Sexta pars de myſtica
velut amantiſſimū in domo manere ſecumAliū vero vel exheredabit vel incarcerabitvel etiam occidetCōſideratio. xxxii.oſtendit qͣntum myſtica theologia diſtat alitteratoriā ꝓpter finis diuerſitatē/ et a ſpeculatiua vicijs ꝑimereHeologia ſpeculatiua vel litteratoria ꝑ hoc vl̓ maxime a myſticaſecernit̉ ꝙ pͥma ſeruire p̄t vicijs.ſecūda neq̄qͣꝫ niſi ꝑ accidēs valde. ſic̄ ſi cōtingeret abuti ſpe vl̓ fide. ¶ Hācdifferentiā octauā que eſt ex poſſidētis qͣlitate breui ꝟ̓bo cōplexꝰ eſt apl̓s dicēs. Scientia inflat. charitas autē edificat. Rurſusip̄e ad thimotheū loquēs de homīe nō acqͥeſcente ei q̄ ẜm pietatē ē doctrine/ dicit ꝙ ſitſuꝑbus/ nihil ſciens/ ſꝫ languēs circa q̄ſtiones ⁊ pugnas verboꝝ inutiles. ex qͥbꝰ oriūt̉inuidie/ ꝯtentōes/ blaſphemie ſuſpitōnesmale ꝯflictatōes hominū mēte corruptoꝝ.quia v̓itate priuati ſūt. Deniqꝫ iacobꝰ vtrāqꝫ deſcribēſ. nō eſt inqͥt iſta ſapiētia deſurſūdeſcendens/ ſed terrena anīalis diabolica.Sequit̉. Que autē deſurſuꝫ eſt ſapīa pͥmūqͥdē pudica ē. deīde pacifica. modeſta. ſuaſibilis. bonis cōſentiēs. plena miẜicordiaet fructibꝰ bonis. iudicans ſine ſimulatōe ⁊emulatiōe. ¶ Hec autē dicta ſunt nō vt ſciētia aūt ſapiētia aliqͣ ſit de ſe mala. cū ſit ꝑfectio intellectꝰ. ſed qꝛ abuſus eiꝰ tanto deterior et ſeuior eſt in ꝑuerſis qͣnto ꝑ eā ꝯtra virtutes ꝓ vicijs decertat̉. Ecce enī finis multiplex falſa ſeductōe queritur a multis. quiqm̄ auerſi ſunt a deo fine vero/ vt in variadiſꝑgant̉ oportꝫ. huic finis ē diuitie ⁊ opeſ.illi ſordide voluptateſ. huic pōpatici honores. apud aliū potētatus fragil̓ et anxiꝰ Cūigit̉ ẜm exigentiā finis veri vl̓ eſtimati cetera oīa moderent̉/ cōſequens eſt vt ſubuerſo⁊ ꝑuerſo fine ꝑuertant̉ omnia ad finē ordinanda. Inter que nimirū eſt ſciētia/ q̄ dumad diuitias acqͥrēdas reducit̉ appellat̉ terrena. dum voluptates indigna ſorte cōquiricaīalis nominat̉. Dum vero emulatōibꝰſectis hereſibꝰ cōtentioni ⁊ ſimilibꝰ neqͥtijsſpūalibꝰ ancillatur quo pacto meliꝰ qͣꝫ dyabolica cenſebit̉? Scientia igit̉ in ꝑuerſistot ſortit̉ nomina qͦt ſunt vicia eā ad ſe rapientia. vt ꝙ eſt ſuꝑba arrogans/ inflata ⁊ ſimilia. De talibꝰ dic̄ ſcpͥtura. Sapiētes ſūtvt faciant mala. Inde enī fit illd̓ de grecis
eulogiū ꝙ leges habebāt bonas ⁊ peſſimaingenia. Per contrariū vero ſapientia quedeſurſum eſt/ qualē loquimur/ ſicut obſeqͥtur charitati ceteriſqꝫ virtutibꝰ. ita earū denoīationes cōtrahit. vt ꝙ eſt patiens. benigna. nō emulās. nō ambitioſa. Et hoc modo de ceteris. Sic ergo de theologia ſpeculatiua dicimꝰ ꝙ nō quelibet ꝑuerſa eſt/ autperuerſos inhabitat. nec in ea viciū eſſe ponimus. Sed in abutentibꝰ ea/ qualit̓ nullus in theologia myſtica abuſus eſſe poteſtniſi forſan modo pretacto per ſuperbiā obiectiue.Conſideratio. xxxiiiponit differentiā inter ꝓbos fideles/ exēplooſtēdēs quō iudicāt de theologia myſtica.N hominibꝰ nō ꝑuerſis nec auer Riſis a deo fine ſuo/ poteſt altera inter theologū ſpeculatiuū et myſticum differētia inueniri. qꝛ vnꝰ abaltero ſecernit̉. qͣlit̓ artifex ſolū ſpeculatiuꝰſine inſtrumētis conueniētibꝰ ⁊ habitibusacquiſitis differt a practico experto/ et invtriſqꝫ abundāte. Hanc differentiā nonāſumptā ex operis facilitate vel difficultatefamiliari poſſumꝰ oſtendere exēplo. Si qͥſperitiſſimus in arte muſice nō autē exercuerit ſe in vocali cantu neqꝫ in cordis autorganis. īmo vocē habeat raucā/ et inſtrumēta muſicalia diſcordia / ſatagit tamē iſte velcantare/ vl̓ inſtrumēta pulſare/ nulli dubiūqͥn oberrabit / et neqꝫ dulcē neqꝫ ſuauē ſimphoniā valebit afferre. Hec ſimilitudo reſpicit eum qui de diuinis ſcit artificioſa diſerere. qͥ de moribꝰ ſil̓r et v̓tutibꝰ regl̓as habet. et ſpeculatiuū plerūqꝫ ſermonē. ſed nōdum vult ad ea que cognoſcit conformiteroperari/ cogit̉ languens illā apoſtoli vocēplāgere. Uelle adiacet mihi/ ꝑficere autemnō inuenio. Caret quippe virtutū habitibus tanqͣꝫ inſtrumentis / habēs carnē rebellem et diſſonā ſpiritui. que dum tangit̉; nihil ſuaue/ nihil diuinū ſed raucum/ ſordidum ac ſtrepidulū reſonat. Sed et ſpiritꝰdum velut qͥdam muſicus ſatagit obſequideo in hymnis et canticis piorū deſideriorum/ ſentiunt̉ tantum modo fragores et tumultus obtuſi deſideriorū carnalium atqꝫterrenoꝝ. Iſtam rē mille ſil̓itudines paresoſtēderent in ceteris artibꝰ ſcribēdi. pingendi. medicādi. militādi/ nauigādi ⁊ ſimiliū.¶ Porro ita pueri magis ſine arte paulatiꝫ