Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De vita ſpirituali anime

abſqꝫ p̄tenſo qͣſlibet ignorātie vel fragilitatis vel impotētie velo. ſed ſola libidīe trāſgrediēdi que monita ſunt. religioſus effrenis eſt ad oīa velut vnꝰ ex ſecularibꝰ. palā ē ꝯtēnit. p̄ſertim ſi ſuꝑ his ip̄e addiderittinaciā recuſet diſciplinā. Sic accipien reor illud Bern̄. alioꝝ ꝯmūiter dicentiū talia eſſe criminalia ſi cōtemnant̉. vel ſifiant ex cōtemptū. Carēt autē cōtēptuex fragilitate hūana vel qͣdam leui curioſitate fragunt ſilentiū. aut talia agūt oppoſita his que monita ſunt. Uel ẜm Ber. facticia. p̄cipue qꝛ parati ſunt ad diſciplinā ordinis. ſi illa iuſte reqͥret̉ ab eis ꝯformiter ad regularē inſtitutōem ꝯſuetudinembonā ī talibꝰ obẜuatā. Noſtꝝ ideo ẜmoneꝫſic moderamus. qꝛ liceret abbati ſeueriꝰiuſto p̄ter regulā ꝯſuetudinē punire taliūmonitoꝝ trāſgreſſores Multo minꝰ in vniuerſitatibꝰ collegijs ceteriſqꝫ politijs. naꝫin talibꝰ ꝯſuetudo legē facit. Iuxta videre eſt quali reatu ꝯſtrīgunt̉ trāſgreſſoresieiunioꝝ ab eccl̓ia inſtitutorū horaꝝ canonicaꝝ/ feſtorū ſil̓ium. Et ſi libito p̄tlatus abſqꝫ ꝯſenſu ſubditoꝝ īponere eis iuga magna feſtorū/ aut alioꝝ exercitioꝝ ſpūaliū/ preter manifeſtā vtilitatē et neceſſitatem cultus dei loco tempore. Sic abſqꝫ conſenſu occidētaliuꝫ fuiſſent apudſuos ſacerdotes interdicta mr̄imonia.orientales qꝛ diſſenſerāt ip̄i vt nubāt/ licet. ita de pl̓imis in qͣlibet politia. Rurſuſ tercio religioſus. qꝛ ſibi ſoli viuit ſed ceterꝭtam bn̄factoribꝰ viuis et mortuis/ qͣꝫ ꝯſortibꝰ coadiutoribꝰ ſuiſ. Reliquū ē vt ip̄e regularius viuat ſub iugo qͦdā obligāte euꝫ ceterꝭ. alioqͥn ſcādalizaret ſuos. ita meliꝰ eſſet ei vt ſuſpenderet̉ mola aſinaria ſeculariū negociorū ad collū ſuū. demergeret̉in ꝓfundū maris anguſtie tribulatōnis.Hec ſocietas hoc ſcādali ꝑiculū faciuntvt ſeduliꝰ aliqͣ facere vel omittere teneatur. Poteſt inſuꝑ aſtrīgi bono totiꝰ ꝯmūisreligiōis ad aliqͣ/ queſi ſolus eſſꝫ liberate reſpueret. Quid mirū dereligioſo quando ip̄e pͥnceps ſecularis p̄t qͦſdam ex ſubditis inuitos ad aliqͣ ꝯpellere manifeſta neceſſitate cōmūitatis. Ita ī vniuerſitatibus collegijs. Ex p̄t̓ea ſilentiū frāgere eritin caſu ſcādali grāde delictū. aūt ſil̓r aliqͣ talium offenſaꝝ aliūde leuiū/ dum nouicij vl̓tota religio īde turbāt̉. ita vt negligēdo minima ip̄e religiōis vigor paulatim decidat

in magnis etiā totus abſcedat. Ueruꝫ eſtitaqꝫ qd̓ apud Saluſtiū dicit Iuliꝰ ceſar.In maxima fortuna mīma eſt licētia. Sicī maximis viris vel ordīe vl̓ ſctītate/ vl̓du ſubleuatis tanqͣꝫ poſitis ī exempla alio multa qn̄qꝫ licent in publico ſaltem;que aliūde vl̓ in occulto licerēt. Sic fortecarthuſien̄. abſqꝫ pctō mortali ī caſibꝰ multis poſſet vti carnibꝰ/ ſi ſolus poſſet. ſiparatū eſt cor eiꝰ diſciplīe ordīs ſubiacere.hunc tn̄ rōnabiliter dꝫ tūc cōpeſcere ſcandali formido alioꝝ ꝓſpectus. Proptereapuniunt̉ tāta ſeueritate defectus fiūt circa myſteria ſacr̄oꝝ maxīe in miſſa ꝯtrectando hoſtiā ſacroſanctā indumētis myſticꝭornādo ſe. qͣꝫqͣꝫ illic poſſit negligētia ſurrepere venialis mortalis. ſꝫ ita placuit ſcādalū ſedare ſeueritate vindicte. ſi qͥsex ſacerdotibꝰ dixerit quo pacto potuit abſqꝫ ꝯſenſu ꝓprio fieri ſuꝑ ſe ſtatutū ne mr̄imonio iūgeret̉? Rn̄demus neqꝫ factuꝫeſt. Sed ſi ꝯquerit̉/ imputet ſibi talem ſtatum ſpōte delegerit. Quis cogebat? ſedquis cogere poterat? Nullus/ ſi forte neceſſitas publica/ aut reuelatio diuina/ autculpa ꝓpria ſic arceri merebat̉ acceſſiſſet.ante votū libertas. votū facta ē neceſſitas ſi dixerit iteꝝ/ ꝯſenſus mutuus viri ad feminā facit mrimoniū de iure naturali. Cōſtitutio igit̉ pure poſitiua/ pactovaluit inualidare ius illud. ſed neqꝫ inquitexp̄ſſe qͥcqͣꝫ voui. Rn̄demus ad vltimuꝫ ſolū vouit ſed votū ſolēnizauit ordīsſuſceptōeꝫ. ſi neſciuit ſciat. Aſt pͥmū turbatquoſdā ex doctoribꝰ/ nominatī DuranduꝫDicimus aūt exqͦ ſic incidit eccl̓ia vl̓ habuit hoc ex inſpiratōe ſpūſſctī a quo regit̉:vel qꝛ ꝯſenſus inqͣꝫtū quodāmodo policitus ē/ ſubeſt autoritati ſuꝑioris. qͣꝫobrē potuit ex certa neceſſitate ꝓhiberi ne fieret/ etinualidari ſi fieret. Hoc in alijs ꝯſenſibuspoliticis venditionū emptionū palāſtat. Sed ad reꝫ nr̄aꝫ redeo. Diximusmonita ſalutaria ſunt in religionibꝰ. qͥbusadhibent̉ pene tēꝑales vt ſeruent̉. Que eſthec religio. opponet aliqͥs velle homīes timore filiali/ ſꝫ plane ſeruili ad obſequiūdiuinū trahere. Rn̄demus nemo repētefit ſummus. a timore ſeruili ꝯcipit̉ filialis.Quin etiā timor iſte ſeruilis radicaliter eſtfilialis ex voto pͥmo qd̓ ex charitate ſup̄ponit̉ ꝓceſſiſſe. Ob hoc abſurdū mihi videt̉ ſi dicant̉ actus inde pullulātes etiā