De vita ſpirituali anime
aliqͥbus quaſi laxarē habenas peccātibusReſpōdi pͥmo ꝙ deꝰ nō indigebat meo mēdacio ad ꝯuertēdum cito pctōres. Deindeaddidi. quid ꝓficeret inqͣꝫ; īmo qͥd nō obeſſet generare ꝯſciētias erroneas apd̓ populum. quia nec illis ſe ꝯformarent magis qͣꝫpͥus eundo ad ꝯfeſſionē. ⁊ ita peccaret. necad gr̄amſuſcipiēdā niſi in ꝯfeſſiōe ſe diſponerēt qͦniā hoc poſſe deſperarāt. Ita dumſanare vulnera falſe putaret. ego v̓o illa lacerarē et augerē. Deniqꝫ iuſto ſtrictior ꝯſcientia quādoqꝫ nocet amplius qͣꝫ laxior. Et ꝙGregꝰ. ait. Bonaꝝ mentiū eſſe illic agnoſcere culpam vbi non eſt. Gloſatur agnoſcere. id ē formidare. exēplo Iob qͥ verebat̉O omnes actus ſuos. ¶ Ex p̄dictis deincepsad alia clareſcit reſpōſio. Fatemur itaqꝫ iuxta p̄fatū reſponſiōis modū ꝙ oīs violatōiuramenti ⁊ voti ⁊ obediētie mortal̓ exiſtitvt in maiore ſumit̉. ſed minorē negamꝰiuramentū ⁊ votū cadāt iſto mō ſuꝑ oīa q̄ īregula continent̉. ¶ Suꝑ q̄ igit̉ cadūt ⁊ ſuꝑ q n̄ tu forſan inqͥres? Accipe regulā generalem ſuꝑ ſola p̄cepta ꝓpͥe dicta. hͦ eſt ẜm pͥmam latitudinē ꝯſiderata. cadit hͦ mō votum ⁊ iuramentū ꝓfitentis regulā. Planeqͥcqͥd aliud v̓ba ſonāt interp̄tatio tal̓ habēda eſt. tū ꝑ rectā rōem. tū ꝓpter ſuꝑiorumdiſcretōem. tū deniqꝫ ꝑ legē que maior ē/ legem diuinā legē charitatis. ¶ Obijcies fortaſſe de multis ſimplicibꝰ; īmo ⁊ lr̄atis quireligiōem intrātes ⁊ regulā audiētes putātex intētōe vouere ſe ⁊ iurare ẜuaturos abſqꝫ exceptiōis et cōditōis adiectōe omnia q̄illic cōtenta ſunt. Rn̄demus ꝙ ſi humilesſunt/ ſicut eē debēt/ n̄ ita adherēt ſenſui ſuoqͥn explicite vl̓ īplicite/ actu vl̓ habitu parati ſint ſtare in talibꝰ ad interp̄tatōem ⁊ iudiciū prudentiorū. Propt̓ea ſicut in adoratiōe imaginū ꝑ eccl̓iam ⁊ alijs pluribꝰ ſimplicitas aliqͦꝝ errat quos tamē ſaluat pia fides ⁊ intētio ſaltē general̓ faciendi ea ⁊ nonaliter q̄ et qͣliter eccl̓ia tenet. Non ſecꝰ ī iſtisexiſtimandū puto. ⁊ iā ita ſuꝑius reſpōdiſſe memoramur de iuramētis factis in vniuerſitatibꝰ ⁊ collegijs. que ab hominū mēoria nunqͣꝫ impleta ſunt. ita dicimꝰ (ne repetere nos oꝑteat) de oībꝰ ſtatutis collegiorū/vniuerſitatū ⁊ capitulorū cū dicitur alicuiTu iuras ẜuare inuiolabilit̓ oīa ſtatuta/ iura/ pͥuilegia/ libertates/ ꝯſuetudīes laudabiles. nec ip̄is quōlibet ꝯtraire clam vl̓ occulte/ directe vl̓ indirecte. ⁊ obedies tali vel ta-
li ſuꝑiori tuo in oībꝰ licitis et honeſtis Dehinc ꝑticularia legunt̉ quoꝝ nō eſt numerO qͣꝫ horrēdū onus qͣꝫ intolerabilē ſarcināangelicis etiā humeris formidādā. O iugū plꝰ qͣꝫ ferreū. O laqueū quē intrās nullꝰeuadit. ſi ſic accipiat̉ tale iuramentū vt nuda v̓ba ſonāt. ⁊ ſi nulla īterp̄tatiōe mitigat̉.ſed nō ita eſt. mitigat̉ plane. Alioqͥn p̄ter iādicta nullꝰ fere intrat auſteritatē; religionēexēpli gr̄a. qͣꝫ vniuerſitatē pariſienſem. Attento ꝙ opinio ꝓbabilis tenet nō minꝰ obligare iuramentū qͣꝫ votū. ¶ Cogimur ergocerta rōe tale iuramentū interp̄tari ciuiliterAut in illo qͣſdā latitudines ſtatuere modoſcꝫ ſupͣdicto in p̄cedenti lectiōe. ¶ Eſt auteꝫinterp̄tatio hec aūt ſil̓iſ ꝙ iurās ſeruabit eaſicut a legiſlatoribꝰ ordīata ſunt ⁊ ordinaridebuerūt. vtputa p̄cepta ꝓpͥe dicta vt p̄cepta. monitōes ſicut monitōes. ꝯſilia ſic̄ cōſilia. ꝙ inſuꝑ obediat in omnibꝰ licitꝭ ⁊ honeſtis ſuꝑiori ſuo. Uerbi cā. ſit ille rector.obediat inqͣꝫ in eis que ad officiū rectorisſpectāt. ⁊ q̄ ꝓ vtilitate manifeſta politie cuip̄eſt ſibi p̄cepit/ ẜm inſtitutōes ⁊ ꝯſuetudines laudabiles eiuſdē politie. ⁊ niſi valeatlegitima excuſatione vel exceptōne ſe tueri.Ut quia pluſ alijs gratis onerat̉. aut ꝙ abalijs vrgentioribꝰ impedit̉. Ꝙ ſi nō poſſitita iurās docere ſufficiēter d̓ impedimentolegitimo ille qͥdē puniet̉ ꝑ rectorē ciuilit̓ deinobediētia. Ceteꝝ deꝰ qͥ cor intuet̉ eūdē liberabit. Deinde ptꝫ ꝙ nō om̄e īpoſitū fieri generaliter ꝑ iuramentū ⁊ ſub om̄i penavt fiūt nūc paſſim cōuocatōnes generalesvniuerſitatis/ obligat ſemꝑ ſic vocatoſ ⁊ iuratos ad mortale ꝑiuriū duomittūt. ¶ Siquis alit̓ dicendū putauerit videat quid dicat. Ego interim ſic dici poſſe opinor ī humilitate mea paratus ad correctōneꝫ. ¶ Ce Fterū qd̓ arguit̉ de votis ꝑticularibꝰ ſecularium diſſimilitudinē habꝫ ad vota ꝯmūitatū. qm̄ vota in ꝯmūitatibꝰ interp̄tāda ſunmagis ad intentōem cōmunē q̄ illic habet̉aūt hr̄i debꝫ qͣꝫ ad ꝑticularē intentōeꝫ vouētis. Uouēs aūt ꝑticularit̓ in re ꝓpͥa ſic̄ ē autor iuramēti. ita eſt ſuꝰ interp̄tator ex intentione ꝓpͥa. qͣꝫuis intentio ſi ſit palā erroneaaut ſtulta/ peccat certe. nec ad voti ligat impletionē. īmo ꝙ ſuꝑioris autoritati ſemperreſeruetur. habet vſus general̓ eccl̓ie. Alioquin nunqͣꝫ preſumeret vota ſubditorū/ ſicmutare diſpenſare relaxare. Deniqꝫ queritur. ad quid proficiet inſtitutio regularis?