ac Moderatione LXVII
ſtralis ꝯtēplatiua dicat̉ potius qͣꝫ actiua.Pro qͦ ītelligēdo clariꝰ ſit ſeq̄ns ꝯſideratōConſideratio. Vili.Eligio carthuſien̄. nō attēdit pͥncipaliter qͣlitatē vniꝰ ꝑſone ſingularis/ ſed ad ſe introeūtiū diſpoſitiones/ ꝯplexiōes cognitiōes ⁊ affectōnes.quēadmodū vt in pluribꝰ eueniūt. Cuirō eſt. qm̄ reꝑiunt̉ aliqͥ penitꝰ īdiſpoſiti nedū ad finē ꝯtēplatōis ꝯſeq̄ndū ī hac vitaſed etiā ad ip̄iꝰ ordīs ſtatuta capiēda ꝑ intellectū ⁊ exeqͣnda ꝑ affectū. Sūt ⁊ alij qͥbus iā nō ē opꝰ p̄ambulis exercitijs ꝯtētꝭin hac religiōe vt ad ꝯtēplatōeꝫ ꝓuehant̉.qm̄ aliūde partim ꝓprio ſtudio ⁊ exercitō.⁊ ꝑtim/ īmo ⁊ maxime diuīo auxilio; ꝓuecti ſunt ad arcē ꝯtemplatōis facilit̓ aſcēdēdū. Rara hec auis in terra fatemur. nō tn̄deſperandū ꝙ nulla. Sunt etiā alij qͥ diſciplinati ꝑ obẜuatōes ordiniſ mortificātvicia ⁊ naturā cuſtodiūt. qͥ abſqꝫ eis viuēdo ſecl̓arit̓ dū fouere putarēt naturā vicianutrirēt. īmo deinceps vt euenit naturā ꝑexceſſum corrūꝑent. Et qm̄ īueniūt̉ vt cōmuniꝰ hoīes huiꝰ religiōis ꝓfeſſiōem arripiētes qͥ ſe tales reputāt. ꝓpterea regl̓e date ſunt alie qͣꝫ que ſolā cōtemplatōem reſpiciunt. Qm̄ multo pl̓es ſunt apti regul̓ huiuſmodi qͣꝫ ꝯtemplatōis altitudini/ p̄ſertīab initio/ ⁊ in feruore cōcupiſcētiaꝝ. quibꝰnō edomitis cōtēplari q̄reret hō nedum īutiliter/ nedum arrogāter. ſꝫ ī magnā ſepeſui ꝑniciē. ꝓut ex vitaſpatrū claret.Lōſideratio nonaEligio qͣꝫuis vna ſit in ꝯſtitutōibꝰ⁊ votis/ debet nihilominꝰ eſſe ī eadiuerſitas in executōe/ dū acciditnotabil̓ varietas in cōditōe ꝑſonaꝝ. Alioquin fieret cōtra dictū legis ad allegoriaꝫtractū. Non arabis in boue ⁊ aſino. Fieretqꝫ ꝯͣ legē charitatis fraterne/ ī qͣ tota lex pēdet ⁊ ꝓphete/ dū nō fieret alteri qd̓ rōnabiliter qꝛeret ſibi fieri caſu tali. Pōt vero varietas ꝓuenire circa diſpoſitōem corꝑaleꝫī deteriꝰ/ nūc citiꝰ nunc tardiꝰ abſqꝫ culpaꝑſonali. Ceteꝝ ꝓfectꝰ ſpūalis ī bonū arduum. neqꝫ ita freq̄nter euenit/ aut ꝓuenienslatet ſiue ꝓpter illiꝰ virtutē qͥ dicit ex ſentētia Secretū meū mihi/ ſecretū meū mihi.ſiue ꝓpter aliorū animalitatē/ qui nō ſtatiꝫpenetrāt qͥs et qualis ſit hō ſpūaliſ. ⁊ qͣꝫ lō
ge ab hoībꝰ aīalibꝰ. Et qꝛ raꝝ donū ē hechumilitas vt aīalis hō ſe talē veraciter eſſe ⁊ ſentiat corde ⁊ ꝓfiteat̉ ore. Nullꝰ itaqꝫmirabit̉ ſi ſpūalis hō nō ſemꝑ dimittiturinter eos liberis alis euolare. neqꝫ ad pedes ieſu ſedendo audire cū ſilentio v̓ba illius. Fit potius vt ſollicitudo Marthede ocio Marie cōquerat̉. ¶ Felicē iure dixerimus religionē que ſaltē paucos ꝯtemplatōnis gratia p̄ditos ſuſtinet ⁊ fouet/ ⁊tanqͣꝫ p̄cioſam margaritā/ vt delicatuꝫ aliquod liliū/ vt amātiſſimuꝫ dn̄i beniaminadoleſcentulū in mentis exceſſu colit ⁊ honorat/ obediēs chriſto ſpōſo dicēti. Adiu.ro vos filie hieruſalē/ ne ſuſcitetis neqꝫ euigilare faciatis dilectā donec ip̄a velit. Nōoccupet̉ in pͣcticis exteriorū negocijs. nōcōuentū aſſidue ſequi cōpellat̉. Tales olīextitere Bern̄. Hugo Richardꝰ ⁊ ſimiles¶ Atuero qͥſqͥs es aptus ad gratiā hmōinoli (ſi forte cōpelleris eſſe vnus ex alioꝝgrege) cōqueri. noli ꝑ impatientiā murmūrare. noli tanqͣꝫ ſiugularis ferꝰ depaſcēſ vineam malignari. Expecta potiꝰ dn̄m. viriliter age/ cōfortet̉ cor tuū. ⁊ ſuſtine dominū. Scit ꝓuidētia ſua quid expedit tibi.ſine eius volūtate nec paſſer vnus cadit īterrā. in cuiꝰ manu ſunt hominū corda cōuertere potēs ea qͦcunqꝫ voluerit. vt impleat deſideriū pauperū. Si vexat te vocaliſoratio cū vigilijs. ſi nō ſapit vt cuꝑes diuina dulcedo. illa tibi ſeruat̉ in celis. Nō velis p̄mij fructuꝫ ꝑciꝑe dum adhuc metis.Careas īterim quotidianis (vt ita loquamur) diſtributōibꝰ. qꝛ integrā ſeruat dn̄stibi p̄bendā in cel̓. Non ſꝑ nutrit̉ filiꝰ dūꝑuulꝰ eſt de mēſa pr̄is. qn̄ tn̄ nōnulli d̓ ſeruis hereditatē minime habituri paternaꝫveſcunt̉ ip̄o pane filiorū.Cōſideratio decīa.Eligio curā habet p̄cipuam de inrfirmis. Sanxerūt hoc ſancti patres et addiderunt/ ꝙ dicenti ſe infirmū credatur. Unde ſequit̉ vltra ꝙ ſollicite curandū eſt ne quis in infirmitatē p̄ſertim incurabilē dilabatur. Inter omnesautē infirmitates fugibilior/ tam ꝓ ꝑſonaqͣꝫ pro ordine eſt capitis inſania ex euacuatione et vicio cerebri. ex qua ꝑdit hō iudicium ratōis. ⁊ ꝑ ꝯſeq̄ns qd̓ammodo deſinit eſſe hō ⁊ fit miſerabilior iumentis inſipientibꝰ opprobriū hoīm ⁊ abiectio pleb̓.
E