Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De vita ſpirituali anime

re de qua ꝓpheta denūciat. mors pctōꝝpeſſima. Eſt igit̉ pctm̄ mortale quaſi vulnus letifeꝝ aut cibꝰ peſtifer diſſoluēs qualitatiuā illā diſpoſitōeꝫ cōplexionalē in vita ꝯſiſtit. Sꝫ pctm̄ veniale ē niſi morbus qͥdam aūt vulnꝰ citra mortē. ſicut exmille vulneribꝰ mortiferis morit̉niſi ex illoruꝫ multitudine generet̉ quidammorbus aliꝰ mortifer vt ſepius obtingit.Ita ex quotcūqꝫ venialibꝰ peccatis vitatie nequaqͣꝫ amittit̉/ lꝫ bene diſponāt ad generatiōem mortalis. videt̉ tn̄ oppoſitū voluiſſe dn̄s anthiſiodoren̄. ſi caute intelligat̉. Iuxta hāc ſil̓itudinē taliter aliterdicit̉ eſſe veniale peccatū cōtra vitā gratie.qualiter morbus aliqͥs citra mortē/ vl̓ languor febrilis tercianꝰ/ aut leue vulnus dicitur eſſe cōtra vitā in corꝑe. Tercia ꝓpoſitio Actus peccati venial̓ ratōnabilit̓ pōtdici ꝯtrariꝰ vite tercie eſt actiōis meritorie. quā vitā appellamꝰ vitā ſcd̓am gr̄e. ſic̄oꝑatio viuentis ſua vocat̉ ab Ariſtot̓. vitaſcd̓a. Actus itaqꝫ peccati venialis cōꝑatitur ſecū in eadem aīa/ et eodem tꝑe actionē meritoriā a vita gr̄e ꝓcedentē. Nunqͥd impoſſibile ē ſimul eādem aīam agere libere ex gr̄a ex gratia? Sic idē actꝰp̄t eſſe meritorius venialis. nec eadē anīaſimul agere meritorie venialiter demereri.Hanc intētōem (ſicut opinor) habēt doctores dicūt peccatū veniale eſſe ꝯtra charitatē ſꝫ ꝯtra charitatis feruorē/ appellātesferuorē actōeꝫ ex charitate veniētē. qͥdemactio ꝓtūc impedit̉ actio venial̓ ꝯmittitur. Exinde ptꝫ deductio qualit̓ peccatumveniale fugibile eſt impediat opꝰ actōismeritorie que in magnū cederet augmentūgl̓ie. Sic forte rōnabiliter diceremus morbos aliqͦs magis eſſe contra vitā aīalis ſecundā qͣꝫ pͥmā. licꝫ ī vita prima ſpūali hecſit diſſil̓itudo ad corꝑalē tota ſubitoditur vl̓ integra retinet̉. Niſi qͥs diceretarmonia vite ſpūalis eſt charitas pa ſtabilit̉ alias diſpoſitōes virtutū qualitatiuas quibꝰ debilitatis aut ꝑditis charitatem leuiꝰ expelli cōſeq̄ns eſt. Signātervero locuti ſumus de actibꝰ peccatoꝝ venialis mortaliſ. qm̄ habitus dicti bn̄ ſtātactibꝰ oppoſitis. vt habitus auaricie cumactu gr̄e. Quarta ꝓpoſitio. Actꝰ habitus peccati cuiuſlibet repugnat qͣrte vite/eſt vita cōfirmatōis ſtabilite. p̄ſertim in patria/ q in via forte p̄t eſſe ꝯfirmatio aliqͣ

ꝯpatiēs veniale. Nūc ad ꝓpoſitū ſic̄ habemꝰ in p̄cepto/ aut ī p̄cepto/ habere vitasp̄dictas. ita pctm̄ vēiale affirmabit̉ aut negabit̉ eſſe cōtra p̄ceptū. Propt̓ea ſic̄ ſola vita gr̄e gͣtū faciētꝭ cadit ſub p̄cepto. ſic habita ea ẜuat legem totā. ea habita.ꝑfecte cuſtodit. ita pctm̄ ſolū mortale dicet̉ iſto ꝯtrariari p̄cepto. Ecce pactodiuerſis reſpectibꝰ veniale d̓r vel negat̉ eſſep̄cepto ꝯtrariū. quoꝝ reſpectuū illi iſtum/alij ex doctoribꝰ aliū habuerūt. Quītapoſitio. Nullū meritū vite eterne ꝓcedit aſola vita pͥma. in ꝓmptū ē. qꝛ tal̓ vita īcludit charitatē que ē radix meriti. Demeritū vite et̓ne ſicut ꝓcedere p̄t a vita prima. ſil̓r merituꝫ boni tꝑalis. ſic vita altera/ gr̄e .ſ. nullū demeritū vite et̓ne. licꝫ benenieritū et demeritū boni ſoliꝰ tꝑalis ꝯpatit̉ Declaremꝰ ea in qͥbꝰ p̄t eſſe ambiguītasdicamꝰ ī pura vita nature qͣlē diximꝰ poſſibile eſt hoīem eterne mortis reū. tn̄ boni alicuiꝰ tꝑalis facit eum deꝰ gͣtis participem de ꝯgruo ꝓpter qͣndā adequatōeꝫ ope ſuoꝝ bonoꝝ de genere ad bonū aliqd̓porale. Quāuis enī pctōr indignꝰ ſit etiaꝫpane quo veſcit̉ dicēte Aug. de rigoreſeuere iuſticie. Tn̄ iuſticia dei miſcd̓ie tāteꝯiūcta ē vt ſinat bonū etiā de genere abſqꝫ decore rerauneratōis ſaltē trāſitorie. Ceteꝝ nihil īpedit qͥn viuens vita gr̄e qn̄qꝫ bonos actꝰ ꝓducat ex vita ſcd̓a gr̄e. ex charitate. ſꝫ ex ſola vita pͥma .ſ. nature.quo caſu meret̉ iuſtꝰ minꝰ qͣꝫ iniuſtꝰ. tn̄ vſqꝫ ad meritū btītudinis eterne. qꝛeſt ſuꝰ actus a vita gr̄e radicalit̓ elicitꝰ. meret̉ ſolū bonū tꝑale. Reliqͣ patent intuēti. Hic p̄terea dicendū videret̉ de merito ſoliꝰ boni tꝑal̓ ad vitā ſcd̓am/ ē actōiſ meritorie/ ſicut de pctō veniali diximus/ videlicꝫ eodeꝫ momēto tꝑis ſe ꝯpatiūtur. de ſe ex malicia actꝰ. ſed de accidensex imꝑfectōe eiꝰ. qm̄ agere ſimul ex gr̄a nonꝯtingit ex ſola vita nature. His itaqꝫ determinatis ſil̓itudinē aīaduertere poſſumus qͥd ſit peccatū mortale. qͥd veniale. qͥdmeritū demeritū aut boni et̓ni aut ſoliustꝑalis. Oīs itaqꝫ actꝰ libere elicitus aut diſſoluit pͥncipalē armoniā in ꝯſiſtit v̓a anime vita deꝰ eſt. ſic eſt mortal̓ demeritorius vite et̓ne. aut impedit tm̄ de ſe vi ſcd̓am gr̄e d̓r actio meritoria. aut vitānature turbat obſcurat. ſic ē pctm̄ veniale et demeritoriū boni tꝑal̓. Dixi ſe