Theologia practicaLXVI
trahit ad cariſmata meliora/ ad actꝰ diuiniores/ dū torpeſcunt herētes infimis necad ꝑfectōem ſemet extēdentes. ¶ Qd̓ tn̄ intelligi volumus de illis qͥ nullo ſtatu vl̓ officio hūiliori ſic alligati tenent̉ ꝙ abſqꝫ p̄cepti trāſgreſſiōe neq̄ant ad altiora ꝯſcendere. Hic interim ꝓfecto altiſſimū meritoreputari ꝯuenit ꝙ obediētiā diuīe iuſſiōisoꝑantur. ¶ Anīaduertendū eſt deniqꝫ/ ꝙ ⁊ſi maria poterat honorabilit̓ cum marthahoſpiti chriſto mīſtrare/ collaudat eā nihilominus diuīa ſapiētia/ ꝙ vni intēta optimam ꝑtē elegerit. Itaqꝫ maledictꝰ eſt quiꝑtem ſuā aliter (icꝫ faceret) facit deteriorē.Ex his ꝟo palam deducit̉ ꝙ cū vita contēplatiua (ſicut oſtendūt theologi) ꝑfectior ſit qͣꝫ actiua. qͥlibet ad ꝯtemplatōeꝫ idoneus nō p̄alligatus actōis neceſſitate pōtad illā licēter ſe trahere/ dimiſſa actōe. Detͣin hec fides Aug. dicenti. ꝙ ſi negociū. ideſt actioneꝫ charitatis nemo imponit (intellige ſuꝑioris iuſſiōe vel euidenti neceſſitate/ ſtudendū ē ꝯtemplande ꝟitati. ¶ Necoppoſuerit aliqͥs facultatem quā haberetiſto mō ꝓficiēdi in vita actiua et cōdēnationē ſuā ſi talētū abſcōderit. et ī qͦ poſſꝫ negociari p̄dicādo vl̓ pauꝑibꝰ mīſtrādo/ qͦniā abūde ꝓficit eccl̓ie vir cōtemplatiuuſobſeq̄ns deo de corde vl̓ oculo/ vbi alij demanibꝰ ore vel pedibꝰ ſubſeruiūt. ¶ Porromulti ſunt apd̓ quos dānabil̓ iudicāda eſſet obmiſſio ꝯtēplatōis inqͥrēde. quemadmodū poſiti in ſchola religiōis q̄ eſt ſchola deuotōis orōis et fletuū. qͣles inſuꝑ eſſeꝯuenit eccl̓iaſticos qͥ labores populoruꝫin ocio poſſidēt vt cuſtodiāt iuſtificatōesdn̄i et legem eiꝰ exqͥrāt. Quales demū plureſ inueniunt̉ viri ⁊ femine de ſecl̓o. qͥbusſufficiens ociū inſtructio ⁊ ingeniū ſuppetūt. vt ſe totos in deū ꝯuertāt ⁊ rapiāt. Aſſint itaqꝫ apud eos fides ſpes et charitasSubtilior inſtitutio nō magnoꝑe inqͥrēda eſt vt toti trāſeāt ī affectū cordis bonūCōſideratio quitadocet fugere ſuꝑfluas occupatōes ⁊ amorē ī deū ferri delectatōe pſalmodie p̄cipuein clauſtralibꝰ. ⁊ cantū altū dicit ⁊ verū eſthuius eſſe impedimentūQuinta induſtriaCcupatiōes effugere. ¶ Scribeſapientiā (ait ſapiēs) in tp̄e ocij.na qͥ minorat̉ actu ꝑcipiet eam.
ꝓpt̓ea ſint in paucis actꝰ tui/ ſi ſtudere visbonemēti. quā nemo occupatꝰ (ſi Sene.credit̉) inuenit. nō dicit habuit. hoc enī falſum eſſe in iā ꝑfectis cognitū ē. Non pōtauis alligatas habēs alas vel illitaſ viſcovacuas ſe ferre ꝑ auraſ. Et neqͥt hō pedibꝰimplicatis enatare. Occupatꝰ nihilo magꝭ ad ſerenū ꝯtēplatōis ether p̄t ſemet euehere vacua ſit oꝑtꝫ latitudo pagine cordiſnec impleta curis. vl̓ ſollicitudībꝰ ꝯtractanec offuſcata tetris paſſiōibꝰ/ vbi ſapiētietam immēſa doctrina ſcribi cōquerit̉. Capiamus ex arboribꝰ exēpluꝫ quaꝝ humornutritiuꝰ qͥ ad ꝓceritatē ramoꝝ ſurſum ducenduſ erat defluit inutilit̓ ꝑ ima/ ſi cortexex vulnere rimā habuit. Amor aūt in anīanunqͥd non apte dicet̉ humor ſuus/ qͥ ꝓfecto ꝑ infima liqueſcit/ dum ꝑ paſſionū carnaliū ſeu curaꝝ terreſtriū vulnera lacerat̉.Tūc nempe viā facit nociturā amorꝭ ſuinutrimento pͥuſqͣꝫ ſuꝑius ad celeſtiū deſideriorū vegetatōeꝫ deducat̉. Hoc gemūthi qͥ dū amoris ſui pēnas vellēt in alta cōtemplatōis librare ꝓtinꝰ effluit amoris illiꝰ humor ea ꝑte q̄ cor aꝑtū inferiꝰ inuenerit/ vel ad cura rei familiaris/ vl̓ ad vindicte recogitatōem. vel ad aliquā hmōi ſollicitudiue. Exꝑiūturqꝫ qd̓ deplorat ꝓpheta dicēs. Qm̄ lūbi mei. hͦ ē. affectōes īpleti ſunt illuſiōibꝰ. Et reuera illuſiones ſunt.qͣs alibi vocat vanitates et īſanias falſas/et confabulatiōes iniquorū. His obſiſtere liricus voluit dū ait. Si non intendisſtudijs vel rebus honeſtis/ īuidia vl̓ amore vigil torquebere. Sed quis obſecro liberatus eſt ab iſtis vt nō aliqn̄ moleſteturab eis? puto qꝛ nullꝰ hō viuens. qͥ vtiqꝫ ēvniuerſa vanitas. Ueꝝ aliud eſt tradere ſeſponte vl̓ ex officio vel ſtudio talibꝰ occupatōibus. aliud eſt eas toto deſiderio mētis/ manu diſcretōis ſollicite abigere/ tanqͣꝫ importunos ſtrepidulaꝝ muſcaꝝ aculeos/ velut aues Abrae ſacrificiū veſꝑtinūcircūuolātes. ¶ Quereret aliqͥs de occupatōne religioſoꝝ multorū in pſalmodijs etcanticis altiſonis multiplicatis ſuꝑ numerū. Obſtant ne ꝯtēplatōi vl̓ acqͥrēde vl̓ exercende? vellē rn̄derēt ip̄i qͥd ſentiūt. Et qͥdem btūs Aug. flebat vberrime in canticꝭſuaue ſonantibꝰ eccleſie/ vocibus eius alacriter cōmotus. et eliquabat̉ veritas ī coreius. Sed an eſſet vnus ex cantantibꝰ exp̄ſſum nō inuenio. Quia vero ad comꝑan
nn 5
A