Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

LXVIet eius elucidatōe

deū amorē extaticum abſqꝫ p̄uia vl̓ ꝯcomitante cognitōe Et eſt myſticū abſcōditū qd̓ nemo ſapiētū ſeculi capit. Cōſentire videt̉ dn̄s Bonauētura ī itinerario ca.vij. vlti. Alioqͥn p̄terea videt̉ poſſibil̓vltīa induſtria quā notauimꝰ ibidē. Spiritū a fātaſmatibꝰ auertere. qꝛ neceſſe ſitẜm ph̓m oēm intelligentē ſeu intellectualioꝑatōe vtētē fantaſmata ſpeculari. oꝑtet ſi ſpeculentur aīa alit̓ ferat̉ ī deū qͣꝫ ītelligentiā vt videt̉. Preſupponētes igit̉oīa diuinꝰ Dionyſiꝰ ſuis expoſitoribꝰſuꝑ hac theologia tradiderūt exꝑti ſunt/poſſumꝰ ad intelligentiā dicti Hugōisbalma ꝯſiderare tres modos qͥbꝰ videturpoſſe fieri amor ſit abſqꝫ cognitōe. vnꝰ ēde amore pure naturali. ſcd̓s de amore pure ſuꝑnaturali. terciꝰ eſt de amore habituali/ vl̓ potiꝰ ex habitibꝰ elicito libero actuali. Eſt inſuꝑ triplex actual̓ cognitio qͣntum ſufficit ad p̄ſens. q̄dā recta. quedaꝫ reflexa. vtraqꝫ p̄t vl̓ ſimplex ꝯplexa. ſpecialis vel ꝯfuſa. Quocirca notet̉ ad elucidatiōem p̄miſſoꝝ numerus duodenariꝰꝯſiderationū.Cōſideratio primaTat amoreꝫ naturalē cauſari ſinep̄uia cognitōne ī re diligit amatvel appetit. Patet in in om̄ire ẜm Dyoniſiū inuenit̉ amor naturalis.Un̄ Boetius. O felix hoīm genꝰ ſi vr̄osanīos amor celū regit̉ regat̉. eſt aūtin celo mat̓iali ſicut nec in rebꝰ alijs aīa carentibꝰ cognitio/ qͣꝫuis pōdere ſui amorisimp̄ſſo ab intelligētia p̄uia errāte ferūt̉ ferūt̉; ml̓to veriꝰ certiꝰ qͣꝫ ſagitta moueatur ad ſignū ex īpetu iaciente imp̄ſſo.ALoſideratio ſecūdaTat hoīem amorē naturalēlibeꝝ ferri in deū ex actuali cognitōe que talē ī ip̄o cauſet amorē.Seqͥtur ex p̄ſenti. enī minꝰ ē amor natural̓ in aīa rōnali qͣꝫ in rebꝰ ceteris aīa carentibꝰ. īmo ſtat hoīem eſſe ſine pōderenaturalis huiꝰ amoris fert̉ ī deū/ etiaꝫ ſidamnet̉ ī inferno. Cōſurgit exinde v̓misille ſeuiſſimus quē ꝯſcīe remorſū appellamus. vnde ꝟificat̉ de ꝓph̓a. ē pax impijs dicit dn̄s. Et illd̓ de damnatis. v̓mieoꝝ morit̉. Deniqꝫ pctō neqͥt ꝓpt̓ feſſe ſalꝰ ꝑfecta vel eterna. Hic amor eſt ad

uerſariꝰ noſter ẜm legē carniſ corrupte. cui dilectōem liberā ꝯſentire nos ꝯuenitſumus in via/ ſi nolumꝰ tradi tortoribꝰ ingehenna.Conſideratio terciaTare pōt amor etiā natural̓fiat aut maneat abſqꝫ om̄i cognition ꝯiūcta vel ſeꝑata. De ſeꝑatadem certū ē ꝯcurrit ad quēlibꝫ amorē ꝓducit̉ et ſeruat̉ pͥmū cognoſcēs qd̓ ēdeꝰ. Ceteꝝ potētia q̄libet cognoſcitiuanal̓ minus p̄t exui a ſua cognitōe naturali qͣꝫ a ſuo amore. Propt̓ea manēt ſemꝑ iungūt̉ in eadē natura cognoſcēte amor cognitio natural̓. Utꝝ aūt poſſꝫ potentia cognoſcitiua eſſet quōlibꝫ appetitiua? puto. qꝛ nulla res p̄t eſſeappetat bonū. eſt bonū qd̓ oīa appetūt. Uellēt aliqͥ fortaſſis ecōuerſo ſil̓r dicere. eſt appetitꝰ ſine cognitōe qͣlicūqꝫ licꝫimꝑfecta valde/ que eſt tanqͣꝫ aliqͣ natural̓imp̄ſſio ꝯſeq̄ns ad pͥmā cauſam efficiētē/exēplantē finientē. Sꝫ iſte modꝰ recipit̉ ꝯmūiter. ſic̄ nec ponit̉ ī rebꝰ cognitiuis delectatio magꝭ videret̉. qͣꝫqͣꝫ abaliqͥbꝰ philoſophatiū vtrūqꝫ poſitū videatur. cōformit̉ ad vſum cōmūem dicimꝰpratū ridere vl̓ gaudere floret floreſcit vernat. Beatꝰ eſt libeꝝ amorē ſuūformat iſti naturali. qꝛ ſi duo ꝯſentiūt fietip̄is a pr̄e qͥcqͥd petierint. Quippe non petent niſi deū vl̓ ꝯforme deo ſimul naturepͥmitus inſtituteConſideratio qͣꝛtaTat hoīem ferri ī deū amorē libeꝝ ſuꝑnatural̓r infuſum vl̓ conſeruatu. nulla in ip̄o cognitōe libera ꝯcomitāte vel p̄uia reſpectu illiꝰ amorꝭ. Cōſtat enī amorē libere elicitū ab homīe poſſꝫ deꝰ ꝯẜuare deſtructo oīs cognitōis actu. poſito diligeret deū tūc intellectualit̓ cognitū/ ſaltē cognitōe queſit actꝰ ſcd̓s elicitus. qd̓ dicit̉ ꝓpt̓ īmediate notata de cognitōe pure naturali que eſtpͥmꝰ actꝰ eſſential̓ aīe. īmo eſt niſi anīa.ꝓpter qd̓ ab ip̄a ſeꝑari p̄t ip̄a ſtante. acꝑinde noīat̉ entelechia Sil̓r diceretur ſideꝰ ſe īmediate cauſaret actū amoris libe ī volūtate. cōcurrēte intellectu vt intellectꝰ ē. iuxta poſitiōem qͦrūdā dicētiūactꝰ btīficos ī patria ꝓducit ſolꝰ deꝰ

oo 3