Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Lectio terciaLXI

diuinā quid imꝑtinēs? Et dicamus ilalex eſt ꝑtinēs ſolū/ licet deduci non poſſit a veritatibꝰ ſolis legis diuīe. deducit̉ tn̄ex eiſdē coaſſumptis aliqͥbꝰ veris ꝓbabilibus/ pie rōnabilit̓ negari pn̄t. Quiaetiā ẜm regulā magiſtralē. Cōcluſio ſꝑ inſequit̉ debiliorē ꝑtē alicuius p̄miſſaꝝ neceſſario coaſſumit̉ ad ſui illationē. Aut etiā ſiꝯſequētia ſit ineuidēs nec ꝓprie de fideſequēs ē vt ꝯcluſio illa ſignas talē legē nondicat̉ ꝓprie lex diuīa. exqͦ vel vna p̄miſſarūvel ꝯſequētia deficiūt a rectitudine fidei vl̓euidētie. Sic enī veꝝ eſt ꝓpoſitio copulatiua ex vna ꝯtingēte/ dr̄ tota ꝯtingens.ex falſa vel īpoſſibili; tota falſa vel īpoſſibil̓iudicat̉. Ignorātia aūt iſtius diſtinctiōismultos plerūqꝫ turbat inuoluit. Imꝑtinēs lex erit ad legē pure diuinā non plucex eadē deduci pōt qͣꝫ oppoſita. vn̄ nulla ēꝓpoſitio ita pure ſit fidei/ quin ip̄a poſſitꝯiūgi alijs imꝑtinētibꝰ ad fidē. ita to reſultās erit imꝑtinēs fidei. vt iſta ꝓpoſitio ē pure fidei. Euāgeliū iohānis ē veꝝ.dicēdo tn̄ ſic. hoc euāgeliū iohānis ſcriptūa roberto ē veꝝ erit iſta ꝓpoſitio imꝑtinēsad fidē. ſicut ē iſta quā ꝯcludit/ robertꝰ ſcripſit hoc euāgeliū. In legibꝰ ergo non pure diuīs aſſigno qͣttuor gradus. Primusgradus ꝯtinet leges licet late fuerīt a deoīmediate vel ab autorizatis īmediate ab eotn̄ hoc ꝯſtat niſi hiſtorias aut relationes ꝓprie ſunt in fide; qͣꝫuis ipſe negari nequeāt abſqꝫ ſcādalo ꝓteruia manifeſta. Exemplū de iſta lege. Electio ſcī clemētis ſpectabat ad petꝝ. Non enī dubitat̉ qͥnpetrus exqͦ ita fecit habuerit ſuꝑ hoc autoritatē īmediatā a xp̄o. ita fecerit licetnabiliter negari pōt. tn̄ negās ab hereſiſe defenderet. nec vt talis eſſet puniēdus/ ſꝫbn̄ vt ꝓteruus ſcādaloſus inciuilis/uſqꝫ ſe purgaſſet aūt expoſuiſſet/ deberet dehereſi ſuſpectꝰ vehemēter haberi tractari. Scd̓s gradus hꝫ leges late ſunt immediate a deo. tn̄ coaſſumptis aliqͥbꝰnabiliter abſqꝫ ſcādalo negari pn̄t. illeinferunt̉ a legibꝰ pure diuīs. Exempluꝫ deiſta lege. Electio ſūmi pōtificis ſpectat adcardinales/ rebꝰ ſtātibꝰ in eccl̓ia vt ſtāt. ſede vacāte. Ex iſta enī lege pure diuīa electio ſūmi potificis ſede vacāte dꝫ celebrariCoaſſūpta iſta rōnabilit̓ negari non pōt nūc/ eccl̓ia cōmiſit hāc ptātē cardinalibus. ſequit̉ lex p̄dicta. tn̄ de negāte iſtā dice

ret̉ ſicut pͥus. In tertio gradu ſunt legesque ad ſui deductionē leges diuinas reqͥrūt ꝓpoſitōes dubias/ tn̄ plus incitantedificāt ad deuotionē religionē qͣꝫ oppoſite/ aut qͣs tutius ē ꝯcedere qͣꝫ negare. Exēpla multa qͦtidiana ſunt in canonibꝰ ſummoꝝ pōtificū decretalibꝰ. Illi qͥppe canones aut epl̓e decretales innitunt̉ legibꝰ diuinis/ vtpotę talibꝰ vniuerſalibꝰ. Qui vosaudit me audit. Obedite p̄poſitis vr̄iſ. dicūt facite ſil̓ibꝰ. Sꝫ ſubſumēdo minori ꝓpoſitōe aūt in ꝯſequētia coaſſumunt̉ ſepius ꝓpoſitōes ſunt de lege diuīa/ autque dubie ſunt aut ꝓrſus certe ꝓficiūtobſeruātibꝰ/ tn̄ in multis tutius ē eas ꝯcedere nec ꝑtinacit̓ impugnare. Exemplū deiſtis. qͣdrageſimale ieiuniū obferuandū eſt.excōicatōes timēde ſunt ſil̓es. In gradu reponunt̉ ꝯſtitutōes multe p̄latoꝝ canonizatōes ſanctoꝝ. qm̄ faciūt ad pietateꝫfidei coaleſcendā nec eidē ſūt aduerſe. Poſtremus gͣdꝰ ꝯtinet leges ex legibꝰ diuiniſ plꝰ d̓duci pn̄t aūt minꝰ qͣꝫ oppoſite. Exemplū iſtiꝰ/ tallie magne tributa ꝯcedende ſunt huic pͥncipi et ſil̓es ⁊c̄. Similemdiſtinctiōem de lege pure naturali de legeꝑtinēte ſolū ad naturalē aūt imꝑtinēte ꝯciꝑe pōt qͥlibꝫ vel mediocriter inſtructus Gratias deo fundamēta ſolida decentia dedit nos iacere ad id edificādū vtiliuſqd̓ ſuꝑeſt. p̄terea de tenebraꝝ qͦdaꝫ inuolutro lucē harū deſcriptōnū diſtinctōnūfecit ſplēdeſcere ad intuendū limpidiꝰ ſecutura.cIncipit tercia lectioErgere feſtinabamꝰ ad reſpōdēp q̄ſito pͥncipali vnicā ꝯcluſionē poſt has termīoꝝ elucidatōes. Sꝫ reclamauit veſtigiaqꝫretorſit affinis valde materia ei quā tractauimꝰ. qͥppe inſeqͥt̉. Figamꝰ ſic pedempoſt pedē. Hec materia eſt qͥd ſit ius. qͦtuplex eſt/ et qͥd diuinū vl̓ euangelicū vel naturale vl̓ humanū? Sil̓r de policia. Querētes itaqꝫ qͥd p̄lati poſſunt pͥncipes; conſeq̄ns eſt iſta neſcire. Expediemꝰ autēſub ꝯpendio et dicemꝰ. Ius eſt facultasſeu ptās ꝓpinqua ꝯueniēs alicui ẜm dictamen recte rōis. Ita tota finalis reſolutio materie nr̄e ad dictamē recte ratiōis terminat̉. Recta dictamen ſuū eſt pͥmo etoriginaliter eſſentialit̓ in deo. an ſit ideꝫ