De vita ſpirituali anime
noͣ p̄ſupponit peccatū. ſed ē īmediate a deoderiuatū ſicut ip̄a charitas. Ciuile aūt magis hūana adinuentōe ⁊ vtilitatis publicereſpectu ſtatutū ē. Nimirū ꝓpt̓ea ſi radicēinfectā habēs illiꝰ ſaporē contrahit. ⁊ ſi vixexercet̉ ⁊ tenet̉ abſqꝫ ꝯtaminatōe ꝑ aliquoddelictorū. Radix vero dominij euāgelici ēcharitas. q̄ patiēs eſt. benigna ē ⁊c̄. ¶ Secundā differētiā inuenimꝰ/ qm̄ dominiumcharitatis (qꝛ nō q̄rit q̄ ſua ſunt) p̄t ex equoꝯpetere quolibet dn̄is ꝓpter ſui ſpiritalitatem abſqꝫ ſui diminutōe. quemadmodū deus ſuū dn̄ium cōicat angelis ⁊ hoībꝰ. necinde minorat̉. Sed dominiū ciuile tū propter ſui materialitatē/ vt ſic dicamꝰ. tū propter appropͥatōem quodāmō auarā ⁊ querentē q̄ ſua ſunt/ neqͥt ex eqͦ pluribꝰ ꝯuēire.nam qͣꝫuis eueniret ꝙ habeāt dominiū ciuile rex ⁊ vaſallꝰ vl̓ burgenſis ſuꝑ eādē hereditatē. hoc tn̄ nō eſt ex equo; neqꝫ eodē iure neqꝫ ſil̓i plenitudine ciuil̓ ptātis. ¶ Poſtremo diſtinctōem terciā habēt. quia ciuile ē retinibile vel abdicabile ẜuata charitate. nō ſic euāgelicū. vnde qꝛ ciuile politicislegibꝰ innitit̉ ⁊ inſtitutōibꝰ/ vt ꝙ qͥlibꝫ remſuā poſſit alienare vl̓ vēdere vl̓ ꝯmutare. eāinſuꝑ defendere iudicialit̓ atqꝫ repetere autmodis alijs ꝯẜuare. Et talia agere magnāſepe habꝫ ſollicitudinē annexā ꝓpt̓ea dn̄ium hoc ſollicitū eſt anxiū ⁊ penale. et p̄t abdicari a ſe. p̄t nihilominꝰ iuſte retineri ⁊ exerceri etiā extra charitatē ẜm mox dicenda.¶ Charitatis vero dominiuꝫ qͥs abdicareaut vellet aūt iuſte poſſet. qm̄ illd̓ nihil alid̓eſt qͣꝫ filialis adoptio dei/ vl̓ aliqͥd ꝯſeq̄nsad illā. Idcirco iure neqͥt abdicari ſicut necB charitas repudiari iuſte poſſit. ¶ Atuero qͦniā altercant̉ multi an̄ ciuile ⁊ generalit̓ oēdominiū p̄ſupponat ꝓ fundamēto charitatē. Notandū ē ꝯformit̉ ad p̄miſſa ꝙ ſic̄ liberalitas diuina ſe cōmūicans nō ꝯmunicat ſe ẜm oēm plenitudinē ſuā. ſꝫ dat ſingul̓ꝓut vult. Ita dū ſubtrahit ſe a ſua creatura iuſto iudicō/ qꝛ peccauit ei; nō ſubtrahitſe penitus qͥn aliqͣ donoꝝ ſuoꝝ miſericordi⁊ dignātiſſima lib̓alitate reẜuet eidē creature. alioqn̄ flueret in nihilū. Quāobrē abſqꝫvllo dubietatis ſcrupulo/ dicemꝰ ꝙ dn̄iumciuile et politicū nō p̄ſupponūt vt inſint iuſte alicui ꝑ titulū charitatis. vn̄ qͣꝫuis creatura rōnal̓ n̄ ſit ſimpl̓r iuſta ſine charitate:eſt tn̄ in caſibꝰ iuſtꝰ dn̄s ciuil̓ aut politicuſ.⁊ hͦ rōnabilit̓ a ſup̄ma iuſticia ſtatutū ē. ne
dn̄ia ciuilia apd̓ hoīes ſꝑ incerta ⁊ dubiamutabiliqꝫ fluitatōe vacillarēt. nec aliquidhaberēt vtilitatis roboris vl̓ momēti. Nūqͥd dauid ꝑdidit ius ī regͦ. qꝛ adulterij crimīe pollutꝰ ē? Nunqͥd apd̓ infideles qͦs totiēs ſcriptura reges noīat nullꝰ oīno iuſtepolitizat? Abſit. qͥd miꝝſi nō qd̓libꝫ crimētollit ius dn̄andi ciuilit̓ qn̄ ꝑ ip̄m ius n̄ tollitur corpꝰ xp̄i ꝯſecrādi. ⁊ cetera exercēdi digniſſima ſacramētoꝝ myſteria. Ꝙ ſi quisꝯtēderit iſta nō fieri ꝓrſus iuſte extra charitatē videat ne qͥd noīs eū fallat de hͦ qd̓ eſtaliqͥd iuſte fieri. Et breuit̓ iſta eadē eſt penitus difficl̓tas/ ⁊ ſil̓r enodāda. qͣlis ē illa. anabſqꝫ charitate pōt aliqͥs bn̄ moral̓r oꝑari.nā ⁊ iuſte dn̄ari ciuilit̓ morale eſt. ¶ Addamus p̄terea ꝙ ſic̄ ciuilia dominia rōe peccati ⁊ ꝓ extrīſeca vtilitate reipublice ſolū īducta ſunt. ⁊ nō ꝯferunt̉ regularit̓ abſqꝫ ſigniſexterioribꝰ. ſic nō ꝑdit̉ eoꝝ iuſ regularit̓ abſqꝫ peccatis manifeſtis; nec ex qͥbuſcūqꝫ ſedex illis q̄ ſtare neq̄unt cū debito vſu tal̓ dominij in republica. ⁊ dū ꝑ ſententiā diffinitiuā talia eſſe mōſtrata ſunt ⁊ dānata. Exēpli gͣtia. Uaſallus aliqͥs habꝫ ex dono dn̄iB. hereditatē ad fidelitatē ſibi p̄ſtandā. vaſallꝰ iſte nō ꝓ qͦcunqꝫ delicto ꝑdet hereditatē. īmo ꝓ nullo interiori; ſed nec ꝓ exteriori.niſi ꝯtrariet̉ fidelitati debite dn̄o. ⁊ adhucante ſententiā diffinitiuā nō erit ab hereditate ſpoliatus. qͣꝫuis pͥus ita ſpoliari meruiſſet. aliud qͥppe ē demereri iure ſpoliatiōeꝫhereditatis. alid̓ de facto ſpoliatōis ⁊ ꝑditiōis pena plecti. Exhīc ꝑpendit̉ ꝙ nullahereſis occulta. nulla ſymonia mental̓. nullū deniqꝫ crimen occultū tollit ciuile dominiū. ſiue illud ſit canonicū ⁊ ſpūale. ſiue legale ⁊ tꝑale. Neqꝫ ꝯſeq̄ns eſt ſi tales ꝯmittūt in ſup̄mū dn̄m deum crimē leſe maieſtatis. ⁊ eidem ꝓditores exiſtūt. ꝙ oīa ꝑdantcōtinuo que ab ip̄o ſuſceperunt; ꝓut ſupradeductū eſt. Alioquin pctōr mox annihilatōne puniret̉. Hmōi autē igͦrātia fallit multos/ ⁊ noīatim qͦſdam ex doctoribꝰ anglicanis. ⁊ longe deteriꝰ qͦſdā ex hereticis qͥomnē a p̄latis ſi nō ſint in charitate tollendā eſſe dicūt obediētiā/ tanqͣꝫ ius om̄e ſuꝑioritatis amiſerīt. Errāt p̄terea circa dominiū ſummi pōtificis illi qͥ ꝓ qͦlibet delictoocculto/ aut etiā ꝓ publico nō ꝯͣrio directevſui ſue ptātis; ab eiuſdē obedientia tanqͣꝫa nō papa diſcederēt. Cur aūt addimꝰ. tanqͣꝫ a nō papa īfra docebimꝰ. ¶ Ex his per-