Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Lectio ſecūda

LXI

illuſtraret. ſicut dicit Petrus Actu. Sequit̉ in deſcriptione eſt notificatiuū diuine rōnis recte volētis teneri illā creaturamvel ligari ad aliqͥd agendū vel agendū.qꝛ fit a quibuſdā q̄ſtio que ſit obligatoria in deo vel recta vel voluntas? Ponit̉hic vtrūqꝫ/ qꝛ nec recta ratio ſine volūtate.nec ecōtra ſunt in deo obligatiōis cōplemētum. Preterea qͣꝫtūcūqꝫ notificet̉ voluntasſui ſuꝑioris niſi illā velit ligare non ꝯſurgit obligatio ẜm deductione Durandi inhac materia vbi q̄rit an teneamur in oībusꝯformare voluntatē noſtrā volūtati diuīeꝫSi enī ſortes leuat feſtucā. ſcit theologus hoc deus vult ita de quocunqꝫ effectuqui ꝓducit̉. oportet tn̄ vt videt̉ theologus talis obliget̉ velle ſil̓r/ qͣꝫuis forte inhis pctā ſunt teneat̉ non ſe difformareremurmurādo aut cōtranitēdo volūtati eſficaci dei plene cognite. quēadmodū forteGuilhelmus antiſiodorēſis alij ſentiētesoppoſitū pͥoris ſnīe intellexerūt. Attamenhec ꝯſequētia valet. Iſta volūtas eſt iuſtiſſima/ vel iſta inclinatio tendentia ſuntrectiſſime. vtputa inclinatōnes naturales.ergo ꝯformās ſe actuꝫ libeꝝ tali volūtatiaut inclinationi in re volita. aut in obiectoad qd̓ eſt inclinatio; nūqͣꝫ peccat. Stat enī deus p̄ceptū ad oppoſitum dederit vtactualiter voluntas nihil eliciat. Fatemurtn̄ ſi actus elicitꝰ eſſet oīno talis. qͣlis eſtactꝰ natural̓ ille nūqͣꝫ eſſet difformis.claudit repugnātiā. ſꝫ dicere. vel paꝝ velnihil ē Tandē ſubinfert̉ in deſcriptiōe.dignificatōe ad eternā vitā ꝯſequēdā/nationē euitādā. Memini me legiſſe ī Durādo ſi nulla fuiſſet facta reuelatio hoīſua btīficatōe ſuꝑnaturali aut dānatiōe.incurriſſet pctm̄ faciēs ſeip̄m reū dānationis et̓ne/ ita nulluꝫ fuiſſet pctm̄ mortale.Hoc dictū de lege ſtatuta v̓itatē hr̄e videt̉.ſꝫ de poſſibili neq̄qͣꝫ. Nōne videmꝰ dāsoperā rei illicite pōt ad penā hūanaꝝ legūquāuis ſibi pͥus incognitā iudicari. Et qͥcqͥd ſit tn̄ poſſibili ita facto ſe res hꝫ/ oēꝫobligationē diuine legis apud viatores adfinē tēdere vt dignificet̉ ad vitā eternaꝫ infernalē mortē euitet. Iuxta qd̓ ſaluantaliqͥ non improbabilit̓ qͣliter apd̓ dānatosvl̓ beatos ſunt leges p̄ceptiue. qͣles loqͥmur. ad quas ſcꝫ volūtas diuīa velit teneriſaluatos aut dānatos ſub nouis p̄mijs autpenis. qꝛ in ſaluatis eſt neceſſe. In qͥbꝰ

maxime habꝫ locū illd̓ apl̓i. Iuſto ē lexpoſita. in damnatis eſſet inutile. Alioqͥndicendū ē vt videt̉ damnatoſ ꝯtinue mortaliter demereri. Quāuis aūt dignificatioad vitā eternā p̄cipue ꝯſurgat a deo dignificāte vt a cauſa ſup̄ma dn̄antiſſima. ſiclex q̄libet a pͥma lege ꝓfluit vt emanatiodam luminoſa. Nihilominus dignificatioformal̓ fit gr̄aꝫ ſeu charitatē. meritoria actōem bonā p̄ceptoꝝ impletiuā; ad p̄cipientis intentōem/ qua explicauit cum ait.Si vis ad vitā ingredi ẜua mādata. Si erramꝰ in deſcribēdo legē p̄ceptiua taꝫaffirmatiuā qͣꝫ negatiuā ꝓut erraſſe putamus. aꝑta eſt nobis via mediocrꝭ adꝑgendū quo tendimꝰ. pl̓imū quoqꝫ lucꝭ allatū eſt aciei nr̄e mentis ad inferēdū cognoſcendūqꝫ ſequentia.Corollariuꝫ primū H Non ideo dicit̉ aliqͣ lex appropͥate vl̓ pure de iure diuino. qꝛ ad illā obligat deꝰ. Facilis eſt declaratio. qm̄ ſicut nihil fit abſqꝫdeo cauſante/ et nihil eſt veꝝ abſqꝫ pͥma veritate. Nam oīs ſapīa a dn̄o deo ē. Nihilterea bonū abſqꝫ pͥma bōitate. nihil pulcꝫneqꝫ ſuaue/ ita de alijs ꝓut lectio p̄cedenſdiffuſiꝰ oſtendit. Ita oīs obligatio caſſa ē.nec alicuiꝰ roboris vl̓ momenti. ſi a deoimꝑatore ſup̄mo vires habuerit. ē poteſtas niſi a deo/ inqͥt apl̓us. verūtamē necoīs effectꝰ dicit̉ appropͥate diuinꝰ/ nec oīsveritas ꝑtinet ad fideꝫ. nec oīs bonitas adadoratōem. Cur ſil̓r poterit eſſe obligatio aliqͣ a deo ob appropͥate ſpectabit ad legem diuinā.Corollariū ſecūdu p̄ciſe dicit̉ aliqͣ lex diuīa ſeu de iurediuīo appropͥate. qꝛ illā creatura rōnal̓ perreuelatōeꝫ accepit. Itaqꝫ fieri p̄t ſic̄ ī antiolege teneo fuiſſe ī pluribꝰ/ deus reuelettradat īmediate aliqͣs leges ſolo regimīepolitico ciuili. quēadmodū de ordinatōelegꝭ iſrl̓. de taxatōne penaꝝ ciuiliū ſil̓iū diceret̉. tales appellāt̉ a doctoribꝰ leges iudiciales. qꝛ tn̄ leges tales īmediata directa intētōe ordināt ī finē vltimū ſuꝑnaturalē. deficit vna ꝯditio deſcpͥtōis an̄dicte Pro cꝰ elucidatōe vt dicti hꝰ rōnabilitas magꝭ īnoteſcat aduertēdū ē ſb̓ſiſtit ex duplici ſb̓a. vna ſpūali et̓na diuīaqꝫ.alia corꝑali mortl̓i; duplicē hꝫ finē. vnū