diſputanda. poterit nos eleuare magis adcapiēdū miracula ⁊ myſteria huiꝰ ſpei. Eſtenī q̄ſtio vtrū inter omnes v̓tutes theologicas virtus ſpei ſit nobiliſſima ſiue ꝑfectiſſima ⁊c̄.Hec de lectione primaLectio ſecundaSſum ꝓmiſſioni mee. nā polliacitus ſum ſi meminiſtis me proxima lectōe inueſtigatuꝝ pro viribus Qualis eſt illa lex cuiꝰ trāſgreſſio vitā ſpūalē quam dat baptiſmꝰ ſpirituſſctī adimit ⁊ mortis eterne reum facit.¶ Hec nimirū dubitatio nō parua eſt. neqꝫinutilis. vbi nō de lana caprina (ſicut loqͥtur ſatyricꝰ) ſed de anima. nō de pauꝑe reg.iuxta verbū ſtatij. ſed de vita beata fit queſtio. Si ſocrates omnē philoſophie ratio.nem ad mores tranſtulit/ ⁊ hinc laudatꝰ ēa Tulio Seneca ⁊ Auguſtino. Si preterea philoſophi fere oēs p̄ſertim ſtoyci/ īmo⁊ ip̄i (qd̓ vix credideris) epicurei ſolā bn̄ viuendi cognitōem; ceteris p̄tulerūt. tanqͣꝫ eaſola teſte Apuleo vituperabiliter ignoret̉.Quid aget chriſtianꝰ cui repromittit̉ eternitatis ſpeſ ꝓ p̄mio bone vite. ip̄e ſuꝑuacuis et inutilibꝰ inueſtigādis quo pacto ſe totū impēdit omiſſis q̄ ad vita ſunt neceſſarijs; quaſi nō ex alto iubente audiat. que tibi p̄cepit deꝰ illa cogita ſemꝑ. ⁊ in pluribuſoꝑibus eiꝰ ne fueris curioſus. Un̄ ⁊ iudeis quāqͣꝫ carnalibus ⁊ minꝰ capacibꝰ celeſtium dicebat dn̄s de lege ſua Deutero. iiij.Hec enī eſt ſapiētia veſtra et intellectꝰ corāppl̓is. ¶O quiſqͥs adeſt qui de ingenij acumine gloriat̉. qui preter ſubtilia et difficilianihil inueſtigare dignat̉. vertat hūc aciemſue ratōnis velim/ ſuum hic ingeniū exerceat. Affirmo multā hic eſſe ꝓfundā ⁊ vberēſtudioſiſſimis quātalibet ingenij laude p̄ditis/ ꝑſcrutatōnis materiam etiā ſuꝑ easſteriles quas nōnulli ſolas mirari ſolētimaginationū varietates. ¶ Propterea non medignū arbitratꝰ ſum qui difficultatis huiꝰnodos ad integrū valerem exoluere. Nihilominus aliqͥd dicere vel imperfectū. tumneceſſitas. tū vtilitas omniū pluries impulerunt. Mecū ſiquidē et cum alijs ſepe recogito. multas ex ignorātia huius negocijſuboriri turbatōnes in policijs tā eccleſiaſticis qͣꝫ tēporalibꝰ. In hominū p̄terea cōſcientijs modo ſcrupuli vani cōtemnendi

ſurrepunt. modo cōtemptus inſurgit teme.rarius et audacior qͣꝫ ſatis eſt. fit inſuꝑ (quoniā ignorat̉ virtus legis diuine) freq̄nter irritū mandatū dei ꝓpter traditōnes hominū. Fit amplius de leui iugo chriſti et legelibertatis iugū ferreū ⁊ onus graue. p̄menſceruices chriſtianorū. dū ſcilicꝫ aliqui ſuas omnes leges. ſuas inſtitutōnes. ſuas regulas ⁊ ſtatuta arbitrari volūt accipiēdaseſſe ſicut p̄cepta legis dei/ ad eterne mortisinteritū ſi pretereant̉ mergētia. Has veroteaditōnes hominū quis cūctas dinumeret/ in canonibꝰ ſummorū pontificū. in cōſtitutōibus ſynodalibꝰ ꝓuinciarū aut dioceſiuꝫ. in religionū regulis. in vniuerſitatūcollegiorū et eccleſiarū ſtatutis. in edictisimperatorū ⁊ principū. ⁊ in plebiſcitis cōmunitatū. Quarū plures ſub excōmunicatione late ſententie. Alie ſub interminatōnediuine indignatōis. Alie ſub voto. Alie etfere omnes ſub iuramēti aut fidelitatis debito ſtringūt ⁊ obligant. Ꝙ ſi Adam virtalis ⁊ tantus/ vnicū diſcipline p̄ceptū habens/ in illo corruit. nos inter innumerabilia poſiti qualiter euademꝰ? Uix poteſt imbecillitas noſtra diuīas leges ad numeruꝫparuū gͣtuita ſua benignitate reductas implere. Uiā igit̉ obſitā tot ſpinis ꝯſtitutioonū ſemet inuoluentiū ⁊ obumbrātiū quiſinoffenſo pede trāſiliet? Scimꝰ quid dixerit Petrus apl̓us Actuū. xxv. Quid tēptatis deū imponere iugū ſuꝑ ceruicē diſcipulorū/ quod neqꝫ nos neqꝫ patres noſtri portare potuimus. Hoc animaduertēs et piacompaſſiōe deplorans egregiꝰ doctor Auguſtinus ad inqͥſitōnem ianuarij. ip̄am inquit religionem noſtrā quā manifeſtiſſimiſ⁊ pauciſſimis celebrationū ſacramētis; deivoluit miſericordia eſſe liberā ſeruilibꝰ premūt oneribus; vt tolerabilior ſit conditioiudeorum qui legalibus ſacramentis nonhumanis preſumptionibus ſubijciunturSi tuo temꝑe ſic dolebas o ſapiēs Auguſtine. quid noſtra tempeſtate dixiſſes. vbipro varietate ⁊ motu capitum. incredibiliseſt varietas ⁊ diſſona multiplicitas oneruꝫhuiuſmodi ſeruilium. ⁊ humanaꝝ ꝓut toq̄ris p̄ſumptionū. Inter quas velut inter laqueos aīaꝝ ⁊ ligatia retia/ vix quiſpiam ſecurus ⁊ indeprehēſus inceſſerit. Hec eſt q̄rela qualem olim apud deuotum Bern̄. detulerunt quidam ex monachis/ et propterquā compeſcendā/ ſicut mō nitimur agere

hh 4