Lectio primaLX
LX
illa que elaborata ſub vno tenore dictauitoratio. ¶ Nihilominꝰ his lectōibus moreꝫtractatꝰ nūc impoſui qd̓ qͣntū faſ extitit/ diuidens eas in tres ꝑtes ẜm materiā pͥncipalē triplicē. Et ꝯformit̉ ad hec tria apl̓iꝟba infra ꝯmemorata/ ⁊ quaſi ad quoddāthema. In ip̄o viuimꝰ mouemur et ſumꝰ.viuimꝰ enī in deo viuificatōe gratie. Mouemur in eo ⁊ ad eū/ pōdere oꝑatōis meritorie. ⁊ tandē circulo qͦdā intelligibili ſumꝰin eo velut in cētro nr̄o ꝑ quietē ꝯtemplatōnis ſtabilis ⁊ ſerene. Primū eſt oīm in gr̄aexiſtentiū quaſi incipiētiū. Secūdū ꝓficientiū. Terciū perfectorū. ¶ Primum in baptizatōne fluminis vl̓ flaminis. Secundū in temptatōne ꝑegrinatiōis. Terciumin ꝯſolatōe angelice admīſtratōiſ. Sic̄ xp̄spͥmo baptizatus eſt/ poſtmodū tēptatꝰ. deinde cōſolatꝰ. Sicut ip̄e eſt vita animans:via mouēs. veritas ſtabiliēs. alpha ⁊ o/ pͥncipiū mediū ⁊ finis. In qͦ viuimꝰ ꝑ fidemformatā. quia iuſtꝰ ex fide viuit. ⁊ hͦ ī vi ratōnali. Mouemur ꝑ ſpem deſiderantē queſurſum ſunt in iraſcibili. Sumꝰ ꝑ caritatēradicatā ī ꝯcupiſcibili. ¶ Prima gͦ ꝑs opuſculi q̄ latior eſt ⁊ ꝑ lectōes diſtinguit̉; agitde vita aīe ⁊ de morte ip̄ius. ⁊ de egritudinibus ſpiritalibꝰ/ inqͥrēdo qͥdditatē peccatoꝝ a radice/ ⁊ eliciēdo moralia documētainde ſeq̄ntia. Scd̓a tractat d̓ vita ſcd̓a anime q̄ eſt motus eiꝰ vl̓ inſtinctꝰ inqͥrēdo diſtinctōem int̓ bonas inſpiratōes ⁊ īmiſſiones ꝑ angelos malos/ ī diuerſis materijs.⁊ de modo tēptatōes ſuꝑandi. Tercia loqͥtur de vita aīe ꝑ ꝯtemplatōes ſtabilite ⁊ cōſolate. Bene valeas pater in chriſto ⁊ oremus ꝓ inuicē vt ſaluemur.Pars prima incipitde vita ſpirituali animeGo vos baptizaui aqͣ. ille vos baptizabit ſpirituſctō. Antiqͣ iā atqꝫ notiſſimapatꝝ traditōne ꝯꝑtum habemꝰ qͥd oꝑabat̉baptiſmꝰ iohannis. ⁊ qͥd baptiſmꝰ chriſti.Nam cū baptizari ſit naſci denuo; ſicut nicodemo dicebat chriſtꝰ. tantū intereſt interbaptiſmū ioh̓is ⁊ chriſti/ qͣntū ip̄a diſpoſitio ad vitā differt ab introductiōe eiuſdemvite ſpūalis in nobis. ¶ Erat itaqꝫ nob̓ baptiſmus iohānis p̄paratoriꝰ ad vitā ſpūſſancti ꝯplendā in ſuſcipiētibꝰ. ſed chriſtus.
ſolus ve viuificabat. qꝛ ſolꝰ vere baptizabat ſpūſctō. Placet aut vt omiſſa interimꝑtractatiōe lr̄ali ſuꝑ hoc duplici baptiſmoquoniā notiſſima eſt; vertamꝰ ꝯſideratōeꝫnr̄am ad loq̄ndū de vita aīe. quā ſpūſſctūsoꝑat̉ in nobis ꝑ baptiſmū/ qͥ vſitato iā nomine dicit̉ eſſe flamīs. Ille enī baptiſmusꝑ ſe efficax ē. Abſqꝫ eo aūt nec baptiſmꝰ fluminis nec ſāguīs ꝓdeſt qͥcqͣꝫ. Dicebat paulus atheniēſibꝰ allegās vnū ex eorū poetisdū de deo loqueret̉. In ip̄o enī viuimꝰ mouemur ⁊ ſumꝰ. Act̉. xvij. Que v̓ba ſi quisad corꝑalē ⁊ hāc viſibilē vitā motū ⁊ exiſtētiā referat nihil eū errare crediderim/ qm̄ ſicut vas aquā ꝯtinet ⁊ figurat. ita vt veꝝ ſitꝙ aqͣ plꝰ ī vaſe qͣꝫ in ſe figurat̉. ſic ml̓to intimiꝰ in ip̄o deo tanqͣꝫ in vaſe omnē creaturelabilitatē ꝯtinēte viuit qͥcqͥd vtuit. mouet̉qͥcqͥd mouet̉. ⁊ oīs exiſtētia ne defluat ī nihilū/ in ip̄o eſt atqꝫ ꝯſeruat̉. Sꝫ de ſpūalibus ⁊ inuiſibilibꝰ locuturi dicamꝰ ꝙ anīarōnal̓ hꝫ in ſpūſctō ſuā vitā ſuū motū/ ſuāexiſtētiā. Eſt qͥppe hͦ ꝓpriū ip̄i creature rōnali ſuꝑ ceteras/ ꝙ capax eſt vite alicuiꝰ gͣtuite ⁊ diuine/ ſil̓r ⁊ motꝰ ⁊ exiſtētie/ vltra idqd̓ ē ī ſe naturale. Et quēadmodū materiapͥma. ⁊ ſi de ſe nō ſit nihil. capit tn̄ ſuū eſſepͥncipaliꝰ ꝑ formā. Sic et aīa ī eſſe ſuo naturali ꝯſiderata imagināda eſt tāqͣꝫ mat̓ianuda q̄ fieri p̄t ſubiectū qͣſi deferēs ip̄m ſpiritūſanctū tāqͣꝫ eiꝰ verā vitā nō qͥdē formalem. Hoc enī dudū ꝑ mgr̄os nr̄os dānatūeſt. Sed formali nō ꝓrſus diſſil̓em. ¶ Et qͦmodo fiat iſtd̓ ſi forſan interrogaſ? Rn̄deoꝙ ꝑ baptiſmū ſpūſſctī. cui tn̄ p̄uius eſt autnatura aut tꝑe/ baptiſmꝰ aque viue ⁊ munde/ tanqͣꝫ qualitatiua diſpoſitio p̄requiſitaad vite huiꝰ formalis introductōem. ¶ Eſtautē baptiſmꝰ iſte gratie et aliarū virtutuꝫinfuſio. aſperſioqꝫ intima animā abluens;⁊ reddens idoneā/ cui ſpūſſanctus ſeipſuꝫvitā et motū ⁊ eſſentiā inſpiret ⁊ donet Inip̄o viuimus vt in vita. mouemur vt ī via.ſumus vt in veritate. ¶ Et vide ſi nō ita cortex littere abſconditum habet in myſterio.Nā ſi iohānes interp̄tatōe ſua gratiā fꝑat⁊ baptiſmꝰ ablutōem noīat. qͥd ioh̓is baptiſmus niſi gratie ablutio deſignat̉? Et hec(vt p̄diximꝰ) ablutio nō niſi p̄paratio eſt īaīa ip̄a vt ſpūſancto baptizetur. hoc ē viuificet̉ vt iā nō in ſe ſolū ſed in ſpirituſctō viuat/ moueatur ⁊ exiſtat. quemadmodū dicebat diuinꝰ paulꝰ. viuo ego iam non ego;