Theologia practicaLXVI
tn̄ ex dictis ſanctorū qͥ ſepe deo inſpirantelocuti ſunt qͣſdā hmōi myſterij cauſas agͦſcere. ¶ Fit hͦ qn̄qꝫ ⁊ ſepiꝰ ad hūiliatōeꝫ vtretundat̉ ſuꝑbia/ vl̓ q̄ p̄fuit vel ne ſurrepatꝓuidet̉. Propterea teſtat̉ exꝑtꝰ Bern̄. Uere nihil eſſe efficaciꝰ ad gr̄am hāc vl̓ inueniendā/ vl̓ retinēdā vl̓ recuꝑandā/ qͣꝫ ſi ſꝑinueniarꝭ nō altū ſaꝑe ſꝫ ſaꝑe ad ſobrietatēDeniqꝫ btūs vir qͥ ſꝑ eſt pauidꝰ. ⁊ ſuꝑ cuſtodiā ſuā ſtat. ¶ Fit hͦ aliqn̄ ad deſideriūvehemētiꝰ igniēdū. quēadmodū ignis flatu ꝯp̄ſſus erupit ardētior/ ⁊ vt diſcamꝰ gͣndia gͣnditer q̄rere. ¶ Fit hoc vt ab hoīe ſuafragilitas/ ⁊ abyſſuſ miſeriaꝝ ꝓfundiꝰ ⁊ exinde clariꝰ ſentiat̉. qͣtinꝰ vileſcat ip̄e ſibi/ recogitans qͣlis ex ſe ſit. ⁊ qͣlis ex dei munereeſſe poſſit. ¶ Fit hͦ aliqn̄ ad induēdū viſcera pietatꝭ ſuꝑ alioꝝ d̓ſolatōe/ quibꝰ hec cōſolatio vl̓ nō cōcedit̉ vl̓ cōceſſa ſubtrahit̉.¶ Fit hͦ ad ſatiſfaciēdū interim ꝓ ſe vl̓ alijꝑ dolorē ſenſibilē ex tali carētia derelictū.quēadmodū hūanitaſ xp̄i derelicta ē ⁊ torrente penalitatū tota īmerſa qͣtinus ita ſatiſfaceret ꝓ pctīs nō ſuis ſꝫ alienis ¶ Fit hͦqn̄qꝫ ne qͥs idoneꝰ in doctrīa alios iuuareaut in re aliqͣ velit aſſidue ſic ociari ſibi. ſicint̓ āplexꝰ Rachel herere/ ꝙ negociū charitatis ſpernat/ ⁊ Lye fecūdationi neqͣqͣꝫuigilet Horret itaqꝫ natura bn̄ inſtituta pigriciā. ꝓpt̓ea ſi nō in altis poſſit ſaltē velin infimis q̄ret occupata ꝓficere. Quo euenit vt ſic īfirmata anīa/ ſic hūiliata ꝑficiat̉ampliꝰ. Illiqꝫ pluuia volūtaria ſegreget̉diuīe irroratōis. ¶ Fit hͦ vt hō ꝑ ml̓ta temptatus diſcat ex his q̄ patit̉ obediētiā ceteraſqꝫ v̓tutes. qͣtinus eas poſtmodū edoceat efficaciꝰ. Itaqꝫ veꝝ ē illd̓ ſocraticū. Loqͥmur meliꝰ que meliꝰ cognoſcimꝰ. Illudautē meliꝰ cognoſcimꝰ/ quod intimiꝰ expti ſumꝰ. Nam vir inex ꝑtꝰ qͥd cogͦuit? ¶ Fithoc aliqn̄ ne deſerat hō ꝓ ꝯtēplatōis ſuperogatōe obligatōem diuīe iuſſiōis. ¶ Fithoc ad punitōeꝫ venialiū defectuū/ taqͣꝫ ſipr̄ indulgētiſſimꝰ vl̓ auertat interim faciēa filio laſciuiore vl̓ triſtiorē on̄dat/ qͣtinusexinde ſtudioſior ſit in om̄i modeſtie cuſtodia. Et ne minima negligēs paulatim decidat. ¶ Fit hͦ qn̄qꝫ vt cogͦſcat̉ illud apl̓i.Nō eſt volētis neqꝫ currētis .ſ. ꝑ induſtriāꝓpͥam ſed dei miſerētis. cuiꝰ rōis ſignū ꝑſpicuū ē. qꝛ poſtqͣꝫ hō ſibi dixerit. Tū talidie tali hora vacuꝰ eris ab om̄i occupatione. tu certiſſime aptꝰ eris ad ſuauitatē cō
templatōis deguſtādā. Tu ſic ages. ſic tediſpones. Sed qͥd? veniet illa dies. veniet ariditas ī aīa amarior. faſtidiū ſpirituſ.horror lectōis ⁊ orōis/ tenebre ⁊ ꝯturbatio. ac ex aduerſo dū tu nihil horū ꝓpoſueris/ gͣta ſuꝑuēiet q̄ nō ſperabat̉ hora. ¶ Fithoc aliqn̄ ad purgatōem maris ſpūal̓ magni ⁊ ſpacioſi qd̓ ex nimia qͥete ſicut ⁊ materiale ſordes ꝯtrahere ſolet. qͣs exagitatiocōmotioqꝫ depellūt. ¶ Fit hͦ aliqn̄ vt innoteſcat ſi gͣtis aīa timet deū. ſi parata ē .ſ. obſequi ꝓprijs expenſis tribulatōnū ⁊ dolorū. quēadmodū ſi ſtipēdia ꝯſolationum ⁊ſuauitatū ab imꝑatore ſuo reciꝑet. ꝯͣ illosqͥ orōnem ſuā vel effundere nolūt vl̓ inefficacē credūt/ niſi ꝯſolationū ſentimēta meruerint. qͣſi nō fingeret vnqͣꝫ deꝰ laborē inp̄cepto. ¶ Fit hͦ qͣtinꝰ oblectet̉ hō ne ſꝑ putreſcat aūt ne fornicari īcipiat ī donis deiea ꝓ ſe diligens his adherens his ſe oblectas. aut ne p̄miū tēporaneū hic tale recipiat illo futuro cariturꝰ. Itaqꝫ pͥnceps negligit ſtatim remunerare militē ⁊ pr̄ filiuꝫd̓nario vl̓ obolo vl̓ pomo aut cibo. qͥ poſtmodū pͥncipatū daturꝰ eſt aut regnū. qͣꝫuis indulgētia pͥncipis aut patris illa qn̄qꝫ minora det ad ꝯſolatōem ⁊ ad amoris īdiciū/ reſeruās poſtmodū nihilominꝰ excellētiora ad p̄miū. ¶ Fit hoc qn̄qꝫ vt diſſimulet venire tātus hoſpes ad aīaꝫ ne gͣuetur expēſis. Sicut ait dauid ad filiū. Sꝫqͥbꝰ expēſis? lachrymis pijs/ gemitibꝰ/ ieiunijs/ vigilijs/ ceteriſqꝫ corꝑa gͣuātibus.aut forte qꝛ aīa iunior n̄ poſſꝫ ſuſtinere eb̓etatē ſpūs. ſi iugiter introduceret rex eamin cellaria vinaria ſua. ꝓpterea clauē geritnūc claudēs/ nūc aperiēs. ¶ Fit hͦ vt ꝓuocet te deus ſicut aquila pullos ſuos ad volandū. ⁊ mater filiū ad ambulādū Uidesqꝛ deſerit mater filiū hac induſtria vt derelictus clamet ad eā. vtqꝫ regrediēſ cautiorſit adherere ſibi Cautior inſuꝑ/ ne cadat ꝓſpicere ⁊ queſitā matrē letior ſuſcipiat inuentā/ blādicias ⁊ oſcula ſuauius addat.¶ Fit hoc ad exercēdā patiētiā q̄ opus ꝑfectū habꝫ. Nā q̄ eſt acerbior tribulatio. q̄materia patiētie copioſior apud aīam queaut p̄guſtatōe deliciaꝝ ꝑadiſi relabit̉ ⁊ corruit ad dolores inferni ad ſil̓itudineꝫ vmbre mortis. ad erūnas huiꝰ exilij. Sumitur poſtremo cōiectura quāte futura eſſetamaritudīs ſeꝑatio ꝑpetua. ¶ Quiſqͥs esigit̉ qͥ ad ꝯtēplatōeꝫ traditꝰ es/ ſatage īpi-