De myſtica
vndecunqꝫ ꝓuenerūt. neqꝫ gr̄am talē inuacuū recipiāt. Uideat autem quiſqꝫ (vt aitBern̄.) qm̄ verbū qd̓ egredit̉ de ore dei nōreuertet̉ ad euꝫ vacuū. ſed ꝓſperet̉ ⁊ facietom̄ia ad que miſit id. vt dicere poſſit ⁊ ip̄eGr̄a dei in me vacua nō fuit. Nā in iniuriam cedit donātis donuꝫ negligere nec eovti qd̓ donatū eſt qd̓ eſſe ꝯſtat intolerabil̓ſuꝑbie diſplicentis et ingrate.Cōſideratio terciaſtatus et officiū totiꝰ eccl̓ie breuiter. ⁊ qͥdvnicuiqꝫ ꝯueniat oſtenditInduſtria terciaFficium ꝓpriū vel ſtatū reſpiceore: ¶ Plurima officiorū ſtatuūqꝫvarietatē ī republica qͥs enumeret? Nimiꝝ iā dictū eſt/ qm̄ ſicut ī vero ſicin myſtico corꝑe diuerſa mēbra nō eūdemactum habent. Cū autē ociū ⁊ vacatōemab exterioribꝰ curis ꝯtemplatio poſtulet.⁊ plures inueniunt̉ qͦꝝ ſtatus et officia qͥbus alligati tenēt̉ neq̄ant exerceri ſine ml̓to ſtrepitu curaꝝ. ⁊ exercitatōne corꝑis etſenſuū. qͥd ſuꝑeſt niſi tales arcere a ꝯtēplatōnis inqͥrenda reqͥe? Alioquin neutrū feliciter aget hō/ quem medios inter ſtrepit̉ꝰverſare neceſſe ē/ videbūt quoqꝫ eū hoſtes⁊ deridebūt ſabbata eius. ¶ Sileamꝰ interim oꝑa mechanica/ mercaturas ruſticationes laborioſas/ mr̄imoniale vinculū qd̓impellit ml̓ierē cogitare q̄ ſeculi ſunt/ quōplaceat viro ſuo. ⁊ virū ꝓuidere vxori et liberis. Attēdamuſ etiā ip̄os p̄latos eccl̓ie/qͦs licꝫ Gre. dicat oportere p̄ cūctis ꝯtemplatōe eē ſuſpēſos. attn̄ ſi tūc pͥmū niti voluerint ꝯtēplatōis adeptōni ſtudere dū deberēt ſubditoꝝ neceſſitatibꝰ corꝑalibus ⁊ſpūalibꝰ intēdere ip̄i ſemetip̄os irrident ⁊fallūt. tēptatōi quoqꝫ. id ē curioſitati potius aſcribi tūc debꝫ ſi curā plebis deſerēteſq̄rāt in ſuauitate ocij ꝯtēplatiui delectari.qͥppe deſerūt p̄ceptū dei neceſſariū/ voluntarijs ⁊ nō neceſſarijs intēdētes. Secusꝟo vbi ꝯtēplatio ceſſit alicui in talē familiaritatē ꝙ ambidexter factꝰ pōt imꝑturbatus velut angelꝰ dei ꝯtēplādo agere ⁊ agēdo ꝯtēplari. aut ſaltem ꝓtinꝰ abſqꝫ multadifficultate de hoc migrare. dareqꝫ ſe in alterū. qualē eſſe ꝯuenit eū qui in ſtatu ꝑfectionis exercēde poſitꝰ eſt. ¶ Eſt porro ſtatuſofficiūqꝫ eccl̓iaſticorū/ p̄ſertim religioſoꝝtendere ad ꝑfectōem hac inqͥrendā. qm̄ in
ſchola deuotōis ⁊ oratōnis ad hoc traditiſunt vt ſint velut oculi cetera mēbra corꝑiſmyſtici dirigētes tā ad ſeip̄a qͣꝫ ad deum.¶ Sunt attamē ne ignoramꝰ int̓ eccl̓iaſticos etates ſtatuūqꝫ varietates pl̓ime. atqꝫaliter pueril̓ etas. aliter ado leſcētis. alit̓ iuuenilis. aliter viril̓. ⁊ cōſequent̓ ſenilis ſuareqͥrit inſtituta/ totū nihilominus apd̓ tales qͥcqͥd agit̉ docet̉ aūt īponit̉/ vt ad hūcquiete contēplatōis finē vel ſero capiēduꝫordinēt̉ neceſſe eſt. Infantibꝰ ⁊ pueris qͣꝫqͣꝫ paꝝ capacibꝰ ꝓuidendū ē ſolicite. ne ꝑuerſis ⁊ obſcenis v̓bis picturis aut exemplis inficiant̉. Imbuant̉ potiꝰ ad oppoſitū .ſ. totius pudicicie ac pie religiōis v̓bapicturas ⁊ exēpla. Nam qͦ ſemel eſt imbuta recens ẜuabit odorē teſta diu. Ue ſcandalizantibꝰ puſillos hmōi/ aut non debitedocentibꝰ. Adoleſcētiores aūt plꝰ onerandi ſunt exercitatōnibꝰ etiā corꝑalibꝰ rep̄ſſiuis eaꝝ q̄ tūc violētiores inſurgūt paſſionū. qͥbus ꝑ aſſuefactōnem ⁊ etatē moderatas illd̓ qd̓ ſuꝑerit vite totū laxet̉ ad ociūꝯtēplatōis libere capeſcendū.Cōſiderato quartadicit ꝙ oēs tenent̉ ſe extēdere ad ꝑfectōemſub pena damni p̄ſentis ⁊ futuri. qͣntūqꝫ p̄fert̉ vita cōtemplatiua actiue loquit̉Induſtria quartaEmet ad ꝑfectōnem extendere.ſ¶ Uox ml̓toꝝ ē/ ſuffic̄ mihi vitacōis/ ſi cū infimis ſaluari poteroſatis eſt. Nolo merita apl̓oꝝ. nolo volareꝑ ſumma. incedere ꝑ planiora ꝯtentꝰ ſum.Sed viderint hi ꝙ iā imꝑfectio eſt nolleeſſe ꝑfectū. In via enī dei nō ꝓgredi regredi eſt. Damnat̉ inſuꝑ ſeruꝰ piger qͥ talentūẜuare cōtētus illud in fenus nō tradidit.¶ Facimus hoc ꝑſpicuuꝫ in exēplo familiari. Habet aliqͥs p̄potens nobiliſqꝫ paterfamilias pl̓es filioſ quēlibet aptiſſimūad ampliandū honeſte rē familiarē induſtria ſua. vnꝰ illoꝝ alijs laborātibꝰ ſedet indomo piger ⁊ iners nihil curāſ dūmodonihil ſordide viuat. nihil altū. nihil p̄claꝝvel dignū ingenio ſuo/ aut paterna nobilitate recogitet. dicit ſufficere bona iam ſibihabita. ⁊ qͣlicunqꝫ vita vti. Euocat aūt pr̄eum ad actus ſublimiores ⁊ arduos monet ſtimulat. qͥs nō facile viderit quō h̓ filius ſi obaudit nec obedit odioſus erit pr̄i?Sic ſil̓r ponit̉ apud patrē celeſtē his qͦs