De vita ſpirituali anime
ſuꝑnaturalē. aliuꝫ naturalē qͥ humanꝰ pōtdici ſeu politicꝰ ⁊ ciuilis. Nunc ꝓ ꝯſecutōepͥmi finis date ſunt leges a deo ꝓportionate ad finē illū. de qͥbus eſt noſter pͥncipalisſermo. ⁊ illas appellamꝰ appropͥate diuinas ſeu theologicas. ſeu de iure diuīo. quēadmodū nō oēs virtutes ſꝫ eas dumtaxatq̄ ad deū immediate dirigūt. theologicaſ ⁊diuīas nominamꝰ fidē ſpem atqꝫ charitatē. Proinde ad ꝯſeq̄ndū finē alterū qͥ hūanꝰ qn̄qꝫ dicit̉. qn̄qꝫ ciuilis ⁊ politicꝰ. legesalie late ſunt. et vt pl̓imū ꝑ humanā inueſtigatōem impoſite. Ille v̓o qͣꝫuis ordinēt̉finaliter ad finē btītudinis eterne ſicut eaq̄ corꝑis ſunt. et corpus ip̄m ꝓpter animāfactū nullꝰ ambigit. eas nihilominꝰ diuinas nequaqͣꝫ dicimꝰ. alioqͥn leges ⁊ regl̓asmedicine qͦ pacto nō eſſe diuīas cēſebimꝰ:Ille ſiqͥdē reſpiciūt ſanitatis armoniā ⁊ viuacitatem ſenſuū integrā. quibꝰ leſis nōneanima ab vſu virtuoſoꝝ actuū diuinoꝝ impedita torpeſceret? Illas tn̄ leges ſeu regulas eſſe de iure diuīo nōdū qͥſqͣꝫ dixit. qͣꝫuiſteſtet̉ ſapiēs medicinā ab altiſſimo creataꝫ.qͣꝫuis deniqꝫ ſint in ea vl̓ eſſe poſſint ꝯcluſiones plurime ꝑ reuelatōem magis qͣꝫ ꝑ humana inueſtigatōem inſerte. Perſpicuū eſtigit̉ arbitratu meo legeꝫ aliquā nō idcircodici appropͥate de iure diuīo quia deo reuelante ſuſcepta eſt. Hmōi aūt corollarij cognitio ꝓdeſt nō paꝝ ad elucidatōꝫ materiep̄ſentis/ tā circa legem antiquā qͣꝫ in noua.Corollariū terciumN¶ Circa qd̓ deducit̉ vlteriꝰ ꝙ nō oēs canones ſummoꝝ pontificū vl̓ decreta ſūt de lege diuina. patet hͦ ex radice premiſſa qͣꝫuiſalie nō deſint inferiꝰ aſſignāde. Sūt itaqꝫplures hmōi canones ad politicā ſolū conuerſatōnem accōmodati. ¶ Ꝙ ſi dicat aliqͥs. Nonne bona eccl̓ie oīa ſpūalia ſunt. qꝛſpūalitatē reſpiciūt ⁊ ad ſpūalitatē īducūt?Reſpondemꝰ ſub alia diſtinctōe/ ꝙ in politica ꝯuerſatōe hominū ſicut ſunt qͥdā ſpecialit̓ deputati ⁊ dedicati ad obſeq̄ndū d̓oqͥ anthonomatice eccl̓iaſtici dicunt̉ ſeu religloſi. Ilij qͣꝫuis ad deū tendant. qꝛ tn̄ ſuuꝫmagis eſt officiū tractare ea q̄ ſunt ſecl̓arispolicie. iō ſeculares nominant̉. Nō alit̓ dicunt̉ bona pͥmoꝝ eſſe ſpūalia. licꝫ ſint resmere tꝑales. ⁊ corpus ꝯẜuantes ſicut ī alijſSil̓i rōe leges ordinātes eccl̓iaſticā policiam dicunt̉ plerūqꝫ ſpūales ſeu diuīe. qͣꝫ-
uis impropͥe. ⁊ alie ciuiles ⁊ hūane. ¶ Et hͦloco fallunt̉ et fallūt crebro qͥdam canoniſtaꝝ p̄ſertim ī materia quā tractauimꝰ de ſymonia. vbi ſpūalia iudicāt illa q̄ eſſe carnalia et materialia nullꝰ neſcit.Corollariū quartū¶ Lex aliqͣ nō ideo dicit̉ diuina appropͥateqꝛ ex pͥncipijs iuris diuini deducit̉. Prīoqꝛ ſicut ome veꝝ om̄i vero cōſonat. ſic oīslex qͣntumcūqꝫ poſitiua ⁊ hūana ꝯſonat diuine legi. īmo ex ea deducit̉ ſaltē a deo ⁊ beatis. Ampliꝰ nulla eſt lex que nō innitaturpͥncipijs iſtis. deo iubēti obediēdū eſt. Autorizatis a deo parēdū ē Suꝑioribꝰ ſuis īeo ꝙ ſuꝑiores ſunt nō eſt inobediēdū. et itanulla eſſet lex pure hūana. ꝯtra id qd̓ veritas habꝫ ⁊ vſus ꝯmunis. ¶ Et ꝓ manuductōe capiamꝰ ſimile ī eis q̄ dicūt̉ fidei. Nōenī fidei aſcribimꝰ omnē vitatē q̄ ſeqͥ p̄t exꝟitatibꝰ ꝯtentis in ſacra ſcriptura. Sꝫ illaſtm̄ modo ꝟitates ſibi damus que ſpecialit̓reuelate ſunt et date ad credendū ꝓ btītudinis fine cōſequēdo. Scimus inſuꝑ ꝙ nonomnia q̄ ꝑ ſummos pōtifices. īmo nec pereccl̓iam approbata ſunt/ eſſecēſent̉ de fide:alioqͥn obligarēt ad ſui credulitatē opuſcula ſanctoꝝ omniū doctorū q̄ ꝑ eccl̓iam approbant̉. ſicut de multis exp̄ſſum eſt in decretoꝝ diſtinctionibꝰ. Hoc aūt dici nequitqͣre nec oīs lex appellabit̉ d̓ iurediuīo quātulit vel ſummꝰ potifex vel eccl̓ia vel princeps qͥlibet autoritatē hn̄s dei in ſubditos¶ Si ꝟo q̄rit̉ numerus veritatū taliū q̄ approbate ſunt de fide. Remitto nūc ad ea q̄tractauit ockā in ſuo dialogo libro. ij. qͣꝫuisaliqͣ ꝓ incidētali declaratiōe ſum dicturus.Corollariū quintū ꝯ¶ Sequitur ex p̄cedētibꝰ coaſſumptis quibuſdam veris/ ꝙ eadem lex dici pōt de iurediuino ⁊ naturali ⁊ hūano ſeu poſitiuo ſedalia ⁊ alia ratione reſpectu diuerſorum. Etquidē qualis eſt legis diuīe ratio dictū eſt.¶ Lex ꝟo naturalis p̄ceptiua talem habetrationem. ꝙ eſt ſignū inditum cuilibet homini. nō impedito in vſu debito rōnis notificatiuū volūtatis diuine/ volētis creaturam rationalem humanā teneri ſeu obligari ad aliqͥd agendum vel nō agendū ꝓ ꝯſecutione finis ſui naturalis. qͥ finis eſt felicitas humana/ ⁊ in multis debita ꝯuerſatiodomeſtica. ⁊ etiā politica. homo enī natura
Ti