitSequitur queſtiotheologica/ cuiꝰ titulꝰ eſt. Utꝝ aurora mane rutilās ſolē ediderit. In qͣ tractat̉ de cōſilijs euāgelicꝭ ⁊ ſtatu ꝑfectōis ab eodemdn̄o Cancell̓.MUeſtio determināda. Utruꝫaurora mane rubēs ſolē ediderit. Quia iuxta Ariſtot̓. inelencꝭ. Om̄es trāſferētes ẜmaliquā ſil̓itudinē trāſferunt.Anīaduertēdū eſt ꝙ vt longa ⁊ certa experiētia cōperit medicꝰ aurore imitās naturam veris tꝑati in diebꝰ anni vires aīalesꝯfortat ⁊ ꝑficit ꝓ eo ſcꝫ ꝙ in eo vt ip̄i tradūt humor ſanguīs in qͦ ẜm eos vita cōſiſtit dn̄atur. Et ſol iſte quē nob̓ aurora parit; vita eſt viuentiū ⁊ animātiū iſtorum.¶ Idcirco altiꝰ trāſferēdo inueſtigare libetin qͦ ſtat manet ⁊ ꝯſiſtit vita aīe nr̄e ſpūal̓.⁊ ꝑfectio vite chriſtiane qd̓ ꝓprie eſt theologice inueſtigatōis/ ⁊ nō inutil̓ ꝯſiderationis. Nouimꝰ itaqꝫ vitā iſtiꝰ corꝑis ſtare⁊ ꝯſiſtere in vniōe vl̓ cōiunctōe ip̄iꝰ ad animam que eſt principiū vite ⁊ actꝰ ſubſtātialis corporis organici phiſici. Quantoigit̉ ꝯiūctio iſta ad corpꝰ ip̄m qd̓ actuat īformat ⁊ viuificat maior eſt ⁊ indiſſolubilior/ tāto vtiqꝫ vita iſta corꝑal̓ ꝑfectior eſtSi igit̉ ꝯformiter ad iſta ſcire ⁊ inueſtigare voluerimꝰ in qͦ ſtat ⁊ ꝑficit̉ vita xp̄iana.ſciemꝰ iſtud habito ⁊ cognito illo qd̓ ſpm̄noſtꝝ ratōnalē ſuo vitali et ꝑfectiuo pͥncipio qd̓ deus eſt ꝑfectiꝰ ⁊ intimiꝰ vnit ⁊ ītimat ⁊ iungit in ip̄o. Etenim ſicut a poetis dictū allegat apl̓s. In qͦ viuimus mo
uemur ⁊ ſumꝰ. Hinc ⁊ ip̄e dicebat. Mihiviuere chri ſtꝰ eſt. Et iteꝝ. Uita nr̄a abſcōdita eſt cū chriſto in deo. ¶ Eſt igit̉ cōcluſio iſta fundamental̓ hmōi. Uitale eſſentiale intrinſecū et perfectiuū formaliter pͥncipiū vite chriſtiane eſt charitas ⁊ eiꝰ mādata. Cōcluſionē iſtam ponit in ſententiaſanctus doctor ſcd̓a ſcd̓e. q. clxxxiiij. articulo. iij. ¶ Que qͥdem ſic ꝓbat̉. Primo deip̄a charitate/ qm̄ ī illa ſtat ⁊ ꝯſiſtit vita xp̄iana ⁊ ꝑfectio ip̄ius. quod ſpiritū noſtruꝫrationalē ſuo vitali et ꝑfectiuo prīcipio ipſi ſcilicꝫ deo vnit ꝑfectius viciniꝰ intimat⁊ cōiungit. hoc ſupponit. illd̓ autē eſt charitas. quoniā qͥ manet in charitate in deomanet ⁊ deꝰ in eo. vt ait Ioh̓es in canonica. Iuxta quod Coloſſenſes monet apl̓sSuper oīa inqͥt charitatē habētes que eſtvinculū perfectiōis. Et. ij. ad Chorinth̓.xiij. ſcribit. Si habuero omnē ꝓphetiā etnouerim myſteria oīa ⁊ omnē ſcientiā. ⁊ ſihabuero omnē fideꝫ ita vt montes trāſferam. charitatē autē nō habeam nihil ſum.¶ Secūdo arguit̉ ad iſtam partē. qm̄ vitachriſtiana ꝯſiſtit in v̓tutibꝰ theologicis ⁊moralibꝰ inter eas autē om̄ibꝰ ſuꝑeminetcharitas/ velut ꝑfectiſſima ⁊ aliaꝝ ꝑfectiua. ¶ Cōfirmat̉ quoniā vita beata que eſtꝯſūmata ⁊ cōpletiua ſtat ī dilectōe ⁊ amore inter beatos. Etenī ille perfectius viuitvita btā/ qui deo plꝰ adheret et intimat̉ ꝑdilectōem et trāſformatiuū amorē. ¶ Tercio ad idē. quoniā illud eſt vita anīe noſtreſpiritalis quod eſt ſumma/ terminꝰ/ finis⁊ cōplementū totiꝰ legis et euangelij. hocautē eſt charitas ait apl̓s. Plenitudo enīlegis eſt dilectio. Quocirca volens ſaluator petrū ſicut ꝑfectiſſimuꝫ ꝓ ſe ducem etpaſtorē inſtituere ꝑfecti corꝑis eccl̓iaſticide ſolo amore interrogauit. Petre inquitamas me. diligis me plꝰ his. aꝑte volensinnuere illū ī om̄i ſexū ſtatu et gͣdu ꝑfectiſſimū qͥ deum maxime diligit. ¶ Scd̓o pͥncipaliter ꝓbatur cōcluſio de ip̄is mādatisautoritate Ioh̓is in canonicis. Scimꝰinquit quoniā trāſlati ſumꝰ a mortē ad vitam. Cur ita? cauſam ſubītulit. qm̄ diligimus fratres. Unde chriſtꝰ Matth̓. v. ca.poſtqͣꝫ p̄cepta dedit de dilectōe ꝓximi et īimicorū concludit. Eſtote igit̉ perfecti ſic̄pater veſter celeſtꝭ perfectꝰ eſt. Sic ⁊. Luce. x. ad legiſperitos ait de amore chriſti etꝓximi. Hoc fac ⁊ viues. Loquit̉ ſepius ⁊