De vita ſpirituali anime
re de qua ꝓpheta denūciat. ꝙ mors pctōꝝpeſſima. Eſt igit̉ pctm̄ mortale quaſi vulnus letifeꝝ aut cibꝰ peſtifer diſſoluēs qualitatiuā illā diſpoſitōeꝫ cōplexionalē in qͣ vita ꝯſiſtit. ¶ Sꝫ pctm̄ veniale nō ē niſi morbus qͥdam aūt vulnꝰ citra mortē. ⁊ ſicut exmille vulneribꝰ nō mortiferis hō nō morit̉niſi ex illoruꝫ multitudine generet̉ quidammorbus aliꝰ mortifer vt ſepius obtingit.Ita ex quotcūqꝫ venialibꝰ peccatis vita gͣtie nequaqͣꝫ amittit̉/ lꝫ bene diſponāt ad generatiōem mortalis. videt̉ tn̄ oppoſitū voluiſſe dn̄s anthiſiodoren̄. ſi nō caute intelligat̉. Iuxta hāc ſil̓itudinē taliter ⁊ nō aliterdicit̉ eſſe veniale peccatū cōtra vitā gratie.qualiter morbus aliqͥs citra mortē/ vl̓ languor febrilis tercianꝰ/ aut leue vulnus dicitur eſſe cōtra vitā in corꝑe. ¶ Tercia ꝓpoſitio Actus peccati venial̓ ratōnabilit̓ pōtdici ꝯtrariꝰ vite tercie q̄ eſt actiōis meritorie. quā vitā appellamꝰ vitā ſcd̓am gr̄e. ſic̄oꝑatio viuentis ſua vocat̉ ab Ariſtot̓. vitaſcd̓a. Actus itaqꝫ peccati venialis nō cōꝑatitur ſecū in eadem aīa/ et ꝓ eodem tꝑe actionē meritoriā a vita gr̄e ꝓcedentē. Nunqͥdnō impoſſibile ē ſimul eādem aīam agere libere ex gr̄a ⁊ nō ex gratia? Sic idē actꝰ nōp̄t eſſe meritorius ⁊ venialis. nec eadē anīaſimul agere meritorie ⁊ venialiter demereri.Hanc intētōem (ſicut opinor) habēt doctores qͥ dicūt peccatū veniale n̄ eſſe ꝯtra charitatē ſꝫ ꝯtra charitatis feruorē/ appellātesferuorē actōeꝫ ex charitate veniētē. q̄ qͥdemactio ꝓtūc impedit̉ dū actio venial̓ ꝯmittitur. Exinde ptꝫ deductio qualit̓ peccatumveniale fugibile eſt cū impediat opꝰ actōismeritorie que in magnū cederet augmentūgl̓ie. Sic forte rōnabiliter diceremus morbos aliqͦs magis eſſe contra vitā aīalis ſecundā qͣꝫ pͥmā. licꝫ ī vita prima ſpūali hecſit diſſil̓itudo ad corꝑalē ꝙ tota ⁊ ſubito ꝑditur vl̓ integra retinet̉. Niſi qͥs diceret ꝙarmonia vite ſpūalis q̄ eſt charitas nō parū ſtabilit̉ ꝑ alias diſpoſitōes virtutū qualitatiuas quibꝰ debilitatis aut ꝑditis charitatem leuiꝰ expelli cōſeq̄ns eſt. Signātervero locuti ſumus de actibꝰ peccatoꝝ venialis ⁊ mortaliſ. qm̄ habitus dicti bn̄ ſtāt cūactibꝰ oppoſitis. vt habitus auaricie cumactu gr̄e. ¶ Quarta ꝓpoſitio. Actꝰ ⁊ habitus peccati cuiuſlibet repugnat qͣrte vite/ q̄eſt vita cōfirmatōis ſtabilite. p̄ſertim in patria/ q m̄ in via forte p̄t eſſe ꝯfirmatio aliqͣ
ꝯpatiēs veniale. Nūc ad ꝓpoſitū ſic̄ habemꝰ in p̄cepto/ aut nō ī p̄cepto/ habere vitasp̄dictas. ita pctm̄ vēiale affirmabit̉ aut negabit̉ eſſe cōtra p̄ceptū. Propt̓ea ſic̄ ſola vita gr̄e gͣtū faciētꝭ cadit ſub p̄cepto. ſic ꝙ habita ea ẜuat hō legem totā. ⁊ ea nō habita n̄.ꝑfecte cuſtodit eā. ita pctm̄ ſolū mortale dicet̉ iſto mō ꝯtrariari p̄cepto. Ecce qͦ pactodiuerſis reſpectibꝰ veniale d̓r vel negat̉ eſſep̄cepto ꝯtrariū. quoꝝ reſpectuū illi iſtum/alij ex doctoribꝰ aliū habuerūt. ¶ Quīta ꝓpoſitio. Nullū meritū vite eterne ꝓcedit aſola vita pͥma. Rō in ꝓmptū ē. qꝛ tal̓ vitanō īcludit charitatē que ē radix meriti. Demeritū vite et̓ne ſicut ꝓcedere p̄t a vita prima. ⁊ ſil̓r merituꝫ boni tꝑalis. ſic vita altera/ gr̄e .ſ. nullū demeritū vite et̓ne. licꝫ benenieritū et demeritū boni ſoliꝰ tꝑalis ꝯpatit̉¶ Declaremꝰ ea in qͥbꝰ p̄t eſſe ambiguītas ⁊dicamꝰ ꝙ ī pura vita nature qͣlē diximꝰ poſſibile eſt hoīem eterne mortis eē reū. ⁊ tn̄ boni alicuiꝰ tꝑalis facit eum deꝰ gͣtis participem de ꝯgruo ꝓpter qͣndā adequatōeꝫ operū ſuoꝝ bonoꝝ de genere ad bonū aliqd̓ tēporale. Quāuis enī pctōr indignꝰ ſit etiaꝫpane quo veſcit̉ dicēte Aug. ⁊ hͦ de rigoreſeuere iuſticie. Tn̄ iuſticia dei miſcd̓ie tāteꝯiūcta ē vt nō ſinat bonū etiā de genere abſqꝫ decore rerauneratōis ſaltē trāſitorie. Ceteꝝ nihil īpedit qͥn hō viuens vita gr̄e qn̄qꝫ bonos actꝰ ꝓducat nō ex vita ſcd̓a gr̄e.nō ex charitate. ſꝫ ex ſola vita pͥma .ſ. nature.quo caſu meret̉ hō iuſtꝰ nō minꝰ qͣꝫ iniuſtꝰ.nō tn̄ vſqꝫ ad meritū btītudinis eterne. qꝛ n̄eſt ſuꝰ actus a vita gr̄e radicalit̓ elicitꝰ. meret̉ gͦ ſolū bonū tꝑale. Reliqͣ patent intuēti.¶ Hic p̄terea dicendū videret̉ de merito ſoliꝰ boni tꝑal̓ qͦ ad vitā ſcd̓am/ q̄ ē actōiſ meritorie/ ſicut de pctō veniali diximus/ ꝙ videlicꝫ eodeꝫ momēto tꝑis nō ſe ꝯpatiūtur.nō de ꝑ ſe ex malicia actꝰ. ſed de ꝑ accidensex imꝑfectōe eiꝰ. qm̄ agere ſimul ex gr̄a nonꝯtingit ⁊ ex ſola vita nature. ¶ His itaqꝫ determinatis ꝑ ſil̓itudinē aīaduertere poſſumus qͥd ſit peccatū mortale. qͥd veniale. qͥdmeritū ⁊ demeritū aut boni et̓ni aut ſoliustꝑalis. Oīs itaqꝫ actꝰ libere elicitus aut diſſoluit pͥncipalē armoniā in qͣ ꝯſiſtit v̓a anime vita q̄ deꝰ eſt. ⁊ ſic eſt mortal̓ ⁊ demeritorius vite et̓ne. aut impedit tm̄ mō de ꝑ ſe vitā ſcd̓am gr̄e q̄ d̓r actio meritoria. aut vitānature turbat ⁊ obſcurat. ⁊ ſic ē pctm̄ veniale et demeritoriū boni tꝑal̓. Dixi d̓ ꝑ ſe cā