De vita ſpirituali anime
onem ſed in edificationē. quibus improbeagētibus modis ſil̓ibus ad p̄tactos. ſi reſiſtit̉ iam nō poteſtati ſꝫ eoꝝ improbitati reſiſtit̉. Scimus tn̄ ꝙ cuꝫ modeſtia magna ⁊timore ⁊ nō niſi cogēte manifeſta neceſſitate talia attēptare ſecuꝝ eſt. Quo in loco nimis delirant quidā iuriſtaꝝ qͥ textibꝰ ſuisadeo fixi adeo preſſi coherēt ꝙ ad leges naturales ⁊ diuinas ẜm qͣs adeqͥri humanasatqꝫ moderari neceſſe eſt nō aſſurgūt. ¶ Deniqꝫ mixtio atqꝫ ꝯcurſus varioꝝ dominiorum in eadē ꝑſona pape multos facit paralogiſare dū illa a ſeipſis ſecernere vel nolūtvel neſciūt. Habet itaqꝫ papa pͥmo dominiū ſuꝑioritatis a xp̄o ſupra totā eccleſiamcū plenitudine poteſtatis in eis que ſpūale regimē eccl̓ie ꝓprie dictū reſpiciūt. ¶ Habet p̄terea ſecundo poteſtateꝫ canonica ſuꝑres eccleſie/ que dicunt̉ improprie ſpūalesquemadmodū ſunt collationes quedā bn̄ficioꝝ ⁊ iuriſditionū quaſi temꝑaliū atqꝫ ꝑuentuū. ¶ Habet tertio poteſtatē ex ꝯſenſutam pͥncipū p̄ſertim imꝑatoꝝ qͣꝫ alioꝝ ſubditoꝝ in quadā temꝑaliū appropriatione.quā ei ꝯſtat iure diuino nequaqͣꝫ conuenireqm̄ ⁊ ſi diceret̉ dn̄s eſſe oīuꝫ in temꝑalibusnon tn̄ omnimodā dominationē ciuilē haberet in eis. qͥn aliqͥs modus poſſidendi eidē poſſet nouiter aduenire. ſicut de facto cōſtantinus aliquo mō ꝯtulit imꝑiū romanūquo mō pape ātea nequaqͣꝫ debebat̉. ¶ Habet quarto ptātē qualē iure naturali ſuꝑiorhabet ad ſubditos. ¶ His ꝟo ptātibus correſpondēt ſibi mutuo ſeruitutes. ad qͣs obligat̉ ex iſtaꝝ aſſumpta qualibet poteſtatū.Neqꝫ enī eſt dn̄atio in quocūqꝫ p̄ter deumabſqꝫ ꝓportionabili obligatiōe ſeruitutis.ꝓpt̓ea ſic̄ papa ē ſuꝑior oīuꝫ ita oīum ſerunō ficta hūilitate; ſꝫ metaphiſica ⁊ moraliatqꝫ theologica veritate noīat̉. vt ſi glorietur in dn̄o gloriet̉. ⁊ nō de ptāte tumeat ſedE timeat de annexa ſeruitute. ¶ Prima ptāscognoſcit̉ ex euāgelijs ⁊ actibꝰ apl̓oꝝ. et exeis q̄ ꝑ ſucceſſiua relationē eoꝝ ad nos tanta certitudīe ſunt deuoluta/ vt merito temerarius ⁊ ſcādaloſus/ īmo ſciſmaticus iudicet̉ qui ptātē hāc vel abolere vel diminuerep̄ſumpſerit. De hac ptāte ſunt ius ꝯuocandi ꝯcilia vniuerſalia. Ius determinādi cūꝯcilio q̄ſtiones fidei ꝑ modū articuloꝝ omnes generaliter obligantiū. Correctio inſuper p̄latoꝝ inferioꝝ ⁊ eoꝝ ſi demeruerint tetalis deſtitutio/ ⁊ ſil̓ia q̄ vel vniuerſalem ec
cleſie ſtatū tangūt. vl̓ finalē ſup̄māqꝫ determinationē reſpiciūt. Et hec ptās in eccl̓iaīmobilis ꝑſeuerat/ qͣꝫtūcūqꝫ ꝑſona pape ꝑmortē naturalē vel ciuilē mutaret̉. aut qͣꝫtucunqꝫ vſus talis ptātis a papa remanentetolleret̉ in ꝑte vel in toto ſeu ꝑ ignauiaꝫ. ſeuꝑ aliā. ſicut poſſibile eſt iuſta rōnē. Xp̄s em̄optimus legiſlator. ſi nō taliter eccl̓ie ſue ineis q̄ religiōis ſunt ꝓuidiſſet/ ip̄e politiā eccleſiaſtica nō optime (qd̓ nephas ē ſentire)ꝯſtitutā reliqͥſſet. Sed ⁊ textꝰ euāgelicꝰ etꝯcilioꝝ generaliū determīatio/ ⁊ eccl̓ie vniuerſalis ꝯſenſus tātus ⁊ aſſertio. īmo ⁊ ratio natural̓ p̄ſuppoſita fide ꝓ hac ſuꝑioritate tā aꝑte faciūt/ vt ꝯͣ eū qͥ ſe ꝓ catholico gerit negantē hoc/ magis ſit deſtitutōe qͣꝫ diſputatōe certandū. Huiuſmodi ſunt qui dicūt quēlibet ī ſua dyoceſi eſſe papā ſupͥmū.aūt ꝙ plures eſſe papas licꝫ vl̓ expedit. autꝙ nō oporteret q̄rere papā vnū ꝓ eccl̓ia etſimiles. Hec ptāſtā īmediate a deo collataeſt vt tota eccl̓ia illā neqꝫ deſtruere. neqꝫ nouit̓ ſi tolleret̉ edificare valeret. ea tn̄ cōceſſaꝫp̄t ad ip̄am qͥs aſſumi ẜm leges poſitiuo iure canonico latas. ꝑ electōem hāc vel illamſic vl̓ ſic celebratā. ¶ Ampliꝰ ꝟo ſcd̓a ptāspape ꝑ canonicas inſtitutiōes q̄ ſunt hūane ⁊ variabiles robur habet. ¶ He ptātesdue tātū differūt. vt qͥdā noīatim ip̄i grecipͥmā cōcedentes; ſcd̓aꝫ abnegēt. errāt qͦꝫ illi qͥ miſcēt hanc coequatōem ꝗdā cū p̄cedēti. Etenī qͥs neſciat xp̄m et Petrū ſucceſſores multos abſqꝫ tali poteſtatiuo exercitiocirca tꝑalitatē eccl̓e in papali culmīe plenefuiſſe ſtabilitos? Ut gͦ talia exercitia ad papā diuīo iure ſaltē īmediate nō ꝯpetāt dicere; ꝯſeq̄ns eſt. ¶ Magis ꝟo de tercia ptāteiſtud diceret̉. cū qͣ ptāte ⁊ eiꝰ exercitio ī conẜuādo eā qm̄ ꝑmixta eſt ptās excōmūicatinū q̄ iure diuīo ⁊ pͥmo ꝯpetit pape. ſubſecuta eſt magna turbatio ⁊ horror qͥdā eccleſienimis officiēs. ¶ Demū qͣrta ptās naturaliiure pape ꝯueniēs habet et reqͥrit vt tanqͣꝫſuꝑior ⁊ tutor atqꝫ ꝯſeruator honoret̉ ⁊ iuuet̉ ab oībꝰ. quā ptātē poſſꝫ eccl̓ia ſi deeſſetordinare aut alit̓ ꝯmutare ſicut alteriꝰ politie mos habꝫ. Papa ꝟo qͥ nec impeccabil̓eſt neqꝫ ꝯfirmatus in gr̄a. ſubditus eſt legibus diuīs et naturalibꝰ. ⁊ in qͥbuſdā ad leges hūanas obligat̉. Propt̓ea ſi peccet̉ corripi p̄t iure diuino ⁊ naturali fraternaliter.Huic enī legi diuine ſubditus eſt. ⁊ ſi nollet corripi; poteſt tandē denūciari eccl̓ie. p̄