Lectio quartaLXII
defluētibus in peiora moribꝰ nō ſolū inutilē ſed impoſſibilē haberēt executionē. Hocattendēs legiſlator noſter xp̄s vtiqꝫ ſapientiſſimus/ iudicialia oīa tanqͣꝫ variabilia reliqͥt illoꝝ iudicio qͥbus dixit. Qui vos audit me audit ita tn̄ vt nouerīt ſe poſitos adedificatōeꝫ nō ad deſtructōeꝫ. ⁊ vt ẜm legeꝫdei q̄ regula eſt general̓ oī xp̄iane religioniꝓfeſſoꝝ ſub vno abbate xp̄o. ip̄i iudicēt/ eānō ampliātes/ neqꝫ reſtringētes/ neqꝫ duriorē faciētes qͣꝫ exp̄ſſerit xp̄s. qͥ iugū ſuū dixit eſſe ſuaue/ ⁊ onus leue. Nō enī plus hn̄tin ptāte p̄lati eccl̓ie ligare ſubditos ad aliqͣque nō ſunt tradita in regula euāgelica profeſſa ab oībus xp̄ianis/ qͣꝫ hn̄t abbates ſuꝑreligioſis ſuis ad obligandū eos p̄ter regulare ꝓfeſſionē ſuā/ de qͥbus tn̄ eſt ſnīa ſanctiThome ⁊ alioꝝ doctoꝝ ꝯcorditer/ ꝙ nospōt abbas mōacho p̄ciꝑe aliud qͣꝫ in regula ſua ꝓfeſſus fuerit. Hoc enī eſt voti obedientie interp̄tatio/ ꝙ eius ꝓfeſſores ẜm regulam obedientes ſe preſtabunt.Corollarium. XIIII.¶ Uelle oēs excōicationū/ ⁊ ſuſpenſionū/ ⁊irregularitatū inſtitutiōes/ q̄ ſcripte ſunt/ ꝓnō abrogatis exeqͥ/ videt̉ irrōnabile ⁊ legibus tā diuīs qͣꝫ hūanis aduerſum. Cōſtatenī oēs hmōi ꝯſtitutōes aut fere oēs eſſe d̓iure poſitiuo pure. Conſtat p̄terea multaseaꝝ in diſſuetudinē veniſſe ꝑ nō vſum autvſum cōtrariū ſciētibꝰ p̄latis nec obuiātibꝰīmo nec obuiare debētibꝰ. Cōſtat deniqꝫ ꝙtāta eſt hmōi inſtitutionuꝫ multitudo ꝙ ſiteneret̉ in ſuo rigore/ maxīa ꝑs eccl̓ie dānaret̉/ ⁊ charitas q̄ eſt finis totius legis etiaꝫdiuīe/ lederet̉. Attn̄ oīs lex tantū p̄ciſe hꝫ debonitate ⁊ ſtabilitate/ qͣꝫtū ꝑticipat de charitatis lege/ q̄ eſt finis p̄cepti ⁊ ẜm quā deberēt cetera moderari ¶ Et qm̄ materia iſtade excōicationibꝰ ꝑplexa ē ꝯfuſeqꝫ tractataEgo aliqͣs ꝓpoſitōes examinationi ſuꝑiorū ac prudētioꝝ d̓creui ꝓponēdas abſqꝫ aſertōe eaꝝ/ qͣs ipſi aſſerēdas iudicauerīt adquos ſpectat. ¶ Prima ꝓpoſitio Expediēsvideret̉ nullā excōicatiōis ferri ſnīaꝫ/ niſi ꝓmanifeſta ꝯtumacia. qͣ ſe mōſtrat aliqͥs audire eccl̓iaꝫ nō paratū. Rō eſt/ qm̄ dū ſemꝑparatus ē audire eccl̓iaꝫ. cur habebit̉ ſicutethnicus ⁊ publicanus. Cur ab eadē p̄ſcīdet̉? Hoc tenet Scotꝰ in. iiij. ſnīaꝝ. di. xxv⁊ allegat ad hͦ textū xp̄i in qͦ fundata ē autoritas excōicandi/ ⁊ correctiōis fraterne. Et
hic ſumit̉ validū cōtrario ſenſu argumētūIuxta hͦ videre eſt qͣliter īpoſſibilitas parēdi mādatis eccl̓ie/ facit vt qͥs apud deumnulla ſit excōicatōe ligatus. ꝙ ſi talis īpoſſibilitas notoria ſit/ īpedit ne qͥs poſſit ab eccleſia ꝑ excōicatōis ſnīaꝫ iuſte ſeꝑari. Ad hͦvidet̉ vſus eccl̓ie dū qͥs excōicatus ꝓ debitis abſoluit̉; dū cedit bonis ſuis oībus / qꝛfacit in hͦ vltimū eius qd̓ pōt. Ceteꝝ dū aliqͥs ex ignorātia qͣꝫqͣꝫ culpabili aūt ex īfirmitate ⁊ paſſione vicioſa. nō tn̄ ꝯtumaci; facitaliquē actū/ ꝓ qͦ ſtatuta eſt ſnīa excōicatōislate ſnīe ab aliqͦ p̄latoꝝ. videāt iuriſte ⁊ iudices ſi talis poſſet dici excōicatus ip̄o factocū ſemꝑ ſit ⁊ fuerit ꝓmptus ſtare correctōieccl̓ie ſuꝑ delicto ſuo/ ꝓut ſupponit̉/ qꝛ nonex ꝯtēptū clauiū ⁊ iuriſditōis eccl̓iaſtice/ ſꝫaliūde motus/ vt dictū eſt malū fecit. Nonenī q̄libet inobediētia ꝯtumacia reputat̉ ⁊c̄¶ Scd̓a ꝓpoſitio expediēs videret̉/ vt nul Zlus teneret̉ aliū vitare qͣꝫtūcūqꝫ excōicatū aiure/ niſi poſtqͣꝫ denūciatus fuerit eſſe tal̓ aſuo iudice In oī qͥppe alio cāu fere pōt hōrōnabiliter p̄ſumere ꝓximū ſuū nō eſſe excōmunicatū ⁊ oppoſitū faciēs exponit ſe frequēter diſcrimini pctī mortalis alienū ſeruū temerarie iudicādo. Exēpli gr̄a Uideoſortē interficere ſacerdotē aut eū vulnerare.Si iudico ſorteꝫ excōicatū/ poſſum errareqm̄ vel a iudice potuit hr̄e mādatū vt hocfaceret/ vl̓ ebrietaſ aut furor eundē excuſat.aut aliqͥd aliud interuenit ꝓpter qd̓ in iudicio cōtentioſo dū ad illud venerit abſoluet̉Preterea qͥcqͥd ſit in p̄ſentia facti. neſcio tn̄īfra biduū an a ſuo iudice fuerit abſolutꝰ.quā abſolutōeꝫ neqꝫ mihi neqꝫ ceteris tenetur nūciare. Secus ē dū iudicialiter eſt cōdemnatꝰ. qꝛ iudicio publico debꝫ abſolui ſinō vult euitari. ¶ Quereret aliqͥs. qͥd oꝑant̉tunc excōmūicatōnes late ſentētie ꝑ canones? Rn̄deo ſic̄ accepi a p̄ceptore meo/ eastantūdem oꝑari vt abſqꝫ ꝓceſſu alio iudiciali/ aut noua ꝯſtitutōe poſſit iudex ſtatiꝫ ꝓbato facto vel cōfeſſato/ ferre iuris ſentētiā⁊ eandē publicare. nō ſic vbi canones eētſolum ferēde ſentētie/ quoniā monitiōes etꝓceſſus ẜm terminos iuris p̄reqͥreret̉ multiplices. ¶ Ex eadem radice videt̉ ꝙ nulluſparochianus debꝫ euitare curatū ſuū / a ſuis ſe mīſterijs publice ſeꝑando niſi preuiaſui ſuꝑioris ſentētia fuerit publicatꝰ. debetenī tolli quantū poſſibile eſt a ſubditis occaſio rebellionis ad ſuꝑiorē/ ⁊ diuiſiōis int̓
KK