De Vila ſpirituali anime
vt thome ⁊ alioꝝ peccare eos dicentiū quia fornicarijs miſſam audiunt nec excuſareeos ꝓpter negligentiā p̄latorū. Tūc enī vl̓vigebāt ampliꝰ timor dei ⁊ diſciplīa chriſtiane religiōis ita vt poſſit leuit̓ talis lex exeqͥUel inexꝑti forte erāt hi doctores qͣꝫ generale et qͣꝫ radicatū ſit hͦ malū. ⁊ quō deteriora flagitia circa vxores aut filias parochianorū et abominatōes horrēde in alijs ꝓuenirēt apud ml̓tas patrias/ rebꝰ ſtantibuſvt ſtant/ ſi q̄rerent̉ per tales cēſuras arceri.Scandalū certe magnū eſt apd̓ parochianos curati ad ꝯcubinā ingreſſus ſed longedeteriꝰ ſi erga parochianas ſuas nō ẜuauerit caſtitatē. Multos itaqꝫ ꝯpertū eſt ex ſāctis doctoribꝰ fuiſſe qͦs inexꝑientia tēporūfefellit ⁊ locuti ſunt. non qͥd fieri poſſꝫ autexpediret. ſed qͥd ſtricta iuris diuini vl̓ humani regula faciendū eſſe dictaret. Hi duꝫad exꝑientiā difficultatū/ ⁊ tēpoꝝ/ ⁊ hominū incorrigibilitatē veniūt/ mutat plerūqꝫſentētiā dicētes. ꝙ ⁊ ſi talia mala ſunt q̄ agūtur a ſubditis. tolerare tn̄ magis illa expedit/ qͣꝫ cū ꝑicl̓o deteriori ea velle ad vnguireſecare ¶ Quocirca peccāt nō mediocrit̓ qͥdā ex religioſis ſolitarijs/ qͥ dū vitā attēdūtp̄latorū/ dū ſubditorū effrenatā maliciā intuent̉. cōfeſtim murmurāt ⁊ mox inauditaꝑte ip̄i cōdemnatōnū ferunt ſentētias ī abſentes. eos quoqꝫ rodūt ⁊ d̓uorāt. nō aduertentes .ſ. inexꝑti reꝝ/ qͣꝫ difficile ⁊ freq̄ntiusimpoſſibile ſit oīa ad normā equā flectere.Utinā hi ſaꝑent ⁊ ſuꝑ ſeip̄os oculum retorq̄ntes intelligerēt qͦt lites amaras qͦt defectus culpabiles tolerare cogit̉ qͥlibꝫ in ſeiſo. nec ſufficit tali ſolicitudīe ſe vnū ſufficiēter emēdare. Ip̄i vtiqꝫ parciꝰ alios arguerēt/ qͥ beluā tot capitū vnaꝫ loqͦr dioceſimaut regnū nō ꝑ oīa regulatā habēt. ⁊ ꝓfectoiuxta comici ſententiā. ſi hmōi eſſent ī locoſcꝫ p̄latorū/ alit̓ ſētirēt/ alij iudicarēt. ¶ Hecdicimꝰ nō ad excuſatōem inertie dānabilisquorūdā ſuꝑioꝝ deſtruētiū peſſimis exemplis viuēdi ⁊ moribꝰ factiſqꝫ reprobiſſimiſvitā ſubditorū. ſed vt boni qͣꝫqͣꝫ in multisdeficiāt nō acerbiꝰ iuſto mordeāt̉. ¶ QuarZ ta ꝓpoſitio. Expediēſ videret̉ īſtitutio/ autiā inſtitutorū talis interp̄tatio/ vt ſolꝰ excōmunicatus aūt ſuſpēſus a iudice ⁊ nō a ſolo iure cōtraheret irregularitatē/ immiſcendo ſe ſacris. ⁊ talis ſolꝰ iudicialiter ꝯdemnatus a ptāte abſoluēdi in foro ꝯſciētie ſpoliatus cēſeret̉. ¶ Primū ideo dicimꝰ qꝛ non
ſtatim aduertit aliqͥs ſe excōmunicatōem aiure de facto latā ꝯtraxiſſe. ꝙ ſi in tali neſciētia īmiſcuerit ſe ſacris aut alioruꝫ ꝯſortio ſeiunxerit/ durū videret̉ talē eſſe irregulareꝫ.⁊ tali irregl̓aritate a quā ſolꝰ papa poſſꝫ abſoluere. hinc cōtemptꝰ apd̓ multos aut ſcrupuli varij/ ⁊ ꝑicula maiora qͣꝫ dici pn̄t oriunt̉. ¶ De excōmūicatōne minori qͦ ad irregularitatē nō cōtrahendā eſt exp̄ſſa decretalis. Sil̓r de ſuſpenſiōe ptꝫ/ qm̄ oppoſitūnō eſt exp̄ſſum in iure. Pene auteꝫ nequaqͣꝫampliāde ſunt. Circa qd̓ mirant̉ aliqͥ quōdecretalē illā Cū medicinal̓. qͥdā retorq̄ntad ꝓbandū/ ꝙ oīs ſuſpenſus a iure ſit irregularis ſi ſe ſacris īmiſceat. qm̄ ibi fit ẜmode vna tm̄mō ſpecie ſuſpēſiōis ⁊ ī caſu certo. Alia aūt decretalis ab eiſdē allegata loqͥtur de ſuſpēſiſ ab homīe. Scd̓am ꝑtē ꝓpoſitōis idcirco poſuimuſ. qm̄ ſi oppoſitū teneat̉ attētiſ rebꝰ vt turbate ſunt in eccl̓ia. tota fere chriſtianitas fraudata eſt bn̄ficio cōfeſſiōis ſacramētal̓. Qd̓ ſic oſtendimꝰ. Sioīs excōicatus a iure aūt ſuſpēſus aut irregularis ꝑdit ptātē abſoluendi ſacramentaliter. qꝛ ꝑdit vt dicūt iuriſte iuriſditōeꝫ oēꝫin alios. talis in foro ꝯſciētie neqͣqͣꝫ abſoluit. Sed maxima ꝑs eoꝝ qͥ ꝯfeſſiōes audiunt incidit ſepe in ſuſpēſionē aut irregularitatē ⁊ excōmunicatōem. et hͦ vel ꝑticipādo cū ſuis parochianis excōicatis/ vl̓ tenēdo publice ꝯcubinas. vl̓ dum ſunt infamati vicio aliqͦ publieo. vl̓ ſymoniaci. vl̓ mercatores publici. vl̓ ex alijs cētū radicibꝰ. tāapud religioſos qͣꝫ alios. Formidabūt igitur ſꝑ ſubditi/ an fuerint rite ⁊ ꝟe ſacramentaliter abſoluti/ ⁊ hoc rōnabilit̓ in tāta ſententiaꝝ multiplicitate. Hoc aūt aſſerere qͣntū ſit ꝑiculū ⁊ ſcādalū p̄lati viderint ⁊ iuriſte. Pro hac ꝑte ſcd̓a ꝓpoſitōis facit decretalis q̄ monet vt in neceſſarijs ſubditi ꝯmunicēt cū curato ſuo/ qͥ tn̄ qn̄qꝫ ſuſpenſus ē.vtpote cū fornicario publico. Cōſtat autēꝙ ꝯfeſſio ē neceſſaria. Si v̓o nō p̄t abſoluere ſacerdos excōicatꝰ a iure aut ſuſpēſus fitilluſio talibꝰ ſubditis. qm̄ nec ſacramētalit̓abſoluēt̉ nec finalit̓ alid̓ reportāt qͣꝫ ſcrupulos/ dū poſtmodū audiūt ſacerdotes ſuoſptāte abſoluēdi caruiſſe. ¶ Quīta ꝓpoſitio.Expediēs videret̉ vt nulla ſnīa excōicatōiſferret̉ niſi ꝓ ꝯtūacia facta ī rebꝰ pure ſpūalibus/ ⁊ vbi trāſgreſſio v̓git manifeſte ī diſſipatōeꝫ fidei ⁊ ſue lib̓tatis. ſicut eſt de hereticis ⁊ ſciſmaticꝭ ⁊ eorūqꝫ fautoribꝰ. ſicut de