Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

LXIILectio quarta

interdicto diceremꝰ. Excōicatio ſiqͥdē baculꝰ eſt pure ſpūal̓. ꝓpt̓ea videret̉ rōnabilit̉ aſſumēda ad ꝓtectōeꝫ reꝝ tꝑaliū qͣſiꝓphanaꝝ. qm̄ res tꝑales debēt ꝯſeruarivl̓ reꝑeti maiori detrimēto eorū a qͥbꝰ repetūt̉/ qͣꝫ ſit vtilitas ꝓueniēs apd̓ repetēteſ.Sed excōmūicatio maiꝰ dānū infert qͣꝫ ſitvtilitas alia tꝑalis. Pret̓ea debꝫ eccleſia gͣuiꝰ punire delinqͣntes ciuilit̓ qͣꝫ ſecularis ptās. Oppoſitū tn̄ fit ꝓpt̓ ꝯtumaciam cadentē in cauſa reꝝ tꝑaliū iudex eccl̓iaſticus īcarcerat ligat aīas gͣuiſſimis excōmunicatōis vincul̓. Iudex v̓o ſecularꝭ ſola corpoꝝ detentōe cōtentꝰ ē. Rurſus ēvſqꝫ q̄qꝫ certū an̄ ius diuinū ꝯceſſerit p̄latiſiuriſditōem tꝑalē īmediate/ aut ſaltē eiꝰ exercitiū. ſicut xp̄s illud a ſe abdicauit. autſhoc ꝯſtare p̄t; remaneret tn̄ īcertū ſi iuriſditōnem ſecularē ex ꝯſuetudīe vl̓ dono pͥnci ꝯceſſam ſibi poſſit eccl̓ia iuriſditōemſuā pure ſpūalē exercere/ ꝓſeqͥ defendere.Sicut habꝫ eccl̓ia iuriſditiōes tꝑales / habeat ip̄a carceres/ alios coercēdi modoſetiā corꝑales. coertio corꝑalis licꝫ apudgroſſe intelligētes carnales auſterior indicaret̉/ quis tn̄ fideli mēte ꝓſpiciēs/ negauerit excōmunicatōem penā lōge deterioremexcellere? īmo ẜm dicta ſanctorū morte corꝑali d̓teriorē exiſtere. Si aūt qͣlibꝫtumacia īfligit̉ mors apud pͥncipes ſecl̓ares/ ē iſta eccl̓iaſtice lib̓tatis māſuetudovt paſſim ſil̓ibꝰ aut minoribꝰ culpis ſpūalem inferat mortē? Deniqꝫ dixerim iſta ad detrahēdū factis p̄latoꝝ. ſꝫ vt occaſio p̄ſtet̉ maturiꝰ ī hac re ſtatuēdi tollenditot vexatōes incredibileſ/ qͣs pauꝑibꝰ laborantibꝰ/ ꝓmotores curiaꝝ alij qͥdam hisbacul̓ fulti p̄ſtant in ꝯtemptū dei. dānatōꝫp̄latoꝝ. eccl̓iaſtice iuriſditōis irriſionem.Ampliꝰ iſta ſunt ad determinādū diximus in his ꝓpoſitōibꝰ/ p̄ſertim vbi texiiuriū palā repugnare viderent̉. Sed datāvolumꝰ eſſe occaſiōem ſtudēdi iura illa/ etmitiori interp̄tatiōe ea dijudicādi/ qͣꝫ faciātqͥdaꝫ ad pauca aſpiciētes. de facili enūciāt alioꝝ illaq̄atōe/ illibertatōe dānatōne. Sexta ꝓpoſitio. Expediētiꝰ ē ī multis defectibꝰ illos vl̓ tolerare vl̓ ad bonū finem ordīare/ qͣꝫ ſulmīatōnes ſentētiaꝝ etꝯdēnationū/ aut p̄dicatōes rigoroſas eoconari funditꝰ extirpare ptꝫ ex p̄miſſiſ.vn̄ p̄cedentia facta ſctōꝝ nos docēt/ multa male fieri videbāt neqͥbāt corrigere.

vel tolerabāt/ vl̓ ad aliquē finē bonū ordīabant. Sic idolatraꝝ ſuꝑſtitio facta in Februario/ ob honorē februe/ trāſit ī honoreꝫv̓ginis mr̄is. Sic honor auguſto ceſariſtatꝰ/ in honorē Petri eſt ꝯuerſuſ. Sictheon templū omniū idolorū v̓tit papa ineccl̓iam oīm ſctōrū. Forte tali arte poſſentencenia que pͥma die anni mittūt hoīes adbonū finem trahi. Sic natiuitatis ſue celebratio apud qͦſdā pͥncipes chriſtianos adgaudiū de ſuo baptiſmate poſſꝫ retorqueriHec enī agere faciliꝰ ē qͣꝫ torrēti ꝯſuetudīsꝑtinaciter obniti velle. Hoc docendiſunt om̄es habere oculū ſimplicē. oculumintentōis rectū. habito merebunt̉ ī multꝭvbi al̓s graui ſe delicto ꝯſtrīgerent. Exempli gr̄a de celebrātibꝰ miſſam ſumpta pecunia. de eūtibꝰ ad horas canonicas ī eccl̓ijs. ad obitꝰ ſpe diſtributōnū. de dātibꝰ accipiētibꝰ curas bn̄ficia ad cēſum annuū.de recipiētibꝰ pecunias in collatōe ordinū.de p̄dicantibꝰ mercede. de q̄rentibꝰ placere in ſuis actibꝰ ẜmonibꝰ publicis. artificialiter ob ordinatis. de habentibꝰ plura bn̄ficia/ ſil̓ibꝰ. in qͥbꝰ peccant multi obdefectū doctrine rectificatōis ſue intentōnis/ qͥbus alioqͥn merces deberet̉. Tāgamus hic ad extremū ꝑfunctorie modū rectificandi aliqͣ ex p̄miſſis. Si qͥs celebratmiſſam aut alid̓ quodcūqꝫ opus ſpūaleagit/ inde ſperat mercedē tꝑalē. cōſtituatip̄e ſibi mercedē illā tanqͣꝫ p̄ciū ſpūal̓ illius oꝑis. Non eſſet equa ꝯmutatio. Sꝫaccipiat̉ illud tꝑale ſuſtentatiōe miniſtri. debet itaqꝫ qͥſqͣꝫ ſuis ſtipendijs militare. Et qui altario ſeruit (ſicut dicit apl̓s) dealtario viuere debꝫ. Hoc titulo dicit̉ ſuſtentatio; mīſtri ſaluat̉ oīſreceptio moderata reꝝ tꝑaliū ſpūalibꝰ. iuxta ſnīam domini Duradi in hac materia. Hec aūt ſuſtentatio qͣlis aut qͣnta eſſe poſſit cadit ſubarte general̓r diffinire. Sed hoc loco ſicut in om̄i v̓tute mediū ſumi debꝫ ꝓut ſapiēſiudicabit attētis circūſtātijs oībꝰ. aut ꝓuthominē vnctio diuīa docebit. Hāc eadēſnīaꝫ dicūt alij ſub alijs v̓bis. oīs res ſpiritual̓ ꝓpter tꝑale lucrū tanqͣꝫ ꝓpt̓ motiuūminꝰ pͥncipale/ aut ꝓpt̓ finē deo ſubordina dici poteſt finis cōſecutiuꝰ/ licite q̄ri diligi vel exerceri poteſt. Ad nimirū ē illucphete. Inclinaui cor meū ad faciēdas iuſtificatōes tuas ineternū ꝓpt̓ retributōeꝫ.Exiſtimo neminē dubitare qͥn poſſet deus

kk 3