Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De myſtica

dam cōtemplatōis qͥetē plꝰ gratia ꝓuchitqͣꝫ induſtria. qꝛ rurſus interpolatio fit incantibꝰ eſt incredibile quoſdā ex ſic occupatis mētibꝰ tn̄ ad hocip̄m ſentire ſuꝑmentales exceſſus/ p̄ſertim vbi qͥs ſatagitex aīali fieri rōnalis. tandē ſpūalis. poſtvtrūqꝫ. Et hec forte multiplicatio ſtatutaeſt magis ꝓpter animaliuꝫ mētes interimꝰoccupadas. .ſ. altiora neſcirēt qͥete ſecummeditari ocio vti/ qͣꝫ ꝓpter ſpūales quirari ſunt. et quales bn̄ inſtituta religio poſſet fortaſſis a iugo tali liberiores reddere.ne vel ſemꝑ araret bos cuꝫ aſino. vl̓ ad pedes ieſu ſedens nunqͣꝫ Maria reperireturapud eos. ſed ſola martha. ſi te canentem in pſalmis deducat victor deꝰ ac ſpiritus ſuꝰ/ ſuꝑ hec excelſa fluentoꝝ ſuꝑioꝝ/ nihil fortiꝰ/ nihil beatiꝰ. Itaqꝫ btūs populille ſcit iubilatōem. pſallit ſapiēter/ iungens v̓bo ſenſum affectu. Quāfelix ē ieſu bone talis aīa que eſt velut terra ſineaqua tibi. qͣꝫ ſalubrit̓ agit̉ hac columbatua. ſponſa tua. amica tua. qͣꝫ ſalub̓rime ꝓrſus/ qͣꝫ beniuole. Nam et p̄ceptuꝫ religioſelaudis implet in horis dicēdis nihilominus gaudet pͥuilegio alicuiꝰ in altiſilentijſolitudine. ꝯtēplantis vtiqꝫ fortior hec qͣꝫilla. beatio rqꝫ dicēda ē Prodeſt ad hoc pſum p̄uenire tꝑus oratiōis/ ea p̄meditādoque depromēda ſunt/ vt liberiꝰ trāſeant inaffectu Prodeſt conari trahere illa dicunt̉ tam ad cognitōem ſubtilē ac multiplicē/ qͣꝫ ad ſapore exultatiōeꝫ. Sepevbi minꝰ cognitōnis ibi plꝰ affectuū. Intrat quoqꝫ dilectio vbi cognitio foris ſtatImitemur gaudētes ad ſonituꝫ tympanivl̓ cythare. qui carmīs armoniam magnoꝑe dijudicāt/ ſatꝭ habētes iocūdos exultantis tripudij numeros exercere/ quosꝓuocat ip̄a modulatio. Tu ſil̓r id qd̓ legiaudis. vides. loq̄ris. aut cogitas. trahefeſtim in affectuꝫ/ velut aſpirās ex intimisolfaciens aut guſtās. vt ſi audieris paternoſter. aſſurgat ꝓtinus animꝰ ad reuerētiam ſimul et dilectionē. ad poſtulatōem fidelē neceſſitatibꝰ tuis fratrūqꝫ tuorū.rum pater ꝯmūis eſt. Arripe generoſū nobilēqꝫ ꝯtēptū oīs fede ruſticitatis/ tu taꝫregio patre gl̓iaris. diſpliceat tibi atqꝫ gemas exiliū cui celeſtis hereditas filiatōistitulo/ cuiꝰ pater in celis eſt reſeruatur. Tales quoqꝫ affectꝰ inuenire ē ſine nūero veltermino/ de die in diē ſuaues nouos/ ve

lut in fauo vl̓ in menna vl̓ ī nucleo recōditos/ qui vbertim fluent ſi ꝯtemplatōiste cōpreſſeris.Conſideratio ſextadei diſpoſitiōem circa bonos et malos eo abutunt̉ ſuis bn̄ficijs ponit. breueiuſte reddere vel ꝑmittitur. ſedecim oſtenditur ratōnibus. Induſtria ſextaUrioſitatē deponere. Curioſi Ctas eſt ſtudiū circa inutilia/ autvtilia magis qͣꝫ liceat/ deceat vl̓expediat. Noli p̄cor ad ociumcōtemplatōis anhelare tanqͣꝫ cogniturusaut alijs o ſtētaturꝰ tantūmodo ſublimitatem eiꝰ/ qualem ex veraciſſimis ſanctoꝝ atteſtatōibus fide quadā accepiſti. Et nonpotiꝰ vt inde vilior ſis abiectior ſis ī oculis tuis/ viſa ꝑſpicacius indignitate tuain cōparatōe recogitate diuinitatis. Sisinſuꝑ cōtra tēptationū tela robuſtior/ feruentior quoqꝫ in amoreꝫ dei ꝓximi. et vtdemū currēdo viā mandatoꝝ dei alacriorinueniaris. Tene audiēs cōtremiſce. qꝛſunt filij infideles alieni ſunt ſerui neqͣm.quos aliqn̄ cibare ſuſtinet pater celeſtꝭ exadipe frumēti. et de petra melle ſaturat eoſQuemadmodū apud aliquos ex p̄latispͥncipibꝰ videre ē/ qui cōdemnādis paulopoſt ad mortē mittit aliquotiēs in carcerede p̄cioſis menſe ſue reliquijs. Proptereanoli altū ſaꝑe ſed time recogitās/ quia gratia cōtemplatōis numerat̉ inter gratiastis datas/ que ſicut ſpes/ fides/ et prophetia. aut alie virtutes pōt īformis ſine charitate haberi. Quiſ igit̉ ſecure niſi in domino gloriabit̉? Ue ve tibi humana p̄ſumptio/ qn̄ has ſil̓es gratias ſpūales reꝑire eſt apud maledictōis reprobatōiſqꝫ filios. vel in augmentū ſue damnatōis vſu īgratiſſimo dono dei/ vel ad alioꝝ cruditōneꝫ/ vl̓ qualicūqꝫ laboꝝ ſuorū/ velut falſorū ac inutiliū p̄mio trāſitorio tali numiſmate talis merces. dicit ꝓuerbiū. Fornicari tm̄ modo q̄ſierūt in donis dei improbam dilectōem aut p̄ſumptōeꝫ. Quidigit̉: deſideriū eoꝝ affertcis deꝰ. ſꝫ iratus.Audiūt illd̓ euāgelicū. Accipe qd̓ tuū ē etvade. Hinc ꝓuenit ex diſpēſatōe miſericordie dei / ab electis ſuis ſepe declinatip̄e/ ſꝫ ī ira nec ī finē. Abyſſum v̓o iudiciorum eius qͥs inueſtigabit? Poſſumus