Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

LXIILectio quarta

hoc aduertiſſet/ relaxaſſet fortaſſis tot laq̄os. tot onera. tot ꝑicula ab eoꝝ ceruicibꝰ.vt aliqͣli ſi pari ad ip̄m libertate gratuX lari potuiſſent. Tercia ꝓpoſitio. Expediens videbit̉ vt om̄es ſentētie excōmūicatōis/ quaꝝ vſus nullꝰ eſt/ aut plꝰ obeſt qͣꝫſit/ in eccl̓ia vniuerſali qͣꝫ in ꝓuincijs dioceſibꝰ/ exp̄ſſa reuocatōe caſſarent̉. Rationabilitas patꝫ ex p̄miſſis. Et ſi cōſideremꝰ excōmunicatio q̄libet medicinalis debet/ ſicut finis amare potōis eſt ſanitaſ. itafinis excōmūicatōis eſt emēdatio aūt ꝯſeruatio charitatis et vniōiſ in ſubditis. ꝓpterea qn̄cūqꝫ excōmunicatio veriſimili coniectura p̄ſumit̉ vtilis reipublice/ nec ſubditorū correctōem afferre illa debꝫ omitti.Tunc enī locū habꝫ quod dicit Augꝰ lib̓.ij. cōtra epl̓am Permeniani in decretꝭ. xxiijq. iiij. i. q. viij. quotiens. ſupͣ e. Ip̄a pietas.. ix. q. i. ordinatōes. Reuera ꝯtagio peccandi multitudinē inuaſerit ꝯſilia ſeꝑationis .i. excōmunicatōis inania ſunt ꝑnicioſa atqꝫ ſacrilega. qꝛ impia ſuꝑba ſunt. plus ꝑturbāt infirmos bonos; qͣꝫ corrigāt animoſos malos. Et Gregꝰ. de qͥbuſ peccātibꝰ ait Un̄ a tl̓i ꝯſuetudīe auerti poſſunt. ideo venia ſuo ingenio relinq̄ndi ſunt. Et Matth̓. xiij. dicebat chriſtdimittēda eſſe zizania ne eradicaret̉ triticūSic palea dimittit̉ gͣno donec illud introducat̉ ī horreū. Sic ſagena eccl̓iaſticaom̄e genꝰ piſciū cōgregat nec ſeꝑat/ p̄terqͣꝫī littore finalis iudicij. Sic iudas apoſtolis dimiſſus eſt. Sic iebuzeꝰ inter filioſiſrl̓. Sic peſſima (dicit Hierouymꝰ) ſꝑ cuꝫoptimis iūcta. Sic tolerati ſunt filij iſraeldare exteris ad vſurā vti libello repudij. ſic hodie ꝑmittunt̉ meretrices ne vicijſdeterioribꝰ oīa ꝯfundant̉. Propt̓ea dic̄ Auguſtinus vbi pͥus. p̄t ſalubris a multis correctio niſi ille corripit̉ habetſociā multitudinē. Cum v̓o idē morbꝰ plurimos occupauerit. nihil alid̓ reſtat bonisqͣꝫ dolor gemitꝰ. vt illud ſignū qd̓ Ezechieli ſancto reuelatū eſt. illi ſic euadere abeoꝝ infeſtatōe mereant̉. Deſcēdendo ad ꝑticularia pn̄t ꝯcluſiōes morales elici ex lociſ temꝑibꝰ qn̄ expedit qn̄ in pctōres.vt ſunt fornicarij ſciſmatici vſurarij ſymoniaci excōmunicatōes ꝓmulgari. Prelati enī ſolū poſſunt; īmo debet ab excōicatiōibꝰ aut irregularitatibꝰ ferēdis deſiſtere. aut latas tacite vl̓ exp̄ſſe reuocare con

tra vicioſos. vt ſunt fornicatores publicivl̓ ſciſmatici/ ſi viciū tale adeo ī qͥbuſdāpartibꝰ inualuerit/ excōicationū vel irregularitatū ſnīas nullo p̄ſumit̉ corrigi ſed deteriores effici delinq̄ntes. Et inꝟitatē habꝫ qd̓ dictū ē; p̄latos ad ml̓tateneri ꝓpter incorrigibilitatē ſubditorū adqͦꝝ oppoſita ip̄i ſi corrigibiles haberēt ſubditos tenerent̉. Porro qͥd ſit reuocare tacite iam diximꝰ corollario. xiij. Ex his videtur aliqͥbꝰ tꝑa mala ꝯſiderātibꝰ expedit ferre ſnīas excōicatōnū generales ī fornicarios ſacerdotes. iubere a ſubditiseuitēt̉. Rigor eccl̓iaſtice diſciplīe vix credi p̄t qͣꝫtū laxatus ſit. ſed et nulla rara fitelectio ī ſacerdotū introductōe. ꝓpt̓ea malum iſtd̓ tam late ſerpit multiplicāt̉ iuuenes inutiles lubrici in ſacerdotes. de qͥbꝰſtultiſſimū eſt ſperare poſt ſuſceptū ſacerdotiū caſtior ſit eoꝝ vita honeſtior/ etpotiꝰ diſſolutior/ qͣꝫto habent illd̓ a quopriꝰ ex mala vite fama formidare poterantexpelli. Quāto ſtultiꝰ igit̉ īmo iuxta verbaAug. qͣꝫto ꝑnicioſius iniqͥus ſacrilegio ſimiliꝰ eſt velle tales effrenatiſſimos excōicatōnū ſnīas ꝯpeſcere. ꝓfecto non eoscorrigunt qͣꝫ inficiūt. ſolū eos ſed parochianos eis ꝯuerſantes. Nōne meliꝰ eſſet nocētes qͦſdā īpunitos remanere/ qͣꝫ punire īnocentes. Iuſte qͥdem p̄t aliqn̄ malicia tolerari. īnocentia puniri nūqͣꝫ. Puniūtur aut parochiani ꝯuerſatio curatorūeis interdicit̉. ſcrupulis gͣuiſſimis ꝯſcientiaꝝ inqͥetant̉. Sed diceret aliqͥs. pctāigitur vis remanere impunita? Sic abſqꝫfreno pene corruēt oēs in flagitia. ſic om̄iseccl̓iaſtice diſcipline rigor abſcedet. Abſitvt hoc velim. laudo medicinā ſed eaꝫvulnꝰ augeat aut vitam tollat. fiat a radicemorbi curatio. eligant̉ ad ſacerdotiū incorrigibiles indiſciplinabiles. alioquīſibi deputēt p̄lati tales elegerūt. Et ſi tales deū qͦtidie ī ſuis p̄ceptis impudentꝯtemnūt/ qͥd mirandū aut vindicādū ſi leges hūanas et ſtatuta nihilipēdūt qͣs etiāvidēta ſuis latoribꝰ ẜuari. tn̄ recte iuſſum ſit. patere legē quā ip̄e tuleris. Deniqꝫſi ſit vt meretrices tolerēt̉/ dicūt ſic opinātes/ maior eſt tolerandi ſacerdotesfornicarios. nec rigorē talē ẜuandi ſicut abinitio. quēadmodū ante tꝑa gregorij nonimaiori rigore hec vt alij dicunt diſciplinatenebat̉. Hinc rn̄dēt ad quedā dicta ſctōꝝ

Kk 2