De vita ſpirituali anime
diligi a me ⁊ exorari/ vt mihi det vite ſuſtētatōꝫ ad liberiꝰ eidē ẜuiendū. Actꝰ aūt magis ſpūalis qual̓ eſt qͣꝫ dei dilectio vl̓ ad eūdem orō? Fas habꝫ inſuꝑ aliqͥs exercere ſevl̓ ī vna religiōe vel cura vl̓ alio ſpūali oꝑevt inde ſuſtentet̉ ad vite neceſſaria. nō qͥdēſiſtendo in hoc ſꝫ vlteriꝰ referēdo in deū vihabitis talibꝰ vite neceſſarijs ip̄e deincepſliberiori mente valeat deo militare. Dicuntdoctores/ nomīatim dn̄s Anthiſiodoren̄.ꝙ nullꝰ p̄dicare debꝫ. hoc eſt p̄dicatōeꝫ ſuāordinare tanqͣꝫ mediū ad habendū vite ſuſtentatōem. Eſſet inqͥunt h̓ ordo ꝑuerſuſ.ſi digniꝰ ad indigniꝰ ordīaret̉. Hoꝝ dictaſic accipiēda ſunt vbi ad illd̓ tꝑale figeret̉ ītentio pͥncipal̓. ⁊ ad dei honorē ip̄a nequaqͣꝫ vlteriꝰ referet̉. Dū aūt nō eſt finis pͥncipal̓ ſuſtētatio hec mīſtri q̄ſita ꝑ aliqͦs actuſſpūales. ſed eſt vl̓ motiuū qd̓daꝫ. vel finisminus pͥncipalis in alterū finē rurſus ordinatus. nullū videt̉ hic de ſymoniaca ꝑuerſitate ꝑiculū īminere. ¶ Iſta ſic elucidare tutiꝰ ē ad ſerenādū ꝯſcīas ſimpliciū. ⁊ ꝓ rectificatōe ſuaꝝ intentōnū/ qͣꝫ tragica aūt ſatirica rep̄hēſiōe oēſ generali ſymonie lep̄ reddere infames velle. Hac intentōe p̄t teneri cura ad cēſum annuū/ pōt haberi reſpectꝰ adlucrū diſtributōnum. Poteſt in caſu recipimoderata pecunia ab ordīatis ſub p̄latꝭ ſiſit aliūde nimis pauꝑ. nec īmineat ſcādalū. quoniā oēs decretales ſuꝑ hoc confecteſunt de iure hūano qͦ ad ml̓ta quas p̄t abolere ꝯſuetudo ad oppoſitū dū fuerit ocuſimplex mō dicto. Sic pn̄t obtīeri duo vl̓tria bn̄ficia ẜm eoꝝ tenuitatē/ ⁊ ſi ſine ſcandalo fiat/ attenta ꝑſone obtinētis qͣlitate/ ⁊ip̄iꝰ ad eccl̓iam vtilitate. Sic pōt īmo ſepedebꝫ querere p̄dicator aut aliꝰ placere hoībus in ſuis actibꝰ nō ꝓpt̓ ſe ſed vt vidētesgl̓ificent deū. ⁊ vt libētiꝰ monita ſalutꝭ accipiāt. ¶ Neqꝫ tn̄ ſum neſciꝰ/ qͥn in p̄dictꝭ ſepecadit vilis q̄ſtus atqꝫ ſymoniacꝰ. vt ſi quiſhabeat aliūde ſufficienter vn̄ viuere poſſit.ip̄e multiplicat ſibi ꝑ talia oꝑa ſpūalia grādiores diuitias ſuꝑuacuas/ aut p̄ter neceſſarias. aut ſuā beneficiorū pluralitatē cauſa ratōnalis non excuſat.Lectio quintaAD determinatōem ſolidiorē maaterie quā tractādā ſuſcepimꝰ ſuꝑ qͥdditate peccati mortal̓ et diſtinctōe eius a veniali. multa qͣſi
iam fundamēta iecimꝰ/ ꝑſcrutādo fundit̉ꝰqͥd ſit lex ꝓprie diuina. qͥd natural̓ qͥd hūana/ et de cōditōibꝰ vtrarūqꝫ. Hic eſt enī viuax fundꝰ totiꝰ difficultatis. Porro iā nōnulla diuerticula qͣſi ſupedificātes adiecimus. Perſcrutādū rurſus eē video/ ne noseqͥuocatio fallat. ⁊ vt edificij nr̄a ſtructuracertiꝰ ſurgat. ſi forte ſit aliqͣ lex diuina q̄ nōſit obligatoria. Nā de obligatoria ẜmo dūtaxat habitꝰ eſt. Uidet̉ nēpe lex diuīa totidē modis dici qͦt modis diuīa volūtas nominat̉. Dicit aūt magiſter in pͥmo ſnīaꝝ. ꝙqͥnqꝫ ſunt dei volūtates/ ſumedo ſignū proſignato. Et he ſub hoc metro ꝯplexe ſunt.Precipit ⁊ prohibet. ꝑmittit. ꝯſulit implet¶ De volūtate p̄ceptiua ⁊ ꝓhibitiua multaia diximuſ. ¶ De ꝑmiſſione ꝟ̓o memini mealio loco diſtīxiſſe. ꝙ aliqͣ dicit̉ ꝑmittere deus Primo qꝛ nō vult ꝓhibere aut p̄cipereoppoſitū. hͦ mō ꝑmiſit libellū r̄pudij ⁊ vxorū pl̓itatē ī antiqͣ lege. Scd̓o ꝑmittit qꝛ n̄punit pena tꝑali. hͦ mō ꝑmittit mala fieri q̄nō punit in iniuſtꝭ. Deinde tercio aliqua ꝑmittere dicit̉ nō qꝛ nō puniat ſed qꝛ nō impedit ea fieri. cū id vtiqꝫ poſſꝫ qͣꝫqͣꝫ hͦ iuſtiſſime faciat/ eliciēdo ex hiſ mal̓ bona ẜm potentiſſimā ſapīam ſuā attingentē a fine vſqꝫ ad finē fortiter/ ⁊ ꝑ inſcrutabilē abyſſuꝫiudiciorū ſuoꝝ. Deniqꝫ quarto p̄t aliqͥd ꝑmitti nō quia iudicet̉ faciendū/ aut ꝙ nondenunciet̉ ꝑ leges ⁊ ſtatuta puniendū. ſꝫ qꝛde facto nō exequūt̉ leges punitiue ꝯtra delinq̄ntes tales ne deteriore exitum res habeat. Hoc mō tolerant̉ qn̄qꝫ heretici ⁊ ſciſmatici/ et alij inter chriſtianos/ dū ſciſſura.deterior ex eorundē exterminatōe veriſimilit̓ timeret̉. De hac igit̉ lege ꝑmiſſiua/ ſil̓r ⁊de īpletiua q̄ dicit̉ eſſe efficax oꝑatio dei. etque nō eſt de ꝑ ſeobligatiua intātum dictaſint. ¶ Suꝑeſt dicere d̓ cōſilio ꝙ lex appellatur nō ꝙ liget ad obſeruatōem ſui. eā qͥppe deſerens penā nō incurrit. Impletio tn̄eius premiū meret̉ et coronā. Eā p̄terea legem cōſiliorū diuinoꝝ nihilipēdere velut īutilem ⁊ tanqͣꝫ obẜuatores eorū nō inde ꝑfectiores fiant improbare/ dānatōeꝫ nō euadit. Hec lex potiſſimū reſpicit terciā vitaꝫquā eſſe poſuimꝰ cōfirmatōis ſtabilite/ auteorū qui tali vite iāiamqꝫ approximāt. vtſunt viatores ꝑfecti. ¶ Hec ſummatim memorata ſint ex eis que d̓ qͥntuplici ſigno voluntatis diuine/ q̄ eſt lex pͥma doctores tradiderūt. ¶ Atuero legē alterā ſi ſuꝑaddide/ B