De vitā ſpirituali anime
ſe/ ⁊ temerarie dijudicationis cuiuſcūqꝫ alterius qm̄ iſta ſunt pctā grauiſſima. Seddare licentiā vel p̄ceptū ꝯfuſum ꝙ ſubditivitēt curatos ſuos nō p̄uia ſnīa ⁊ publicata/ eſt eos p̄dictis pctōꝝ ꝑiculis exponere.Itaqꝫ cuꝫ laici clericis ſint infeſti/ poterūtleuiter dicere de ſuis curatis ꝙ ſint fornicatores publici/ ſi forte colloquiū vel ꝯſortiūmodicū viderint apud eū cum mulieribusRurſus ⁊ ſi curatus fuerit heri fornicator;potuit tn̄ penitere/ ⁊ ẜm iudiciū ſui ſuꝑioris ⁊ ꝯfeſſoris obtulit ſe dimiſſuꝝ ꝯcubināſuā temꝑe ⁊ loco. qꝛ nō ſubito tenet̉ ſemꝑ hͦfacere. ſicut nec penitēs aſtringeret̉ remouere ſubito a ſe qͥcqͥd fuit aut eſt occaſio peccati. tūc parochianus vitādo iſtū vere abſolutū/ quonō nō peccabit? nō aūt dꝫ leuiter ſuſpicari/ nūc aut alias ꝙ vero careat beneficio abſolutōis/ niſi dū ꝑ ſnīam iudicisfuerit vt talis ꝓmulgatꝰ. Sꝫ tūc tādiu vitabit̉ qͦaduſqꝫ fuerit publica denūciationenouiter abſolutus. Adde ꝙ ſtabit tunc eſſediē dominicū dū parochianus pͥmo inciperet ſuſpicari vel iudicare ꝙ curatus ſuuseſt fornicator ⁊ publicus ⁊ ita vitādus/ qͥdaget in hoc caſu? aut vitabit eum ⁊ hoc eritcōtra p̄ceptū eccl̓ie de audiēdo miſſam diedn̄ico/ qꝛ aliam vt ſuppono nō poterit illodie ꝓcurare. aut cōicabit ⁊ hoc erit cōtra cōſcientiā ⁊ edificabit ad gehennaꝫ. Poteritetiā falli vt dictū eſt de impenitētiā ſacerdotis forte penitētis ⁊ abſoluti iudicādo. īmoeū potius dꝫ iudicare penitentē ⁊ bonuꝫ qͣꝫoppoſitū. cū ſubito potuerit a ſpūſctō viſitari ⁊ penitere/ ⁊ ꝯfeſſionē actu vel voto ꝑficere. Poſtremo qͥs nō videat hanc licentiāeſſe fomitē ſciſmatū inter ſubditos alijs dicentibꝰ de curato/ qꝛ bonus eſt. alijs nō ſꝫvitādus/ qꝛ nec ē par oīuꝫ affectio nec pardiſcretio/ nec par eoꝝ q̄ iuris ⁊ facti ſunt coU gnitio. ¶ Obijcit̉ fortaſſe nobis illa decretalis cū ſuis gloſis queſitū. de cohabitatiōeclericoꝝ ⁊ mulieꝝ/ vbi ꝑ argumentū a ꝯtrario ſenſu trahit̉. ꝙ fornicator notorius qͥ .ſ.nulla tergiuerſatōe negari pōt eſſe talis/ vitādus ē/ etiā nō expectata ſuꝑioris ſentētiaHic dicimus aliqͣ vel ꝙ ꝯſuetudo oppoſita/ ⁊ p̄latoꝝ tolerātia que nō executa ē hancdecretalē in curatos et ſubditos interp̄tate ſunt illā legē nō eſſe ſeruandā. vel ꝙ anteſnīam ſuꝑioris ⁊ qͣꝫdiu tolerat̉/ nihil ꝓpriedꝫ ita notorium crimē a ſubditis reputariquin aliqͣ poſſit tergiuerfatōe negari. Iuſte
quidē/ aut ꝓpter inſpirantē gr̄aꝫ / vt dictuꝫeſt/ q̄ neſcit viſitādo tarda molimīa/ aut qꝛneſcit̉ oꝑantis intētio aut cauſa. Nōne poſſet mulier in caſu frequētari a curato/ ꝓ ſuaꝯuerſione? ſicut egerūt aliqͥ ſcōꝝ erga publicas meretrices. Sic p̄ſbyt̓ etiam meritorietradi poſſet morti. Ad hoc facere videt̉ decretalis īmediate p̄cedēs. Multa inſuꝑ decreta q̄ nō loquunt̉ in hac materia niſi d̓ ſacerdotibꝰ ſnīalit̓ ꝯdemnatis ſi bn̄ videant̉.aut ſi aliqͣ ſonēt aliter/ pōt eis nō incōgrueinterp̄tatio talis aptari. Et videāt obſecrooppoſitū ſentientes/ qͣꝫ irrōnabile ſit/ vt p̄latus cōicet cū curato parochiali/ ſaltē duꝫtolerat eū ſcitū eſſe talē. ⁊ parochiani eundē euitare nō dico poter̄t ſꝫ debebūt. ¶ Qꝫſi queſierit aliqͥs qͥd valebit ergo iſta diſtīctio famoſa int̓ fornicatorē notoriū ⁊ nō notoriū? Plane ad hoc ꝙ notorius pōt abſqꝫalio iuris ordine ꝓtinus ꝯdēnari ꝑ iudicēAlius nō niſi teſtibꝰ legitimis iuris ordīepͥus victus. Iuxta hoc elici forſan pōt intellectus ꝙ dꝫ fornicarius notorius euitari / qꝛ ip̄e pōt aūt dꝫ ſtatī iudicialit̓ ꝓ euitādo iudicari. Iudicari dico non a ſubditisſed p̄latis/ ꝯſuetudo īmo ⁊ vtilitas publica vident̉ ꝓ hac interp̄tatōe militare. ⁊ hācreddere nō diſtortā. Pro dictis omībꝰ ſuntgloſe ordinarie Augꝭ. ⁊ Ambro. ſuꝑ illo. i.ad Chorinth̓. v. Si qͥs frater nomīat̉ ⁊c̄.¶ Sil̓it̓ diceremus de ſentētijs ꝓmulgatꝭgenerali mō loquēdi abſqꝫ nominū exp̄ſſione ꝑ eccl̓ias vt dicēdo. excōicamus oēs ſortilegos/ oēs impedientes iuſticiā eccl̓iaſticam/ oēs qͥ talē rem ſurripuerūt ⁊c̄. Talismodus loquēdi generalis ⁊ ꝯfuſus non ligat vt videt̉ audientes ad euitanduꝫ illosquos in ꝑticulari tales cognouerūt niſi ꝑiudiciū tales eē nomīatim ꝓmulgent̉. Nōenim parē habet efficaciā generalis modloquendi cū ſpeciali. Sicut ſacerdos litteratꝰ p̄t dicere ꝙ oīs fur eſt ſuſpēdendꝰ/ necirregularitatē incurrit. qͣ innodaret̉ ſi diceret. hic fur ſuſpendio meruit interimi. Aliecauſe patent ex p̄dictis. ¶ Deniqꝫ rō ad propoſitōem eſt/ qm̄ magna eēt pena. magnuꝫinſuꝑ eſſet diſcrimen ꝯſcientiaꝝ apud innocētes ſi ꝓpter alioꝝ delicta ip̄i paſſim ⁊ abſqꝫ iudicio tenerent̉ excōmūicati. Audiui d̓papa Urbano. v. ꝙ gl̓iabat̉ ſe papam eſſe/ob hāc p̄cipue cauſam/ ꝙ nullis penis excōmunicatōnū ⁊ irregularitatū erat obnoxius. qͥ ſi dilexiſſet ꝓximos ſuos ſic̄ ſeip̄m.
U