De myſtica theologia
tionū inuolutris reſultat agalma .i. hoīsimago ẜm grecū. hͦ eſt ꝯceptꝰ ſpecificus ⁊abſolutus hoīs. ſic d̓ eſſe iudicāt/ dū fit abſtractio huiꝰ qd̓ ē eſſe a potētialitate. pͥuatōe depēdētia ⁊ alia quis imꝑfectōe; reſultat tūc ꝯceptus dei ꝓpͥus et abſolutꝰ ¶ Addūt argumētū qꝛ deꝰ hͦ eſſe ſibi nomē propriū rn̄dit moyſi dicēs. dices inqͥt qͥ ē miſit me ad vos. ¶ Affirmāt iſti ſil̓e de conceptu bonitatis ſicut in lege noua rn̄dit xp̄sſolꝰ deꝰ bonus eſt. flecti vident̉ in hāc ſententiā Aug. pluries noīatim in ſuo/ viij. d̓trinitate. vbi in bonū abſolutū docet ferri.⁊ ſequax eiꝰ Bonauētura ī ſuo itinerarioſexto. ¶ Sꝫ ecce neſcio qͦ pacto dū practicā dare ꝓfeſſus ſum myſticā theologiā/ relabor rurſus ad ſpeculatiuā ſed nō ſuꝑuacue. Eſt qͥppe tibi neceſſariū o aīa q̄ ī deūferre q̄ris te ꝑ anagogicos exceſſuſ vt auertere diſcas te ꝑ innata vim abſtractiuam afantaſmatibꝰ/ ſicut abſtractiua virtꝰ inferior ī brutis ex ſpeciebꝰ ſenſatꝭ elicit inſenſatas. Sciueris qͦꝫ imꝑfectōnes ſecernere aꝑfectōibꝰ/ vt tādē pure aliqͥd ꝑfectū tibi reſplēdeat in eſſentia ⁊ bonitate. ¶ Loqmurtn̄ ꝓ minꝰ eruditis ī methaphiſica ſeu theologia. et dicamꝰ/ ſi poſſumꝰ qͦ pacto qͦ veobẜuatōis ſtudio poterit ſe ſpūs a fantaſmatibꝰ auertere dū anagogicoſ aūt ſuꝑmētales q̄rit exceſſus. Et fortaſſis hoc poterit fieri ſi ī om̄i cognitōe ⁊ meditatiōe ſuade deo nequaqͣꝫ ſiſtat hō ī cognitōe. ſꝫ aſpiret ꝑ vim affectiuā qͣſi cordis ore inhiāte īſuā potentiā/ ⁊ in ſuā ſapiētiā/ in ſuā bonitatem ſaporādā ⁊ guſtādā/ tanqͣꝫ eiꝰ qͥ totꝰeſt terribil̓ in ꝯſilijs ſuꝑ filios hoīm/ ꝑ maieſtatē potētie dominatꝭ iudicātiſqꝫ. totūſmagnꝰ ⁊ mirabil̓ in ſapīa cuiꝰ nō eſt nūerus. totꝰ deniqꝫ ſuauis. totꝰ deſiderabilis.totꝰ amabil̓ valde in bonitate ⁊ torrēte voluptatis ſue. Occurret tibi ſic nitenti/ ſic ītēto plurima turba fantaſmatū. credo eqͥdem irruent importune fantaſmata ⁊ irrūpent in vtroſqꝫ ocl̓os tuos īteriores. Tuꝟo fortiter abijce ſeorſum ea quātū potesmanu meditatiōis et velut excuſſo capiteſpūs liber euadere labora. aut tu qͣſi diſſimulatis eis ſpretis ve ꝑge qͦ ꝑgis. ⁊ ꝑ mediū agmen illd̓ īprobū alacer erūpe. Sitꝭte ſpūal̓ extimulet. vt quēadmodū deſiderat ceruus vndiqꝫ canū morſibꝰ patens etſuꝑcaleſcēs ad gelidos tutoſqꝫ fontes aqͣrū. ſic tu labora ꝯͣ impediētia fantaſmata
vt poſſis ⁊ tu dicere rore ſctī pūſ calefactꝰ.deſiderat aīa mea ad te deꝰ. Sitiuit anīamea ad deū fontē viuū qn̄ veniā ⁊ apparebo an̄ faciē dei. ¶ Scito aūt ꝙ niſi te priuſexpurgauerit timoris lima ꝑ integerrimā⁊ nō fictā pnīam. niſi mens inſuꝑ elimatapctī ſcoria clara refulſerit ꝑ reformatiōꝫ innouitate ſpūs ẜm duos actꝰ hierarchicoſpͥmos qͥ ſunt purgare et illumīare/ vanuꝫꝓrſus erit tibi an̄ lucē ſurgere ad hͦ ꝑfectionis culmen. Surgite ꝓinde poſtqͣꝫ ſederitis qͥ māducatis panē doloris/ ī timoreſcꝫ. ſine qͦ iuſtificari nemo p̄t ante deū Improbe audeſ irrūꝑe in oſculū oris ſi nec pedibꝰ cū lachrymis/ nec manibꝰ cū gr̄aruꝫactōne pͥus illd̓ clare curaueris. ¶ Atuerodū eouſqꝫ ꝑuenerit bn̄ ꝯſcia mēs ⁊ mūdavt nec gaudia neqꝫ alid̓ oīno vl̓ ẜuile velmercēnariū anxia recogitet. neqꝫ p̄terea dedeo qͥcqͣꝫ negocioſum/ duꝝ/ aſpeꝝ/ vel turbulētū pēſet/ ſicut de iudice retributore vl̓inflictore vindicte. Sꝫ hͦ vnicū venerit īmentē. qꝛ totꝰ deſiderabil̓ eſt/ ſuauis ⁊ mitis. totꝰ amari etiāſi occiderit digniſſimꝰ.dū ſolū ita placuit amoris negociū/ īuolatunc ad amplexus ſponſi. ſtringe pectꝰ illud diuinū totis amicicie puriſſime brachijs. fige oſcula caſtiſſima pacꝭ exuꝑantꝭoēm ſenſum. vt ⁊ dicere ſubinde poſſis gͣtulabūda ⁊ amoroſa deuotōe. dilectꝰ meꝰmihi/ et ego illi ⁊c̄.FinisTractatus venerabilis mgr̄i Ioh̓is de Gerſon de elucidatione ſcholaſtica myſtice theologie ſub duodecim cōſideratōibus traditꝰObis datū eſt noſſe myſteriuꝫ Tregni celoꝝ. dicebat Ieſus diſcipulis ſuis. Propter qd̓ ⁊ ī alioloco exultauit in ſpū dicēs. Cōfiteor tibi pr̄ rex celi ⁊ t̓re. qꝛ abſcōdiſti heca ſapiētibꝰ et reuelaſti ea ꝑuul̓. Hec myſteria ſunt q̄ loq̄bat̉ apl̓s ꝑfectiſ ⁊ in qͥbꝰ excedebat deo. qͣlia tradidit ex reuelatōe ſua diuinꝰ dionyſiꝰ in de myſtica theologia. ⁊ d̓diuīs noībꝰ p̄ſertim ca. vij. vocās hāc ſapiētiā irrōnalē ſtultā ⁊ amētē. ¶ Qua ſuꝑſapīa dudū opuſcula duo ſcpͥſimꝰ. Scripſerūt ⁊ alij noīatim Hugo de balma intractatu de triplici via in deū / vbi det̓minat finalit̓ et ex intētōe ꝙ apex mētis fert̉ ī