Lectio ſextaLXIII
ꝓ hora ſolo timore diſcipline ꝯplent̉ laudabiles eſſe ⁊ ſuo p̄mio nō carere. Uulneratadeſt aliqͥs/ horret manū medici/ timet cedere doloribꝰ/ poſtulat vt liget̉. ⁊ ſi poſtmodū ip̄e ligatꝰ reclamet/ et nexus excutere ſatagit. ſanat̉ tn̄ ⁊ laudat̉. ſibi quoqꝫ ſua neceſſitas in iocūditatē vltroneā ꝯmutat̉ ¶ Sūmurmurantes adhuc aliqͦs audire videorex his qͥ poteſtatē habere ſuꝑ alios. ⁊ ip̄i nihil ſubijci gloriant̉. Tu tota inqͥunt ſuꝑiorum autoritatē in ſubditos eneruas. eis ſuper alios qͥd relinquis? Tu ſubīde magnā⁊ liberā inobediētie viā pandis quā in tanta ꝓnitate p̄uaricatōnū artare debueraſ. Deniqꝫ ex hͦ multiloquio tuo/ ex inuolutōe ſententiaꝝ ſermonibꝰ imperitꝭ/ nihilū magꝭ qͣantea docti ſumꝰ/ dū ad ꝑticl̓aria veniēdūeſt. ¶ Audiant qͥ tales ſunt ex eccl̓ia paſtorēeccl̓ie. nō dn̄antes ait in clero ſed forma facti gregꝭ/ ⁊ illud dn̄i ꝑ Ezechielē improperiū. Uos cū auſteritate imꝑabatis eis. Illud quoqꝫ xp̄i. Imponūt onera gͣuia ⁊ importabilia ⁊c̄. Intelligāt tandē eſſe p̄ceptūomnibꝰ vt nihil addat̉ aut diminuat̉ ex verbis dei ſi ſe velint audiri. Audiāt pͥmo dominū in lege ſua/ ⁊ id qd̓ audierint tanqͣꝫ p̄cones ⁊ interp̄tes alijs minꝰ inſtructis denūcient. nō ſua ſꝫ dei autoritate. Ita demūqͥ eos ſpernet deū ſpernet/ eterneqꝫ mortꝭ reum ſe faciet Ueꝝ in ceteris q̄ chriſti lege nequaqͣꝫ firmata ſunt. q̄ p̄terea magis ad ciuilitatē huiꝰ vite ꝓficiunt/ ſtatuāt ip̄i q̄ ſtatuēda vtilit̓ agnouerīt. Ita ꝙ ſtatuta hec inqͣꝫtū ſua ſunt haberi velint quaſi monita ⁊ facticia. quoꝝ īfirmi trāſgreſſores tꝑali noneterna mulctatōe plectēdi ſint. Ceteꝝ ꝑalogizant qͥ ſic argumētant̉. Non eſt ptās niſia deo. ⁊ quicqͥd p̄cipimꝰ vice dei p̄cipimꝰ.qͥcqͥd iubemus in terris illud approbat deus in cel̓. Oīa igit̉ p̄cepta nr̄a diuīa ſunt etparis ad euāgeliū autoritatis. ¶ Plane ſicꝯcluderet quicūqꝫ pͥnceps etiā paganus ſeip̄m hr̄e autoritatē et̓ne vite ⁊ mortꝭ. Sicꝯcluderet oīs licentiatꝰ in theologia et decretis ſe hr̄e poteſtatē īterp̄tādi ſacrā ſcpͥturam ⁊ iura. nō ſolū ſcholaſtice ſed ⁊ doctrinaliter. ſꝫ ⁊ apl̓ica autoritate. Sic libri oēſab eccl̓ia approbati omnes eſſent articl̓i fidei ſicut biblia. ¶ Fatemur itaqꝫ datā p̄latꝭ⁊ pͥncipibꝰ ptātem a deo. ſed refert qualit̓ ⁊qͣlem. Doceāt nos exēpla poſita licētiādo ītheologia ⁊ decretiſ. dat̉ a papa autoritas.qͣlis autoritas? exponēdi ⁊ interp̄tandi ſa-
crā ſcripturā. nō tn̄ vt expoſitio illa ſit autoritas apl̓ica ſed eſt declaratio q̄dā mgr̄aliſ⁊ ſcholaſtica Libros ſctōꝝ approbat eccleſia. nō tamē vt robur autoritatis teneāt parad eccl̓iam/ ſꝫ vt ſciant̉ in multis eſſe vtilesad edificatōem Non ſecꝰ eſt ī ꝓpoſito. Prelati ſiqͥdem ⁊ pͥncipes habēt autoritatem adeo regēdi populū ſuuꝫ ꝑ leges ⁊ inſtitutavltra leges diuinitꝰ inſpiratas. nō ꝙ legesſue ⁊ inſtitutōes cēſende ſint diuīe. ſed recipiēde ſunt vt ſalubria monita nec leuit̓ ꝯtēnenda Alioquin trāſgreſſio penā habꝫ nōqͣlēlibet ſed qualē poſſibile faſqꝫ eſt hoīes īfligere. Propt̓ea ꝯcludimꝰ maioreꝫ deberiobedientiā p̄latis ⁊ pͥncipibꝰ in eis ī quibꝰſūt ſolū velut p̄cōes ⁊ nūcij/ qͣꝫ ī ill̓ q̄ ſuo relicta ſunt arbitrio ſtatuēda. Exēplū manifeſtū eſt in p̄conibꝰ denūciantibꝰ ppl̓o legēregis. ¶ Nouiſſime ꝙ inculpant nos tanqͣꝫ 2dilatemꝰ viā inobediētie. ꝙ inſuꝑ nihil edocemus. Mirū nil accidit. Quid enī vel dici vl̓ ſcribi vl̓ fieri pōt a calūnijs alienum?Scimꝰ ꝙ reprobiſ etiā oīa cooꝑant̉ in malū. oībꝰ abutunt̉. oīa in laq̄os ⁊ decipulaspedibꝰ ſuis vertūt. Nihilominꝰ ſolē ⁊ pluuias nullꝰ dicet inutiles. qꝛ ex eoꝝ actiōe ſicut germināt vtiles plāte. Ita plures infertiles pullulāt. nec flos vineaꝝ ideo exterminādus eſt/ qꝛ bufones necat. Plane malustā laxo qͣꝫ ſtricto fune laborat/ iuxta v̓bumflacci. hͦ eſt/ ī malū ſuū trahit doctrinā tā laxam qͣꝫ ſtrictā in moribꝰ. ¶ Deīde ml̓to minus āmiramur/ dū dicūt ſe nihil a nr̄o multiloquio doceri noſ noui nihil attuliſſe. Excuſat me ꝓfunditas materie quā Augꝰ taꝫꝑſpicax doctor qͦdā loco dicit. aut non autvix ī hac vita attingibilē. Conſolat̉ me p̄terea dictū cuiuſdā hiſmenij a Hiero. repetitū. Mihi cecini ⁊ muſis. ⁊ ſi nemo aliꝰ audierit. qͣꝫqͣꝫ de nonnullis aliter ſpero. Hosalios ꝟo qͦꝝ ocl̓os mentis ⁊ corꝑis obuoluit craſſa nubes deſiderioꝝ ⁊ fantaſiaꝝ carnaliū. qͥbꝰ n̄ ſchola ſed diſchola. vanitas n̄ꝟitas placet. quos cure iuges vicioſeqꝫ cōfundūt. nūqͣꝫ expecto vt aliqͥd tenue. aliqͥneleuatū ⁊ reſolutū accipiāt. nō ſi ip̄m etiā ſolem digito vt aiunt ꝓdiderimuſ. ¶ Neqꝫ tn̄vſurpo mihi tale aliqͥd tradidiſſe quod abalijs dictū nō ſit priꝰ. Hoc ego potiꝰ ī laudē mihi deputato qd̓ dicta ſctōꝝ ⁊ doct̓nāque ꝯmūis eſt in ore ⁊ cordibꝰ hominū meis verbis explicui/ et veritatis lucidā ſentētiam quaſi de qͦdā inuolutro fumoſo diſcor