Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De vita ſpirituali anime

noͣ p̄ſupponit peccatū. ſed ē īmediate a deoderiuatū ſicut ip̄a charitas. Ciuile aūt magis hūana adinuentōe vtilitatis publicereſpectu ſtatutū ē. Nimirū ꝓpt̓ea ſi radicēinfectā habēs illiꝰ ſaporē contrahit. ſi vixexercet̉ tenet̉ abſqꝫ ꝯtaminatōe aliquoddelictorū. Radix vero dominij euāgelici ēcharitas. patiēs eſt. benigna ē ⁊c̄. Secundā differētiā inuenimꝰ/ qm̄ dominiumcharitatis (qꝛ q̄rit ſua ſunt) p̄t ex equoꝯpetere quolibet dn̄is ꝓpter ſui ſpiritalitatem abſqꝫ ſui diminutōe. quemadmodū deus ſuū dn̄ium cōicat angelis hoībꝰ. necinde minorat̉. Sed dominiū ciuile propter ſui materialitatē/ vt ſic dicamꝰ. propter appropͥatōem quodāmō auarā querentē ſua ſunt/ neqͥt ex eqͦ pluribꝰ ꝯuēire.nam qͣꝫuis eueniret habeāt dominiū ciuile rex vaſallꝰ vl̓ burgenſis ſuꝑ eādē hereditatē. hoc tn̄ eſt ex equo; neqꝫ eodē iure neqꝫ ſil̓i plenitudine ciuil̓ ptātis. Poſtremo diſtinctōem terciā habēt. quia ciuile ē retinibile vel abdicabile ẜuata charitate. ſic euāgelicū. vnde qꝛ ciuile politicislegibꝰ innitit̉ inſtitutōibꝰ/ vt qͥlibꝫ remſuā poſſit alienare vl̓ vēdere vl̓ ꝯmutare.inſuꝑ defendere iudicialit̓ atqꝫ repetere autmodis alijs ꝯẜuare. Et talia agere magnāſepe habꝫ ſollicitudinē annexā ꝓpt̓ea dn̄ium hoc ſollicitū eſt anxiū penale. et p̄t abdicari a ſe. p̄t nihilominꝰ iuſte retineri exerceri etiā extra charitatē ẜm mox dicenda. Charitatis vero dominiuꝫ qͥs abdicareaut vellet aūt iuſte poſſet. qm̄ illd̓ nihil alid̓eſt qͣꝫ filialis adoptio dei/ vl̓ aliqͥd ꝯſeq̄nsad illā. Idcirco iure neqͥt abdicari ſicut necB charitas repudiari iuſte poſſit. Atueroniā altercant̉ multi an̄ ciuile generalit̓dominiū p̄ſupponat fundamēto charita. Notandū ē ꝯformit̉ ad p̄miſſa ſic̄ liberalitas diuina ſe cōmūicans ꝯmunicat ſe ẜm oēm plenitudinē ſuā. ſꝫ dat ſingul̓ꝓut vult. Ita ſubtrahit ſe a ſua creatura iuſto iudicō/ qꝛ peccauit ei; ſubtrahitſe penitus qͥn aliqͣ donoꝝ ſuoꝝ miſericordi dignātiſſima lib̓alitate reẜuet eidē creature. alioqn̄ flueret in nihilū. Quāobrē abſqꝫvllo dubietatis ſcrupulo/ dicemꝰ dn̄iumciuile et politicū p̄ſupponūt vt inſint iuſte alicui titulū charitatis. vn̄ qͣꝫuis creatura rōnal̓ ſit ſimpl̓r iuſta ſine charitate:eſt tn̄ in caſibꝰ iuſtꝰ dn̄s ciuil̓ aut politicuſ. rōnabilit̓ a ſup̄ma iuſticia ſtatutū ē. ne

dn̄ia ciuilia apd̓ hoīes ſꝑ incerta dubiamutabiliqꝫ fluitatōe vacillarēt. nec aliquidhaberēt vtilitatis roboris vl̓ momēti.qͥd dauid ꝑdidit ius ī regͦ. qꝛ adulterij crimīe pollutꝰ ē? Nunqͥd apd̓ infideles qͦs totiēs ſcriptura reges noīat nullꝰ oīno iuſtepolitizat? Abſit. qͥd miꝝſi qd̓libꝫ crimētollit ius dn̄andi ciuilit̓ qn̄ ip̄m ius tollitur corpꝰ xp̄i ꝯſecrādi. cetera exercēdi digniſſima ſacramētoꝝ myſteria. ſi quisꝯtēderit iſta fieri ꝓrſus iuſte extra charitatē videat ne qͥd noīs fallat de qd̓ eſtaliqͥd iuſte fieri. Et breuit̓ iſta eadē eſt penitus difficl̓tas/ ſil̓r enodāda. qͣlis ē illa. anabſqꝫ charitate pōt aliqͥs bn̄ moral̓r oꝑari. iuſte dn̄ari ciuilit̓ morale eſt. Addamus p̄terea ſic̄ ciuilia dominia rōe peccati extrīſeca vtilitate reipublice ſolū īducta ſunt. ꝯferunt̉ regularit̓ abſqꝫ ſigniſexterioribꝰ. ſic ꝑdit̉ eoꝝ iuſ regularit̓ abſqꝫ peccatis manifeſtis; nec ex qͥbuſcūqꝫ ſedex illis ſtare neq̄unt debito vſu tal̓ dominij in republica. ſententiā diffinitiuā talia eſſe mōſtrata ſunt dānata. Exēpli gͣtia. Uaſallus aliqͥs habꝫ ex dono dn̄iB. hereditatē ad fidelitatē ſibi p̄ſtandā. vaſallꝰ iſte qͦcunqꝫ delicto ꝑdet heredita. īmo nullo interiori; ſed nec exteriori.niſi ꝯtrariet̉ fidelitati debite dn̄o. adhucante ſententiā diffinitiuā erit ab hereditate ſpoliatus. qͣꝫuis pͥus ita ſpoliari meruiſſet. aliud qͥppe ē demereri iure ſpoliatiōeꝫhereditatis. alid̓ de facto ſpoliatōis ꝑditiōis pena plecti. Exhīc ꝑpendit̉ nullahereſis occulta. nulla ſymonia mental̓. nul deniqꝫ crimen occultū tollit ciuile dominiū. ſiue illud ſit canonicū ſpūale. ſiue legale tꝑale. Neqꝫ ꝯſeq̄ns eſt ſi tales ꝯmittūt in ſup̄mū dn̄m deum crimē leſe maieſtatis. eidem ꝓditores exiſtūt. oīa ꝑdantcōtinuo que ab ip̄o ſuſceperunt; ꝓut ſupradeductū eſt. Alioquin pctōr mox annihilatōne puniret̉. Hmōi autē igͦrātia fallit multos/ noīatim qͦſdam ex doctoribꝰ anglicanis. longe deteriꝰ qͦſdā ex hereticisomnē a p̄latis ſi ſint in charitate tollen eſſe dicūt obediētiā/ tanqͣꝫ ius om̄e ſuꝑioritatis amiſerīt. Errāt p̄terea circa dominiū ſummi pōtificis illi qͦlibet delictoocculto/ aut etiā publico ꝯͣrio directevſui ſue ptātis; ab eiuſdē obedientia tanqͣꝫa papa diſcederēt. Cur aūt addimꝰ. tanqͣꝫ a papa īfra docebimꝰ. Ex his per-