De vita ſpiricuali anime
factum a ſpūſancto. ⁊ quidē ſub multa breuitate. quia ꝑ doctores plurimos materiahec ⁊ ſil̓eſ incidētes latiꝰ tractate ſunt. Pergat noſtra ꝯſideratio ad loquendū/ de vitavera gr̄e que ē baptiſmus ī ſpūſcō ⁊ ꝑ quāfit vt viuamus in ipſo. Et ſil̓ tractabimusvitā alterā/ ꝑ quā ſumus ⁊ ſtabilimur in eoNā ⁊ ſil̓ dictuꝫ eſt. in ipſo viuimus mouemur ⁊ ſumus. Hoc etiā tractabimus de illis q̄ vitas iſtas vel alterā earū funditus extinguunt ⁊ enecāt. De illis īſuꝑ q̄ illas tm̄mō debilitāt ⁊ in egritudines trahūt. ⁊ hoceſt q̄rere ſub termīs vulgatōribꝰ/ qͥd eſt peccatū mortale ⁊ qͥd veniale. ⁊ quēadmoduꝫcōtrahunt̉. ¶ Circa quā materiā licet vſitata videat̉ intēdo ꝑticularia q̄dā afferre in qͥbus tū difficultas. tū vtilitas ꝓ ꝯſcīaꝝ ſerenitate verſant̉. ¶ Placet aūt vt neglecto interī vel temꝑato ſtilo/ nos ꝑ ꝓpoſitiones ⁊corollaria ꝓcedamus. Hic enī modus accōmodatior ē ſcole. ⁊ inqͥſitiōi tali ſpeculatiua ꝟitas ſepe p̄ciſior atqꝫ lucidior inuenit̉¶ Erūt aūt pͥmitus due materie pͥncipalesꝑtractāde/ vna de qͥdditate ⁊ qͣꝫtificationepctōꝝ. ꝑ q̄ vita aīe vel tollit̉ vl̓ impedit̉. Altera de qͥdditate pͥme legis diuīe ⁊ iuſticie/ꝓut nobis ex ſcriptura ⁊ alijs īnoteſcit. Denoticia qͦꝫ ad dr̄iaꝫ pctōꝝ penes illā legemſic ad extra deriuatā. tractādo pͥncipalit̓ qͥdꝓprie debeat dici de iure diuīo. qͥd de naturali. qͥd de hūano. inferēdo qͣliter ſtatuta religionū ⁊ cōmunitatū obligāt. Et ſi ſꝑ vota. iuramēta. ⁊ p̄cepta cōminatiōes qͣꝫ ſeuinterminatiōes mortis et̓ne/ aſtringant admortale. ¶ Pro pͥma materia ſit hec vnicaꝯcluſio cū ſuis corollarijs. ¶ Omne pctm̄ꝓ qͣꝫto ē offenſa dei. ⁊ cōtra legē eius eternāeſt de ſua ꝯditōe ⁊ indignitate mortifeꝝ ẜmrigorē iuſticie ⁊ a vita gl̓ie ſeꝑatiuū. ¶ Ratio ē. qm̄ oīs offenſa in deū pōt iuſte ab ip̄oiudice deo puniri pena mortis tā tꝑalis qͣꝫet̓ne. īmo annihilatiōis pena. Eſt igit̉ de ſemortifera. Aſſumptū deducit̉ ex hͦ ꝙ nullapena talis/ ē ita mala. qͣꝫtū mala ē ip̄a offenſa. Et ex alio. qꝛ potius toleranda eſſet oīsmor penal̓ ⁊ annihilatio/ qͣꝫ cōmittēda eſſet qͣꝫtūlibet ꝑua offenſa in deū. da oppoſitū. Iā offenſa dei licite fieri deberet in caſu¶ Preterea q̄libet offenſa dei niſi remitteret̉repelleret a gl̓ia dei. ꝑpetuo ⁊ abſqꝫ termīopuniret̉ alioqͥn maneret dedecus culpe ſine decore iuſticie. ꝙ aūt offēſa dimittit̉/ ſeuremittit̉ ē ex pura liberalitate dei remitten-
tis ⁊ nō ampliꝰ imputātis. ¶ Deniqꝫ noͣ minus ē fugibilis offenſa dei qͣꝫ ſit eligibile illud bonū. ꝓ qͦ adipiſcendo nullo mō deberet cōmitti. ſꝫ ꝓ infinito bono nō deberet fieri offenſa dei/ ⁊ ſi qͥs infinita bona poſſideret. poſſet iuſte omībꝰ a deo ſpoliari/ ſi caderet in offenſaꝫ dei. Ex his radicibꝰ argumētoꝝ qͥ poſſent in latius ramificari. videt̉ eſſe ſufficienter deductū ꝙ oīs offenſa dei eſtmortifera ex ſui ꝯditiōe ⁊ indignitate. īmoꝙ ē infinite fugibilitatis ⁊ īputabilitatꝭ addēdo vel intelligēdo ꝙ ſit in īiuriā boni infiniti. ⁊ qͣꝫtū in ſe ē abijcit ab hoīe deuꝫ tātaelōgatiōe ꝙ nūqͣꝫ poterit niſi ꝑ ſolā ⁊ merāgr̄aꝫ illi ꝓximus eſſe maxīe ꝑ vitā gl̓ie. Patet etiā de veniali. ¶ Sꝫ diceret aliquis/ ꝙdeꝰ ideo qꝛ dn̄s ē ſue creature in ſuꝑmitatepleni dominij ad faciēdū de ea qͥcqͥd voluerū ⁊ quōcūqꝫ voluerit. ꝓcedunt rōnes p̄dicte ad on̄denduꝫ ꝙ pōt ꝓ aliqͣ offenſa penāquātālibet poſſibilē infligere nec poterit eiquiſqͣꝫ dicere. cur ita facꝭ? Hoc aūt diceret̉ita de iuſtiſſima creatura. aut nō peccatriceꝙ ip̄a ſubiacere pōt cuicūqꝫ afflictiōi ⁊ penalitati/ abſqꝫ hͦ ꝙ oporteat dicere eā eſſe inaliqͦ culpabilē. ¶ Rn̄det̉ ꝙ deus pōt abſolute ⁊ iuſte dare qualēlibet afflictōeꝫ ſue creature īmo virgini Marie. Sꝫ hͦ nō erit inpenā ⁊ punitiōeꝫ cuiuſcūqꝫ delicti. ⁊ ita qͣꝫuis ſit afflictio iuſta. nō tn̄ eſſet ibi iuſta pena ſeu punitio. nec etiaꝫ iniuſta. qꝛ nulla ibiponeret̉ ratio pene. cū pena ⁊ culpa correlatiue dicant̉ ad inuicem. igitur ⁊c̄.Primū corollariuꝫ¶ Nulla offenſa dei eſt venial̓ de ſe. niſi tātūmodo ꝑ reſpectū ad diuinā miẜicordiā q̄nō vult de facto quālibet offenſaꝫ imputare ad mortē. cū illd̓ poſſet iuſtiſſime. Et itaꝯcludit̉ ꝙ peccatū mortale ⁊ veniale in eſſetali. nō diſtinguūt̉ intrīſece ⁊ eſſentialit̓/ ſꝫſolū ꝑ reſpectu ad diuinā gr̄am q̄ peccatuꝫiſtud imputat ad penā mortis. ⁊ alid̓ non.Omne enī peccatū culpabile ex ſui indignitate mortīfeꝝ eſt modo dicto. Addidi culpabile. qm̄ peccatū eſt in agētibꝰ naturalibus. vbi tn̄ nulla culpa vl̓ offenſa reꝑit̉. qͣꝫqͣꝫ in materia hac ſynonime capiant̉ vt plurimū peccatū ⁊ culpa.Secūdū corollariū¶ Si nullū infinitū vel infinite tale poſſitaltero eſſe minus. nullū peccatū ī eſſe offēſe