Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Lectio quintaLXIII

rimus mediā inter cōſilium p̄ceptū monitio vel mandatuꝫ/ vel ordinatio/ aut alionoīe abſqꝫ controuerſia nominet̉/ forte videbimur ꝓtinus trāſgredi termīos qͦs poſuerūt patres nr̄i/ ſꝫ ita ē. conſonabimꝰpotius eoꝝ traditiōibꝰ eas aꝑtius intuebimur. Apparentes quoqꝫ ꝯtrouerſias inter ip̄os de pctō veniali et mortali/ nos faciliori nexū in vnū ꝯpingemꝰ. Loquunturitaqꝫ nōnulli ſanctorū de pctō veniali tanqͣꝫ ſit cōtra p̄ceptū diuinū. vt Bern̄. in libello ſuo p̄cepto diſpēſatōe. Ganden̄. idēponit ex autoritate Aug. in ſuo qd̓ lib̓. iij. q.xxi. Alioꝝ eſt opinio ꝯtraria vt thome etcōis ſchole dicentiū/ veniale eſt cōtra ſꝫp̄ter p̄ceptū. Primi faciliꝰ expeditiꝰ lovident̉/ ponētes qd̓libet peccatū eſſe ꝯtraceptū. quoniā ꝓfunda ꝯſideratio reꝑit nihil eſſe peccatū niſi qꝛ ꝓhibitū. Preuaricātes reputaui omnes pctōres terre inqͥtpheta. Prohibitū dico. vl̓ lege diuīa immediate/ vl̓. naturali aūt hūana/ voce ſcriptovl̓ mente. Nam habētes legē ip̄i ſibi ſūtlex. Ad Ro. ij. Preterea freq̄ns vſus eſt inomni lege. Ius in antiqͣ ius in noua/ ius īreligiōibꝰ vniuerſitatibꝰ/ vt multa ſtatuātur ſub noīe p̄cepti et voti iuramēti/minatōis eterne mortis. quoꝝ aliqͣ omittere vl̓ oppoſita facere facit hominē reuꝫpeccati mortalis. Nōne data erat antiqualex iudeis in p̄ceptū/ ꝑſpicuū eſt Deuter̄.vij. et. viij. Et addunt̉ maledictōes. c. xxvi.Idem Hiere. xi. Habet̉ inſuꝑ Deute. xxviquō ip̄i ꝓfitebant̉ anno qͦlibet totā legemDeniqꝫ poſitū eſt Ioſue. xxiiij. qͣlit̓ populꝰiudeoꝝ expreſſa voce ſeip̄m obligauerit adoīa facienda que dn̄s mādauerat. Attn̄ qͥsdiceret eos in om̄i trāſgreſſiōe cuiuſlibꝫtenti in illa lege mortaliter d̓liqͥſſe? Agebātnihilomīꝰ vt videt̉ ꝯtra p̄ceptū votūfeſſiōem maledictōis intermīatōe vallataꝫPreceptū vtiqꝫ habebāt ſicut nostiri. multa tn̄ eſſe mēdacia ſola venialia nullus negat. Sil̓em facit rōem Bern̄. libellop̄dicto de eis in euāgelio ꝯtenta ſunt. vt ſit iraſcēdum fratri. gͣuāda cordacrapula eb̓etate. curis huiꝰ ſeculi. dicendū verbū ocioſū neqꝫ iurādū ſimilia.qͦꝝ actus crebro veniales ſunt. Ita ī ſtatutis religionū qͣꝫtūcūqꝫ iuramēto aut votofirmatis. Qd̓ vt manifeſtiꝰ fiat accipiamꝰaliquē iuramento aut voto vt ſepe fit ſeaſtrinxerit. Sit ita fidelit̓ et diligēter ad

implebit opus iniūctū. aut in oībꝰ ſuo tali ſuꝑiori honorē ẜuabit. Nullꝰ arbitror audebit ꝯdemnare iſtū ſic iurātē qͣcūqꝫ negligentia aut irreuerētia ad mortale delictū poſſit intercidere negligētia irreuerentia. nūc ex ignorātia aliqͣntulū craſſa ſupina. nūc ex impotētia infirmitate. aut abſqꝫ ꝯſenſu ꝑfecto. aut qꝛ trāſgreſſio taliseſt notabilis damni ſeu ꝯtēptuſ apd̓ eosbus ip̄e fideliter ẜuire qͦs honorare iurauit. Attamē oīs negligētia ꝯtrariat̉ primoiuramento. irreuerētia ſcd̓o. niſi qͥs gloſauerit iuramenta hec ꝓut infra docebimus. Quid dicemꝰ ad hec? Nūquid ē ſpiritꝰ Cdiſſenſiōis ī cordibꝰ ſanctoꝝ dei. vt qd̓ vnꝰapprobat aliꝰ dānet. Studcamꝰ ergotrouerſiā hāc verbalē (quia de re ſatis conſtat ꝯuenit) ad ꝯcordiā adducere. Ita enīagere hic alibi modeſtiꝰ ſalubriꝰ ſubtiliuſqꝫ eſt/ qͣꝫ vni ꝑti vl̓ alteri ꝑtinaciter inniti altera ꝯdemnet̉. Intolerabile ſiqͥdeꝫeſt ꝯfeſtim exiſtimare de ſāctis ſapiētibꝰ/ ettanta ſedulitate ꝟitatem ſcrutātibꝰ eos ī rebus vſqꝫquaqꝫ difficilibꝰ diſſonis aſſertionibꝰ errauiſſe. Hos cōtrouerſie nodosfaciliꝰ enodare poterimꝰ ſi aliquā priꝰ dederimus ſil̓itudinē ex viſibilibꝰ/ quam qͣſi ſcalam ad inuiſibilia ꝯſcendamꝰ. Cōꝑemus peccatū ad morbū vitā ſpūalē adcorꝑalem / vt ab initio fecimꝰ/ repetamusdicēteſ vita aīe quadruplex eſt .ſ. nature.gratie. actōis meritorie. ꝯfirmatōis ſtabilite. ẜm hoc ponūt̉ aliq̄ ꝓpoſitōes pͥmo depctō. de hinc de merito. Prīa ꝓpoſitioPeccatū mortale veniale ſunt ꝯͣ vitāpͥmā. ſic ea ꝓrſus enecent. Hec enī vita ꝯſiſtit in bona diſpoſitōe naturalium. vtſunt viuax ingeniū. tenax memoria. ſil̓ia.aut in donis gͣtuitis/ tn̄ gratū faciētibꝰ.vt ſunt ſciētia multiplex. habituatōesdam bone ad v̓tutes ſolū morales. Hec vero ſi ledant̉ qn̄qꝫ pctm̄ tn̄ ea funditus expelli neceſſe eſt. alioqͥn nullꝰ in pctōmortl̓i viueret vita nature p̄dicta. Scd̓appoſitio. Solū pctm̄ mortale eſt ꝯͣ vitamſcd̓am/ tāqͣꝫ ſibi oīno incōpaſſibilē. enīvita aīe ſpūal̓ ꝓpͥe dicta ſit ip̄e ſpūſſctūs/qͥdē formalit̓ ſꝫ intima qͣdā vniōe illapſuviuifico nobis inexplicabili Hec vita tamdiu vltra ē in aīa/ qͣꝫdiu manet ī eadeꝫip̄a armonia charitatis alioꝝ donoꝝ per formatoꝝ/ cuiꝰ armonie ſpūal̓ facta diſſolutōe/ deꝰ diſcedit ab aīa morit̉ illa mor

kk 4