Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De vita ſpirituali anime

pr̄es tui. Hoc p̄cipue neceſſariū eſt apd̓ religioſos reſpectu ſuꝑioꝝ ſuoꝝ. hoc apudignaros diuinaꝝ legū/ qͥn etiā iuniores qͣꝫqꝫ theologicis lr̄is imbuti talē debēt reuerētiā ſenioribꝰ ī qͥbꝰ vita ſcīa ꝯcordarūt vtvix ꝓpt̓ aliqͣs nouas ſuaſiōes qͣꝫtūcūqꝫ apparētes ꝑtinax vnqͣꝫ ferat̉ cito ꝯͣ determinatōes eorūdē aſſertio. v̓tꝰ qͥppe qͣlē habebātgenitā ex ml̓tꝭ exꝑientijs. lōge certiꝰ arte iudicat oꝑat̉. Porro iudiciū rōis ſic̄ obtenebrat̉ lumīoſa eiꝰ radiatio diuerſis viciatur apparētijs int̓poſitiōeꝫ nubiloſaruꝫpaſſionū pͣuoꝝ affectuū etiā ī lr̄atꝭ. iuxtaſil̓itudinē ſol̓ viſi nubes. Sic paucā īſtructōeꝫ ītellectꝰ ī ſciētijs p̄ſertim diuinis;cauſant̉ nōnunqͣꝫ errores ī eis ſe totos deuotōi tradere credider̄t. voluerūt plꝰ ſaꝑe qͣꝫ ſibi ſatis erat. Ad p̄ſens corollariuꝫinducamꝰ exēplū īductū medico. cuiꝯſilio aliqn̄ parere debemꝰ ſub pena peccati mortal̓/ ex trāſgreſſiōe ſui ꝯſilij vl̓ ſcimus/ vl̓ ꝓbabil̓r vehemēter credimꝰ noſinebriādos/ ꝯn̄r trāſgreſſuros legem dei.Corollarium nonū Salub̓rimū eſt ſapiētis documētū aitQue tibi p̄cipit deꝰ illa cogita ſꝑ. ī pl̓iboꝑbꝰ eiꝰ ne fueris curioſus. Etenī ꝓpt̓ igͦratiā diuīoꝝ p̄ceptoꝝ quā plerūqꝫ gignit ſuꝑuacua occupatio circa traditōes hūanasaut curioſa īueſtigatio reꝝ penitꝰ īutiliūſurgūt ex ꝯn̄ti facil̓r trāſgreſſiōes diuīe legis. ſi dānabile ſit apud oēs qͣntā p̄cordānatōeꝫ ſibimet accumulāt culpabiles in vicio vl̓ eccl̓iaſtici rectores/ vl̓ religionūꝓfeſſores. Miratꝰ ſum aliqn̄ rōe ip̄i eccl̓iaſtici p̄ſertim ordīati religioſi ꝓhibēt̉ a ſcientia medicine remouēt̉ facto a ſtudio traditōis hūane. corpꝰ lōge meliꝰeſt qͣꝫ t̓rena ſub̓a/ cui traditōes iſte deẜuiūt. ſi alios corpꝰ p̄t curari nōne ſil̓r vicarios alios eccl̓ia ꝯtēptibiles ꝓut iubet apl̓s poſſent tꝑalia mīſtrari. Nōne ſanctiꝰ ē eccl̓iaſticū ſe deo ẜuire mūdo pervicariū/ qͣꝫ ordīe ꝯuerſo īmo ꝑuerſo vicarijſSſtitutis ſpūalibꝰ/ ſeip̄m negare d̓o/ tradere totū mūdo? Prorſus ita.Corollariū decimū Ueritates oēs vniuerſales/ ī qͥbꝰ fundat̉legiſlatoꝝ hoīm ptās/ ſonātes parē hn̄tautoritatē traditōes ſue lege diuīa. quieas ſꝑnit/ deū ſpernit deo reſiſtit/ neceſſa-

rio debēt intelligi ſi qn̄ ptāte ſua abutunt̉. legibꝰ diuīs ſufficiēter īnitūtur.Autoritates qͦꝫ ſctōꝝ canōes pōtificū ſūmoꝝ qͦtqͦt allegēt̉ ſic̄ abſqꝫ nūero pn̄t īduci/ nihil alid̓ p̄n̄t ꝯfirmare. Quāobrē dicimꝰ regula/ qͣntū qͣlit̓ licꝫ dubitare poteſtate alicuiꝰ ꝓpt̓ defectū debite electōnisſue/ aut abuſū ſue autoritatꝭ/ tātūdē taliterlicet dubitare obligatōe traditōnū ſuaꝝ/vt ſue ſunt p̄ciſe. Addimꝰ adhuc nullatraditio vl̓ regula vl̓ lex vl̓ det̓mīatio purihoīs ī talibꝰ fallere p̄t falli/ obligat/ vtciſe tal̓ ē/ ſubditos ad credēdū taqͣꝫ ꝟita fidei/ aut diuinā legē. licꝫ obligare poſſitſub pena politica/ ad ext̓iorē eiꝰ receptōem ad impugnādū. Exinde patꝫ viaad īueſtigādū ꝑticularit̓ qͥd oꝑent̉ det̓mīatōes ſummoꝝ pontificū. qͥd ꝯdēnatōes articulorū pariſiꝰ vl̓ alibi facte. Poterit ſiqui fieri vt abſqꝫ pctō mortali/ īmo merito magno ſit aliqͥs theologus vl̓ alius prudens diſſentiat corde ab humanis determinatōibꝰ aut traditōibꝰ/ qui tn̄ obligabit̉ꝓpter euitatōem ſcādali vel aliter repugnare exterius. Nam p̄t aliqͣrū publicatioꝟitatū ꝓhiberi/ aliquaꝝ falſitatū dogmatizatio ꝑmitti. Uolumꝰ tn̄ vt notet̉ vigilanter modꝰ loq̄ndi noſter de traditōibꝰ hominū vt taliū p̄ciſe ſunt/ fallere in illis etfalli pn̄t. qm̄ determīatōes eccl̓ie vniuerſal̓in eis fidei ſunt ab numero ſecludūtur.in qͥbꝰ nec fallere p̄t nec falli. Fieri qͦꝫ p̄t vtdetermīatōes aūt leges hūane ꝑticipēt cuꝫdiuinis. hac rōe eas eſſe diuīs ſuſcipiēdas neſcit nemo. Sequit̉ deinceps ſic̄ad fidē ita ad legē diuinā p̄ceptiuā poſet aliqͥs p̄latoꝝ qͥcqͣꝫ adijcere qd̓ non eſſetpͥus de fide vl̓ lege diuīa. qͣꝫuis eſſet hocautoritatiue declaratū/ aut humano precepto ſancitū.Corolla. vndecimū/ Traditōes eccl̓iaſticaſ hūanas ſic̄ fatuum eſſet om̄es lege pure diuīa ſuſciꝑe. itanihil ī oībꝰ velle diuīs legibꝰ agͦſcere neqͣqͣꝫ ſcādaloſa temeritate vacaret. Scd̓a ꝑteqꝛ notiſſima ē ꝯceſſa ab omnibꝰ indiſcuſſa. Ad pͥmā ꝑtē inducamꝰ id ſapiētis. Noli eſſe nimis iuſtꝰ/ qꝛ nimis emūgit elicitſanguinē. Et vt terentianū ꝓuerbiū ē.nūqꝫ ſummū ius ſūma iniuſticia fit. et ſiceſſe in ꝓpoſito plane docebimꝰ. Nec audiar ego ſꝫ xp̄s/ mādatū dei dixit phariſeoſ