Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Lectio terciaLXII

celoꝝ fenore multo. Et qͣꝫqͣꝫ oīa damꝰeidē ſint de ſuo. ſuſceꝑimꝰ ea manu ſua. ita dare ꝓpͥe neqͥmꝰ qͥd. Nihilominuſip̄e totꝰ deſiderabil̓ acceptat bona nr̄a ex valore hmōi numiſmatis. tāqͣꝫ nr̄a eſſent appropͥate ſua. Reddit qͦꝫ abſqꝫ vlla commutatōe ciuili/ ſed emptōe gͣtuita vinūpunctōis. lac deuotōnis. īmo ſeip̄m regnū celorū. ita vt ibi ſit lōge fecūdior ꝯmutatio qͣꝫ in ciuilibꝰ. qm̄ illd̓ qd̓ venditur fitampliꝰ et multipliciꝰ de poſſeſſiōe vendentis qͣꝫ ſi retīeret̉. īmo qͣnto plꝰ ꝯmutādo datur/ tāto ꝑfectiꝰ et cumulatius poſſidetur. Hoc dn̄ium tāte eſt latitudīs īmēſitatꝭvt ꝓſꝑa oīa aduerſa ſint ī eiꝰ ditōe. qm̄ diligentibꝰ deū oīa cooꝑant̉ ī bonū. Tāte īſu ſtabilitatis vt tolli neq̄at ab inuito. Tante deinde puritatis vt nihil crimīalit̓ coinqͥnatū ſtet eo. qꝛ lex eiꝰ lex īmacl̓ata ēuertens aīas. Perdēs aūt hmōi dominiuꝫfit ꝓditor et reꝰ leſe maieſtatꝭ. infamis co deo angel̓ eiꝰ. et ī tota curia btōꝝ. qͣꝫqͣꝫ ita ẜm leges ciuiles vt iudicet̉ neceſſe ē. Poſtremo ſūt alie donatōes dei ita adpſens ꝓpoſitū. pro ſtatu nature gl̓ificate ꝯfirmate. ẜm diuerſos excellēdi modoivt deꝰ ſededit hūanitati xp̄i vnioneꝫ hpoſtaticā. plenitudinē oīs gr̄e tāqͣꝫ capitiin mēbra īfluēti qͥcqͥd habuit vite ſpūalis. tāqͣꝫ imꝑatori oīa iudicāti regēti. Deditinſuꝑ v̓gini btē autoritatē maternalē/ vt dicat̉ hr̄e ius maternale in deū cōicatōnemidiomatū qͣſi deꝰ ſit ſubditꝰ ei ſicut filiusmr̄i. Nec dubiū ē qͥn ml̓te ꝯditōeſ p̄clarepoteſtatiue ꝯſeqͣnt̉ ad has donatōes mirabiles ſupͣ ceteras creaturas. qͣs oēs nequaqͣꝫ cogͦſcimꝰ etiā lōge vltra ceteros btōs. tn̄ in corꝑe gl̓ificato aīa āmirabileſ dotes erūt/ ſtupēde ptātes. vt agilitati corporū nihil reſiſtet. nihil obſtabit qd̓ eoꝝ viſum latebit. erūt qͣſi ſpecl̓a libri lucidiſſimaꝝ inſcriptōnū libere ſeſe p̄ſentātes ſimilia. Aduertitis exiſtimo qm̄ modꝰ iſteelucidādi naturā atqꝫ diſtinctōem dominiorū reducit ſe tādē ad diuinā voluntatē/ liberaliſſima dignatōe donantē ſe variocreaturis. Alter ꝟo modꝰ ad dictamē pͣcti recte rōis diuīe ſeſe reſoluebat. ſꝫ ī eademꝓrſus cadūt ſentētiā. Nunc ex p̄cedentibꝰaliqͣ ꝯcludamꝰ. Et pͥmo diffinitio iſtaiuſticie. Iuſticia ē ꝑpetua ꝯſtās volūtasius ſuū vnicuiqꝫ tribuēs. ꝯpetit pͥncipalit̓iuſticie diuīe ī ordīe ad ſuas creaturas. de

nēpe ſolꝰ ē volūtate ꝑpetua ꝯſtanti datvnicuiqꝫ qd̓ ſuū ē. ſuū inqͣm ex debito rigoris ſꝫ ex lib̓aliſſima dignātiſſima cōdeſcēſiōe aut donatōe creatoris. Rurſus quiaom̄ia ꝓpt̓ ſeip̄m oꝑatꝰ eſt dn̄s. ip̄e oīm habet ſolꝰ plenariū dn̄ium eſſentiale Dum q̄rit̉ radix diuini dominij ſuuſqꝫ titulꝰ/ facilit̓ inueniet̉ ī dictamīe rectiſſimo ſue rationis bn̄placito volūtatis. ſed fōtale pͥncipiū cuiuſlibet dominij apd̓ pr̄em reꝑiturqͣꝫqͣꝫ filio ſpūiſctō collatū ſit idē penitꝰpr̄e a pr̄e emanatōes internales tam exdictamīe recte rōnis ſue qͣꝫ ex bn̄placito ſuevolūtatis. Porro ſi nomē iuſticie trāſferre placeat ad iuſticias ꝑticipatas ī creaturꝭeſſent iuxta varietatē creaturaꝝ et donoruꝫdiuerſe deſcriptōes iuſticie. ꝯſiderādo iuſticia ſit quodāmodo actꝰ a iure habitꝰ veltanqͣꝫ habitu ꝓueniēs. Aut forte ꝯueniētiꝰeſt trāſuertere iuſticia ſit habitꝰ vl̓ tanqͣꝫhabitꝰ ꝯformis diuīe iuſticie eiuſdēqꝫ imitatiuꝰ ꝑticipatōeꝫ. ius actus ſit vl̓ vſuſvel effectꝰ talis iuſticie. Iſto diceremuſaliā eſſe iuſticiā originalē. aliā gͣtuitātificantē/ in mēbra plura ſecernit̉. maxīein ciuilē iuſticiā. politicā canonicaꝫ qͣꝫlegalē. Altera deinde eſt iuſticia gr̄e gͣtū facientis. Altera poſtremo gl̓ie btīficātꝭ. Iſta iuſticiaꝝ qͥppe q̄libet eſt habitꝰ vl̓ quaſihabitꝰ reddit̉ huic vl̓ illi qd̓ ſuū ē. proutexigit tal̓ iuſticia. ꝓtendēdo etiā nomē iuſticie ad naturā ip̄am vt a deo iuſta liberalitate donatā. Ceteꝝ dimiſſa interim ꝓtraction de iuſticia dn̄io iure ſtatu nature ītegre. ſil̓r pro ſtatu nature gl̓ificate. loqͣmuraliqͥd de ſtatu nature lapſe. de ſtatu nature charitatē reꝑate hic in via. on̄dētes qͣn interſit inter ſua dn̄ia; p̄ſertim inter illa vſitatiꝰ inter doctores ventilant̉. Etdeſcripſimꝰ dominiū ciuile ſeu politicum.Sil̓r dominiū charitatis qd̓ antonomatice euagelicū qͥdā appellāt. Ex qͦꝝ deſcpͥti gonibꝰ tres differētias elicimꝰ int̓ dominiūciuile euāgelicū ſumptū. qͦniāalit̓ nōnunqꝫ accipit̉ vt patuit pͥus ip̄mdeſcribebat̉ eſſe ptās ꝓpinqͣ aſſumēdi resalias in ſui facultatē vl̓ vſum ẜm regl̓as etleges iuris/ ꝓpͥe diuini. Hoc enī conuenit pl̓imū ciuili. nec ē in ſolo charitatistitulo ſtabilitū vt dicet̉. Itaqꝫ dominiū ciuile inſtitutū ē occaſiōe peccati original̓ etalioꝝ inde ꝯſequentiū/ quibꝰ extatibꝰ dominiū tale d̓fuiſſet. Dominiū ꝟo charitatꝭ

ii 3