De vita ſpirituali anime
ta decent vnū ſtatum. vtputa ſtatū innocētie que alteri nequaqͣꝫ expedirent vt viuerein nuditate filios ꝓcreare. nullū coercere adbonū. ⁊ ſil̓ia honeſtabāt naturā pͥus inſtitutā. qͣ lapſa in pctm̄ ꝯͣria his q̄dā decēt. q̄dā expediūt. q̄dā exigunt̉. Propt̓ea fallax ēargumentū. Statꝰ iſte ꝑfectiſſimis ſimilior eſt. ergo ꝓ imꝑfectis expediētior. Aliterenī opinio ſocratis ꝙ oīa ſint ꝯmūia videret̉ ſuſtinēda. ¶ Qualit̓ ꝟo ea q̄ habent̉ inꝯmūi liceat a qͦlibet ſuū dicere. aut quō repetere ſi auferant̉. ⁊ ſil̓ia/ digreſſiōis nimieformido ſuadet ne tractet̉. Sed ⁊ de onerep̄lationū ꝑ tales ꝓpͥetarias tū iuriſditiōeſ.tū poſſeſſiōeſ. qd̓ onꝰ imꝑiti et īexꝑti honori ⁊ exoneratōi deputāt. ⁊ qͦuſqꝫ teneat̉ p̄latus ꝓ talibꝰ toēdis vl̓ agēdis iudicialit̓ cōtēdere/ ceteris omiſſis ſpiritalibꝰ exercitijs.ſil̓i rōe ꝑtrāſimꝰ ꝓfecto diuītus/ vel enunciatū ē vel enūciari potuit de talibꝰ. venenuꝫeſt effuſum in eccleſia dei.S Lectio quartaOſtqͣꝫ deſcriptōes atqꝫ diſtīctiones materie neceſſarias p̄cedentes lectōes poſuer̄t. tū de lege pͥure naturali. tū de lege pure diuīap̄ceptiua. tū de lege ſolū hūana. ⁊ ſil̓ oſtendimus q̄ leges et qͦt ſunt diuine. que ⁊ quotꝰſunt ꝑtinentes ad diuinā. ⁊ q̄ imꝑtinentesSuꝑaddimꝰ qͥd ⁊ qͦt modis ius ⁊ dominiū ⁊ iuriſditio vocarēt̉. Suꝑeſſe video vtad declaratōem vnice ꝯcluſiōis nr̄e cū ſuiſſequelis diuertat ſermo noſter. ¶ Erit igiturhec ꝯcluſio. Aīa rōnalis ſicut a deo ſolo īſpirāte ⁊ influente habꝫ vitā gr̄e q̄ ē baptiſmus in ſpūſctō. Sic ip̄o deſerente ſolummō ꝑdit aīa vitā hmōi p̄habitā dū p̄ceptiue legis ſue p̄uaricatrix inuenit̉. ¶ Prīa ꝑsde ſe ꝑſpicua ē ⁊ ante deducta in ſecūda lectōe ¶ Scd̓am ꝑtē ſuademꝰ ex hͦ ꝙ alius adeo ſicut nō habꝫ ptātē infundere gr̄aꝫ / ſicnec eriꝑe. Ip̄e pret̓ea ſolꝰ habꝫ claues vite⁊ mortꝭ eterne. qͥ aꝑit ⁊ nēo claudit. clauditet nemo aꝑit. ¶ Iſta ꝟ̓o ꝯcludūt ꝙ ſolꝰ pōtdare p̄cepta affirmatiua aut negatiua ſubpena mortis et̓ne. qꝛ illā īfligere ſolꝰ p̄t. nullus gͦ ꝑdet gr̄aꝫ. nullꝰ reatū dānatōis et̓neincurrit niſi ꝓ qͣnto diuīe legꝭ p̄ceptiue trāſgreſſor extiterit. Ad hͦ ē autoritas auguſtini deſcribētis pctm̄ actuale ꝯmiſſiōis. Peccatū inqͥt eſt dictū factū vl̓ ꝯcupitū cōtralegē dei eternā. Ad hͦ inducit̉ illud apoſto-
li. Stipendia peccati mors.Corollariū primū.¶ Nulla trāſgreſſio legis naturalis aut humane vt natural̓ eſt vl̓ humana. eſt de factopeccatū mortale. Et appellamꝰ h̓ peccatūmortale qd̓ pene et̓ne reatū oꝑat̉ ẜm curſūa deo iā inſtitutū. nō qͥ poſſꝫ inſtitui. Addimus p̄terea. vt natural̓ eſt vl̓ hūana. qꝛ eadem lex tal̓ ſepe ꝯmūicat cū diuīa. pꝫ corollariū ex p̄miſſis. Et ex alio. qꝛ lex natural̓ ⁊humana vt tales ſūt nō poſſunt attīgere adcognitionē et̓nitatis in pena vel p̄mio. nongͦ ferunt̉ ad finē talē ſuꝑnaturalē/ ⁊ pluſqͣꝫhumanū. ¶ Rurſus fruſtra darent̉ leges cūappoſitiōe penaꝝ qͣs legiſlatores infligereneqͥrent. īmo nec de eis in foro ſuo cognoſcere. Alioqͥn poterit legiſlator om̄es fere leges ſuas ſub pena qͣntalibet poſſibili vel īpoſſibili. quā abſurditatem dicere qͥs auderet? Sic eſt de qͣcūqꝫ lege naturali vl̓ hūana. ꝙ neqꝫ natura neqꝫ hoīes/ p̄lati vel pͥncipes poſſent trāſgreſſores ſuaꝝ legum plectere pena dānatōis eterne. nec de ea ad examen ſuū ꝑ teſtes aut aliter d̓ducere. ¶ Hacratōe fulciunt ſe doctores nomīatim Durādum ponētes p̄ceptū nō poſſe imponi ꝑ p̄latos aut pͥncipes ſuꝑ actibus intrīſecis etoccultis. qꝛ videlicꝫ illoſ traducere neqͥrētad forū iudicij ſui. qd̓ nō niſi publicū eſt ⁊de manifeſtis. Itaqꝫ ſecꝰ agere velle eēt hominū ꝓpriū officiū ignorātiū et fruſtra conātiū. īmo ⁊ diuinū iudiciū temeritate culpabili damnabilit̓ vſurpantiū Ex hͦ ꝯſeq̄nter inferūt. ꝙ actus ꝯfeſſiōis ſacramentaliſneqͥt directe cadere ſub p̄cepto eccl̓ie ſꝫ indirecte dū iubꝫ aliqͥd ad quod digne exeq̄ndū requirit̉ cōfeſſio de lege diuīa. cuiuſmodi ē ſuſceptio corꝑis xp̄i ſemel ī anno. Idēdicimꝰ de qͦlibet actu interiori aut de exteriori. qui talit̓ ſecretꝰ ē ꝙ publicari licite nonp̄t ꝑ teſtimoniū duoꝝ aūt triū. Iudices ꝟoqͥ de talit̓ ſecretis interrogare ⁊ cognoſcerep̄ſumūt; errant vt diximꝰ. p̄ſertim vbi nihilaliud de publicis actibꝰ accuſat politiā ſuāledentibꝰ. ex qͥbus iſta ſecreta rōnabili ⁊ vehementi p̄ſūptōe ꝯcludāt. ſicut ē fama publica vita qͣꝫqͣꝫ nec ſi fas habeat iudicialiteraddicere ſupremo ſupplicio non conuictoſneqꝫ confeſſos/ diuino ad hoc obſtante p̄cepto.Corollariū ſecundū