Theologia ſpeculatiuaLXV

niſi quis ſtudio vehementi nitat̉ hr̄e cōceptus ꝓpͥos et intimos eoꝝ q̄ tradita ſūt aſūmis doctoribꝰ. Aliqn̄ tales theologizantſolis auribꝰ corꝑeis ſicut pueri vl̓ pice. neqꝫ vere intelligētes de qͥbꝰ loquunt̉. neqꝫ deqͥbus affirmat. Nihilominꝰ tn̄ ſepe eis nomen ꝯcedimꝰ theologoꝝ. Myſtica v̓o theologia ſicut nō verſat̉ in tali cognitōe litteratoria/ ſic nō habꝫ neceſſariā talē ſcholamq̄ ſchola intellectꝰ dici p̄t. ſed acqͥrit̉ ꝑ ſcholam affectus. et ꝑ exercitiū vehemēs moraliū virtutū diſponentiū aīaꝫ ad purgatōꝫ.⁊ in theologicis illuminātibꝰ eā/ in beatificis virtutibꝰ eā ꝑficientibꝰ/ ꝓportionabiliter ad tres actꝰ hierarchicos/ qͥ ſunt. purgare illuminare et ꝑficere. ¶ Et hec qͥdē ſchola p̄t dici ſchola religiōis vel amoris. ſicutintellectus dicēdꝰ eſt ſchola ſciētie vel cognitōis. ¶ Sed qm̄ plerūqꝫ euenit etiā ī brutis vt ibi ſit maior affectio vbi paꝝ ē cognitōnis. ſequit̉ ꝙ ad cōparandā huiꝰ theologie myſtice doctrinā nō eſt magna ſcientiaopus/ p̄ſertim acqͥſita. Nā cognitio ex fideꝙ deꝰ eſt totꝰ deſiderabil̓/ totus amabilis.affectiua portio ſi purgata/ ſi illumīata / ſidiſpoſita/ ſi exercitata ſit; cur nō in illum totaliter d̓ſiderabilē/ et totū amabilē/ ſine plurimo librorū ſtudio/ tota feret̉/ totaqꝫ rapietur? ¶ Ex qͦ illā ꝯcludimꝰ differētiā qm̄ theologia myſtica licꝫ ſit ſup̄ma atqꝫ ꝑfectiſſima/ noticia ip̄a tamē p̄t haberi a quolibꝫ fideli etiā ſi ſit muliercula vl̓ idiota. ¶ De theologia vero ſpeculatiua aliter eſſe nullꝰ ambigit. ad cuiꝰ adeptōem ſicut ad metaphiſicam grāmatica. logyca. et philoſophica diſciplina cū forti exercitio etiā clara ingeniarequirunt̉. Ita tn̄ vt gratia deſuꝑ cū his īfūdatur/ ſicut apoſtol̓/ et ſicut fit mūdicordibus/ quibꝰ ꝓmittit̉ viſio dei / et hūilibusamicis dei/ quibꝰ deꝰ incerta et occulta ſapiētie ſue ⁊ oīa que audiuit a patre ſuo notafecit. Sic in Anthonio magno. ſic in alijsmultis ſine lr̄is litteratoria (vt ita dicā) theologia donata eſt. ¶ Ex p̄miſſis ꝯcludimꝰcum beato Bernardo ad frēs carthuſien̄.de monte dei. Ꝙ theologia ſpeculatiua nūqͣꝫ in aliqͦ ꝑfecto eſt ſine myſtica. Sed beneecōtra. Et ex hoc ſumi p̄t ſexta differentia.quoniā nunqͣꝫ aliqͥs intelliget verba apoſtoli et ꝓphetarū quātūcūqꝫ illa reſonet exterius/ ſi nō imbiberit affectū ſcribentiū. neqͣꝫ enī aliter cōceptꝰ eorū verboꝝ in animogenerabit. Cecus qͥppe crebro de coloribꝰ

ſermonē audiēs de illis vtiqꝫ diſputare poterit diſerte et acute/ qͣꝫqͣꝫ nullos in illo cordis archano ꝓpͥos eorū q̄ diſputat conceptus inſcripſerit.Cōſideratio. xxxi.eos quibꝰ ꝓpalāda eſt myſtica theologia īſtruit duoꝝ filiorū exemploIcut multis qͥ clerici vl̓ lr̄ati autſſapiētes vel ph̓i aut theologi nominant̉/ occultādus eſt ſermo demyſtica theologia. ſic pl̓imis illitteratis et ſimplicibꝰ (fidelibꝰ tamē) tradi p̄tHinc tradit̉ differentia ſeptima ſumpta exmodo publicatōis. Btūs enī Dyoniſiusplerūqꝫ obteſtat̉ diſcipulū ſuū timotheuꝫvt nullꝰ īperitoꝝ hec audiat. Imꝑitos vocans eos qͥ vel nō ſunt fideles. nā hec theologia ꝓprie eſt fideliū. vel qui tumentes iāph̓ia maleqꝫ viuētes ꝯculcant pedibꝰ ſuisſordidis qͥcqͥd non ſapiūt. qͥcqͥd etiā nō intelligunt canino dente lacerant. De qͥbꝰ aiteuāgelica ꝑabola. Nolite ſctm̄ dare canibꝰ.neqꝫ margaritas ꝓijciatis an̄ porcos. Sꝫecōtra ſimplices. qͥ qͥdem fidē habēt pn̄t exea ꝯſurgere ad vnitiuū amorē cū d̓o. Quo?ſic nēpe ꝑ fortē contritōem mortificatiuaꝫſenſualitatis/ trahente eos deo vincul̓ p̄ceptoꝝ ſuoꝝ. ⁊ māſionē apud eos faciēte. Atteſtante eſaia. ꝙ ſuꝑ hūilē et qͥetū ⁊ tremētēẜmones ſuos reqͥeſcit dn̄s. Itaqꝫ nihil ꝓhibet fieri verbuꝫ apud tales de theologiamyſtica que amor eſt. ⁊ amore cōquirit̉ cūediuerſo ſapiētes in ocul̓ ſuis ſine caſto amore languentes circa pugnas verborumab hac arceri cōueniat. Carnal̓ enī hō nouſapit ea que dei ſunt. ¶ Conatꝰ ſum in quodā vulgari tractatulo ꝑ palā iſta facere qͦdā exēplo. Sint duo filij pr̄is vniꝰ optimiSit vnꝰ eorū curioſus ⁊ aſtutus in inqͥſitōe cōditionū paternarum. nūc ex oꝑibus.nunc ex verbis/ quatinꝰ in earūdem elocutōe vel doctrina apd̓ alios delectet̉. Odiatautē patrē vel nullā iuſſis ſuis obedientiāaccōmodet. Ponamus aliū ſimplicis ingenij qui d̓ patre ſuo nihil aliud qͣrat nilinterroget niſi quo pacto illi placere ⁊ ī omnibus obedire valeat. Querimus nunc qͥseduobus ab optimo patre magis amabitur? nō eſt dubium quin ſecūdus. Hic preterea plus iocundabit̉ in paterna bonitate que ſibi plꝰ ſapit. Ip̄e deniqꝫ pater tādēſeipſum et ſecreta ſua puto tradet/ faciēs eū