De vita ſpirituali anime
Corollariū ſeptimū¶ Sequit̉ ex p̄miſſis notanda valde diſtinctio ad aꝑiendū illud magis ⁊ magis qd̓ q̄rimꝰ. Aliqua eſt lex pure diuīa. aliqͣ ꝑtinēsad diuinā. aliqͣ imꝑtinens. Nihil hͦ nouuꝫfingo. diſtinxerūt itaqꝫ in ſil̓i doctoreſ antenos ꝙ veritas aliqͣ eſt pure de fide. aliqͣ ſolum ꝑtinens ad fidē que dici p̄t de pietatefidei. Aliqͣ īꝑtinēs q̄ dici p̄t apocrifa. Sic̄in ꝯͣrio aliqͣ falſitas eſt hereſis. aliqͣ ſapienshereſim. q̄ dici pōt error. aliqͣ oīno impertinens/ ſaltē qͦ ad nos viatores ⁊ nr̄aꝫ deductōnem. ¶ In lege pure diuīa pōt quadrūplex ſignari gͣdus. In pͥmo gradu reponūtur leges īmediate reuelate a deo ꝓ tota cōmunitate hoīm aūt pͥncipaliori ꝑte ſcpͥte ībiblia ⁊ p̄ſertim in euāgelijs a xp̄o latis adꝯſeq̄ndū beatitudinē. Et ex hoc ſtatim patet ꝙ in plꝰ ſe habꝫ ꝟitas qͣꝫ lex pure diuīa.ꝓpter illud qd̓ p̄dictū eſt de multis legibꝰpure iudicialibꝰ antiq̄ legis. ⁊ qꝛ multe veritates ſunt q̄ nō ſunt imꝑatiue ⁊ exhinc nōobligatiue. In ſignū autē ꝙ leges iudiciales antiq̄ legis nō eēt ꝓprie de iure diuino. ſicut nec deducebāt de directo īmediate ī finē beatū. chriſtꝰ legiſlator ꝑfectiſſimꝰvolens ꝯdere legē digniſſimā ⁊ beatificatiuam. omnes tales legeſ ordinātes hominēad finē humanū ⁊ politicū reliqͥt ad arbitriū p̄latoꝝ ⁊ pͥncipū. ita tn̄ vt ſemꝑ memīſſent poteſtatē eis datā ꝓ ꝟitate nō ꝯͣ ꝟitatē⁊ ad edificatōem nō deſtructōem ꝓut loqͥt̉apl̓s. Ꝙ ſi ꝯtentioſe qͥſpiā obnitat̉ ⁊ dicatleges hmōi iudiciales fuiſſe de iure diuinoꝓpe? Rn̄deat gͦ quō diſpēſabiles erāt. ⁊ nōſolū mutabiles ſed mutate. ⁊ ꝙ multis earū licebat abſqꝫ damnatiōis ꝑiculo contraire. ¶ In ſecūdo gͣdu reponent̉ leges diuīeq̄ ex p̄cedentibꝰ ſolis in ꝯſeq̄ntia euidentiaut ſaltē reuelata ⁊ ꝓpͥe credenda d̓ducunt̉Dixi notant̓ ex iſtis ſolis ⁊ in ꝯſeq̄ntia euidenti aut ſaltē ꝓprie de fide. quoniā ſi neceſſario coaſſumeret̉ ꝓpoſitio alia q̄ nō eſſꝫ ꝓprie de lege diuina aut de fide. aut ſi ꝯſeq̄ntia eſſet euidens. nec ꝓprie de fide. ꝯcluſio n̄eſſet ꝓprie de fide ẜm mox dicēda. Addidiin cōſequentia reuelata ⁊ ꝓpͥe credenda ꝓpter determinatōem eccl̓ie rite factā. quamſuppono in his q̄ ſunt ad ſalutē neceſſaria/errare n̄ poſſe. ¶ In tercio gͣdu reponent̉ leges diuine īmediate a chriſto tradite; autab eis dicto modo deducte. que ꝑ ſucceſſi-
uam relationē apl̓oꝝ et aliorū ad nos equiualentē ſcripture canonice notificate ſunt.vt forte eſt iſta lex. vniuerſal̓ eccl̓ia pontifici romano ſubiecta ſit. Non enī poſſet euidēter aūt ꝑ ꝯſequentiā pure de fide ex legibus pͥmi generꝭ hūana deductōe fulciri. ꝙtn̄ ſit lex pure diuina patꝫ. qꝛ niſi ſic; poſſethumana traditōe pͥmatus iſte caſſari. ¶ In Rqͣrto gradu ſunt leges ſpecialit̓ inſpirate ⁊reuelate qͥbuſdam ſingularibꝰ ꝑſonis ꝓ ſeaūt ꝓ paucꝭ ad hͦ electis. Sil̓r qͥcqͥd ex talibus legibꝰ deduceret̉ modis p̄dictis in ſecūdo gͣdū. de his legibꝰ notat̉ in decretis.¶ Ex his aꝑitur intellectus qͣlit̓ dicta apl̓orum ⁊ diſcipulorū chriſti ſunt alteriꝰ autoritatis qͦ ad aliqͥd etiā pure d̓ fide qͣꝫ ſucceſſorū ſuorū. quoniā pͥmi a chriſto doctrināīmediate ſuſceperūt/ eiꝰ inſuꝑ facta vider̄t.⁊ ad eos exp̄ſſe dictū eſt. Qui voſ audit meaudit. ⁊ rurſus. que dico vobis in tenebrisp̄dicate ſupͣ tecta. Iſte p̄terea ſunt ī euāgelijs poſite ⁊ a xp̄o īmediate tradite. Petrꝰfuit apl̓s Petrus accepit autoritatē ligādi⁊ ſoluēdi. Petrus edoctus ē in die penthecoſtes a ſpūſcō de omni veritate neceſſariaad ſalutē. Tales aūt de quocunqꝫ ſucceſſorum petri formate. non ſic habent̉ a chriſto ⁊ in ſcriptura ſacra. p̄ſupponūt eī ſemꝑad minus iſtā ꝙ talis rite ſuccedat petro ꝑelectionē aūt aliter. ⁊ hoc ē humana traditione ſolū cognitū. Niſi forſan quis diceretꝙ vniuerſalis eccleſie autoritas a ſpūſctōſpecialiter inſpirata determinauit de quibuſdā ꝙ Petro in papatu ſucceſſerunt. vtClemēs Silueſter ⁊ Gregorius/ qͣꝫuis ineis que ſunt facti nō ſit neceſſe eccleſiā nonpoſſe errare. ¶ Cōſequēter deducit̉ quō maior fuit primitiue eccl̓e autoritas quo ad p̄dicta qͣꝫ nūc ſit/ ⁊ ꝙ nō eſt in poteſtate papeaut cōcilij aut eccl̓ie immutare traditionesdatas ab euāgeliſtis/ ⁊ a Paulo ſicut qͥdaꝫdelirāt. Nec habēt quo ad hoc qd̓ eſt facere aliqͥd eſſe pure de fide parē autoritatꝭ firmitatē. Unde qͣꝫtū licꝫ dubitare de iure alicuius in papatu vel ep̄atū/ tantundeꝫ licetſuas inſtitutōnes in dubiū reuocare. Hācmateriā tractat Durādus. Et hic aꝑit̉ modus intelligēdi illud Augꝭ. Euāgelio noncrederē niſi me autoritas eccl̓ie cōpuliſſet.Ibidē enī eccl̓iaꝫ ſumit ꝓ pͥmitiua congregatione fideliū eorū qui xp̄m viderunt audierūt ⁊ ſui teſtes extiterūt. ¶ Declaremus Snunc poſtmoduꝫ quid ſit lex pertinens ad
C