De vita ſpirituali anime
⁊ abſqꝫ p̄tenſo qͣſlibet ignorātie vel fragilitatis vel impotētie velo. ſed ꝓ ſola libidīe trāſgrediēdi que monita ſunt. religioſus effrenis eſt ad oīa velut vnꝰ ex ſecularibꝰ. palā ēꝙ ꝯtēnit. p̄ſertim ſi ſuꝑ his ip̄e addiderit ꝑtinaciā q̄ recuſet diſciplinā. Sic accipiendū reor illud Bern̄. ⁊ alioꝝ ꝯmūiter dicentiū talia eſſe criminalia ſi cōtemnant̉. vel ſifiant ex cōtemptū. Carēt autē hͦ cōtēptu qͥex fragilitate hūana vel qͣdam leui curioſitate fragunt ſilentiū. aut talia agūt oppoſita his que monita ſunt. Uel ẜm Ber. facticia. p̄cipue qꝛ parati ſunt ad diſciplinā ordinis. ſi ⁊ dū illa iuſte reqͥret̉ ab eis ꝯformiter ad regularē inſtitutōem ⁊ ꝯſuetudinembonā ī talibꝰ obẜuatā. Noſtꝝ ideo ẜmoneꝫſic moderamus. qꝛ nō liceret abbati ſeueriꝰiuſto p̄ter regulā ⁊ ꝯſuetudinē punire taliūmonitoꝝ trāſgreſſores Multo minꝰ in vniuerſitatibꝰ ⁊ collegijs ceteriſqꝫ politijs. naꝫin talibꝰ ꝯſuetudo legē facit. ¶ Iuxta hͦ videre eſt quali reatu ꝯſtrīgunt̉ trāſgreſſoresieiunioꝝ ab eccl̓ia inſtitutorū horaꝝ canonicaꝝ/ ⁊ feſtorū ⁊ ſil̓ium. Et ſi ꝓ libito p̄t p̄latus abſqꝫ ꝯſenſu ſubditoꝝ īponere eis iuga magna feſtorū/ aut alioꝝ exercitioꝝ ſpūaliū/ preter manifeſtā vtilitatē et neceſſitatem cultus dei ꝓ loco ⁊ tempore. Sic abſqꝫ conſenſu occidētaliuꝫ nō fuiſſent apudſuos ſacerdotes interdicta mr̄imonia. Nāorientales qꝛ diſſenſerāt ip̄i vt nubāt/ licet.ꝑ ita de pl̓imis in qͣlibet politia. ¶ Rurſuſ tercio religioſus. qꝛ nō ſibi ſoli viuit ſed ceterꝭtam bn̄factoribꝰ viuis et mortuis/ qͣꝫ ꝯſortibꝰ ⁊ coadiutoribꝰ ſuiſ. Reliquū ē vt ip̄e regularius viuat ſub iugo qͦdā obligāte euꝫcū ceterꝭ. alioqͥn ſcādalizaret ſuos. ⁊ ita meliꝰ eſſet ei vt ſuſpenderet̉ mola aſinaria ſeculariū negociorū ad collū ſuū. ⁊ demergeret̉in ꝓfundū maris anguſtie ⁊ tribulatōnis.Hec ſocietas ⁊ hoc ſcādali ꝑiculū faciuntvt ſeduliꝰ aliqͣ facere vel omittere teneatur.¶ Poteſt inſuꝑ aſtrīgi ꝓ bono totiꝰ ꝯmūisreligiōis ad aliqͣ/ queſi ſolus eſſꝫ libera mēte reſpueret. ¶ Quid mirū dereligioſo quando ip̄e pͥnceps ſecularis p̄t qͦſdam ex ſubditis inuitos ad aliqͣ ꝯpellere ꝓ manifeſta neceſſitate cōmūitatis. Ita ī vniuerſitatibus⁊ collegijs. ¶ Ex hͦ p̄t̓ea ſilentiū frāgere eritin caſu ſcādali grāde delictū. aūt ſil̓r aliqͣ talium offenſaꝝ aliūde leuiū/ dum nouicij vl̓tota religio īde turbāt̉. ita vt negligēdo minima ip̄e religiōis vigor paulatim decidat
⁊ in magnis etiā totus abſcedat. Ueruꝫ eſtitaqꝫ qd̓ apud Saluſtiū dicit Iuliꝰ ceſar.In maxima fortuna mīma eſt licētia. Sicī maximis viris vel ordīe vl̓ ſctītate/ vl̓ gͣdu ſubleuatis tanqͣꝫ poſitis ī exempla aliorū multa qn̄qꝫ nō licent in publico ſaltem;que aliūde vl̓ in occulto licerēt. Sic fortecarthuſien̄. abſqꝫ pctō mortali ī caſibꝰ multis poſſet vti carnibꝰ/ ſi ſolus hͦ poſſet. ⁊ ſiparatū eſt cor eiꝰ diſciplīe ordīs ſubiacere.hunc tn̄ rōnabiliter dꝫ tūc cōpeſcere ⁊ ſcandali formido ⁊ alioꝝ ꝓſpectus. Proptereapuniunt̉ tāta ſeueritate defectus qͥ fiūt circa myſteria ſacr̄oꝝ maxīe in miſſa ꝯtrectando hoſtiā ſacroſanctā ⁊ indumētis myſticꝭornādo ſe. qͣꝫqͣꝫ illic poſſit negligētia ſurrepere venialis nō mortalis. ſꝫ ita placuit ſcādalū ſedare ſeueritate vindicte. ¶ Ꝙ ſi qͥsex ſacerdotibꝰ dixerit quo pacto potuit abſqꝫ ꝯſenſu ꝓprio fieri ſuꝑ ſe ſtatutū ne mr̄imonio iūgeret̉? Rn̄demus ꝙ neqꝫ hͦ factuꝫeſt. Sed ſi ꝯquerit̉/ imputet ſibi qͥ talem ſtatum ſpōte delegerit. Quis cogebat eū? ſed ⁊quis cogere poterat? Nullus/ ſi nō forte neceſſitas publica/ aut reuelatio diuina/ autculpa ꝓpria q̄ ſic arceri merebat̉ acceſſiſſet.ante votū libertas. ꝑ votū facta ē neceſſitas¶ Ꝙ ſi dixerit iteꝝ/ ꝙ ꝯſenſus mutuus viri ad feminā facit mrimoniū de iure naturali. Cōſtitutio igit̉ pure poſitiua/ qͦ pactovaluit inualidare ius illud. ſed neqꝫ inquitexp̄ſſe qͥcqͣꝫ voui. Rn̄demus ad vltimuꝫ ꝙnō ſolū vouit ſed votū ſolēnizauit ꝑ ordīsſuſceptōeꝫ. ſi neſciuit ſciat. Aſt pͥmū turbatquoſdā ex doctoribꝰ/ nominatī DuranduꝫDicimus aūt exqͦ ſic incidit ꝙ eccl̓ia vl̓ habuit hoc ex inſpiratōe ſpūſſctī a quo regit̉:vel qꝛ ꝯſenſus inqͣꝫtū quodāmodo policitus ē/ ſubeſt autoritati ſuꝑioris. qͣꝫobrē potuit ex certa neceſſitate ꝓhiberi ne fieret/ etinualidari ſi fieret. Hoc in alijs ꝯſenſibuspoliticis venditionū ⁊ emptionū palā cōſtat. ¶ Sed ad reꝫ nr̄aꝫ redeo. Diximus ꝙ gͣmonita ſalutaria ſunt in religionibꝰ. qͥbusadhibent̉ pene tēꝑales vt ſeruent̉. Que eſthec religio. opponet aliqͥs velle homīes timore nō filiali/ ſꝫ plane ſeruili ad obſequiūdiuinū trahere. Rn̄demus ꝙ nemo repētefit ſummus. a timore ſeruili ꝯcipit̉ filialis.Quin etiā timor iſte ſeruilis radicaliter eſtfilialis ex voto pͥmo qd̓ ex charitate ſup̄ponit̉ ꝓceſſiſſe. Ob hoc nō abſurdū mihi videt̉ ſi dicant̉ actus inde pullulātes etiā dū