Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Theologia ſpeculatiuaLXV

eleuatiꝰ qͣꝫ bruta. Solis enim ſenſibꝰvtunt̉/ aut eos ſolos inſequunt̉. Alij magꝭinſequūt̉ rōeꝫ intelligētes abſtractas regulas artiū ſcīaꝝ. Tercij vltra hec om̄ia eleuant ſe ſupͣ rōem in qͣndam regionē et̓nitatis ꝑſpicabilitatis. ſuꝑ oēm fluitatōem ꝯfuſionē infinitā deſiderioꝝ cogitatio. in aurā qͣndā libertatis ſerenā aſſurgūt euolāt. iam minꝰ videt̉ differre eorūvita a ceteriſ hoībꝰ qͣꝫ diſtant hoīes a pecoribꝰ. Sꝫ qͥs eſt deꝰ optime et laudabimꝰ? Ille ſolꝰ eſt quē tu eduxeris de tenebriſ vmbra mortis. et vincula eiꝰ paſſionū diruperis noxiarum.Conſideratio. xxviiponit illa vident̉ ſpecie mētales affectiones ſꝫ ſūt. int̓ eas ponit differētiaſRibꝰ p̄noīatis ꝯgͦſcēdi modis ſunt/ cogitatio/ meditatio/ ꝯtēplatio. tres affectōnis maneriescorreſpōdent/ ſunt cupido vl̓libido ſeu ꝯcupiſcētia. ſcd̓o deuotio vl̓ contritio ſeu ꝯpūctio aut orō. tercio dilectio;q̄cūqꝫ ſꝫ extatica et anagogica. id ē ſurſumducēs rapiēs in diuīa. Si de re ꝯſtiteritpeto vt magnoꝑe calūnia fiat de noībꝰ. enī accepi ab alijs talē circa affectꝰ diſtīctōem nominū. quēadmodū de cognitōibus reꝑio. Sed tn̄ interim dicamꝰ ſic̄cogitatio eſt improuidꝰ animi obtutuſ adeuagatōem ꝓnus. Ita ꝯſeq̄nt̓ ad talē cogitatōem ſi ſit de obiecto delectabili ſeqͥtur affectio īprouida et vaga ſine vtilitate fructu. et hoc mihi ſatis cōgrue videt̉ appellari libido ſeu cupido vl̓ ꝯcupīa. Porroad meditatōem eſt ꝓuidus aīe obtutꝰ inꝟitatis inqͥſitōe celeſtiū reꝝ inuentōe vehementer occupatꝰ/ ꝯſeqͥtur q̄daꝫ affectioalia a pͥori ad res taliter q̄ſitas inuentasſi ſit indiſpoſitio aīe Et hec affectio ēuida vaga difficultate fructu. Ethec interim vocet̉ deuotio vl̓ ꝯpūctio autoratio. id ē affectus piꝰ hūilis vehemēter fortiter tendēs nitēs ī amorē pͥme veritatis bonitatis. Deniqꝫ ꝯtēplatio eſtlibera expedita ꝯſideratio eoꝝ meditatio ingēti difficultate ꝑqͥrit habꝫ ſuā afectōem in aīa diſpoſita/ ſuāqꝫ dilectōeꝫ ſimiliter liberā purā expeditā abſtractamEt hac rōe vocari p̄t extatica dilectō vl̓ iubilatio. que vltra deuotōem addit facilitatem et iocunditatē ineſtimabilē inexp̄ſſi-

bilē/ et exuꝑantē omnē ſenſum. Et hec ē ſapientia dei ī myſterio abſcōdita. Hec eſtmyſtica theologia quā q̄rimꝰ ad anagogicas ſuꝑmētales exceſſus deducit/ quāaliqn̄ nomīe charitatis/ aliqn̄ charitatiuiamoris lego noīe appellatā. Propt̓ea nonfallit̉ dicit ꝯtēplatōnem ſine dilectōe nomen ꝯtēplatiōis mereri. Sꝫ nos vnuꝫab altero ſecernimꝰ/ vt p̄cioſior habeat̉ inqͥſitio ꝟitatis. et cognoſcamꝰ qm̄ appropͥate loq̄ndo ſicut cōtēplatio eſt in vi cognitiua intelligētie. ſic ī vi affectiua correſpōdēte reponit̉ myſtica theologiaSexta pars principalis agit acqͥſitōe myſtice Heologiede eiꝰ decē dr̄ntijs ad theologiā ſpeculatiuam a. xxviij. vſqꝫ ad. xxxv. ꝯſideratōnem.Ordine ꝟo ꝯſideratio. xxviij. on̄dit modūꝑueniēdi ad myſticā theologiā eāqꝫ pluribus diffinit diffinitōibꝰ.Ognitio dei per theologiā my­ Eſticam melius acquirit̉ per penitentē affectū qͣꝫ per inueſtigantem intellectū. Ip̄a quoqꝫ ceterꝭparibus eligibilior eſt et ꝑfectior qͣꝫ theologia ſymbolica vel ꝓpria/ de qua eſt contēplatio. Sicut dilectio ꝑfectior eſt cognitōne/ et voluntas intellectu/ et charitas fide.Hec ſecūda pars pronūc ſupponit̉/ qͣꝫuis ſim neſcius de ꝓbabilitate poſitōis oppoſite apud multos et magnos. Sed proprima parte cui correſpōdet deductō adſitum/ nullus ambigit quin depuratio ſeupurgatio potentie affectiuefiat per feruorēpenitentie in cōpunctiōe cōtritōe oratōeque rugire facit a gemitu cordis. Et qͣꝫuisdicat ꝓpheta. In meditatōne mea exardeſcet ignis .ſ. dilectōnis. meditatio hecveritatis inquiſitōne attenta/ ſicut deſcripſimus. ſed magis compunctōne ſequēte ſumpta eſt. Huiꝰ aūt cōpunctōis difficultas magna eſt valde apud exercitatos / et eos qui corruptos adhuc habēt ſenſus ab adoleſcentia. Quēadmodū enim ligna viridia aqueo plena humore vix recipiunt calorē ignis/ vt in ſil̓itudinē eiꝰ accedantur. ſed p̄cedūt exufflatōes ml̓tiplices.p̄uia eſt etiā depulſio humiditatis talis accuaporatio. ſic exiſtimare ꝯuenit de eo quicalorē ſpūſſancti ī ſe reciꝑe dꝫ. et ẜm trāſiturus eſt in amorē purū et piū ſi nōdumdeſiccatus ſit a ſordidis affectōibuſ. hoc