De vita ſpirituali anime
eos in ſapiētiā ⁊ intellectū/ et in ſcientiam ⁊prudentiā/ ⁊ in artē. Quorū cōceptuū rō ⁊diſtinctio alibi ſatis aꝑte tradita eſt. Sil̓rde ſubiectis ⁊ obiectis oīm ſciētiaꝝ ſingillatim ⁊ quēadmodū imp̄ſſum gerūt veſtigiū beatiſſime trinitatis q̄ cunctis eſt cauſa eſſendi. ratio intelligendi ⁊ ordo viuendi¶ Conceptꝰ habiti de ſciētijs vel artibꝰ ſubalternis faciliter inueniuntur erronei ſi cortenti nō fuerint terminis ſue inqͥſitiōis. auiniſi trāſeant aūt ſe reſoluant ad cōceptꝰ ſciētie ſubalternātis. p̄cipue ad metaphiſicamſpectat ſcire an abſtractōes quas facit a materia ſint ita ī re ad extra vl̓ in ſolo ꝯceptū.Nec ad medicū ſpectat ſi aīa ſenſitiua diſtīguatur ab intellectiua. Nec ad aſtrologumvt tal̓ eſt/ ſi motꝰ eſt res diſtincta a mobili.Et ſi ſint veraciter epicicli vl̓ intelligētie acelo diſtincte. ⁊ ita de ſil̓ibꝰ ſciētijs ſuo mō.Utrū v̓o metaphiſica ꝯtentet̉ in ſuis explicatōibus grāmatica ⁊ logica. vl̓ ſi latiꝰ accipit ens ſub diuerſis analogijs nō eſt noſtrū int̓ formaliſtas ⁊ terminiſtas tantā cōponere litē. que ꝓfecto ſepe ꝓcedit ex eqͥuocatōe quid nomīs/ q̄ nō patitur in quauisdiſputatōne fieri poſſe cōcordiā. Eſſꝫ igit̉vtraqꝫ via a ſcholaſticis cognoſcēda. ¶ Cōceptus ſpeculatiui faciliter trāſeūt in affinitatē practicoꝝ ⁊ ecōtra. ſicut veꝝ ⁊ bonū inente ꝯnectunt̉. īmo nulla ē ſcīa vel ſapiētiaquin ad dilectōem dei debeat ordinari. vbiſua ſtat ꝑfectio libertas ⁊ nobilitas. Secin amore ſenſibiliū vl̓ ip̄orū factōne. ¶ Cōcipiens quicqͥd eſt ſcibile naturaliter ꝑ intellectū vl̓ adeptū vl̓ aſſimilatū ſeu diuinūiuxta modū traditōis platonicoꝝ peripateticorū nō ob hͦ dicendꝰ eſſet vere felix. īmoſe fundat in principijs erroneis. de intellectu humano et intelligētijs. vn̄ ꝯfinxeruntidolatre ⁊ demonicole theletas et theorgiāꝓ purificatōibꝰ animaꝝ ad ꝯformitatē intelligentiaꝝ/ ⁊ tandē dei. Sed defecer̄t ſcrutantes ſcrutinio/ ⁊ mentita eſt iniqͥtas ſibi¶ Concipiēs aīa diuinū verbū hic ꝑ fideꝫſpem ⁊ charitatē dicenda eſt felix initiatiueritualit̓. Adipiſcit̉ beatitudinē cōſūmara ꝑ partū verbi in gloria ſi ꝑſeuerauerit vſqꝫ in finē. De quo partu theologizātes magna dicūt/ que nec oculꝰ vidit. nec aurꝭ audiuit/ nec in cor hoīs aſcendit que p̄ꝑauitdeus diligētibꝰ ſe. Ip̄i ſoli gloria ineternū⁊ vltra Amen.
Prefatio magiſtriIohānis Gerſonis in librū de vita ſpirituali anime.Euerēdo ī chriſto patri ⁊ ſacre theologie ꝓfeſſori eximio dn̄o Petro Cameracenſi ep̄o/ eius diſcipulꝰ Iohānes cācellariꝰ indignus eccl̓ie pariſien̄.ꝓ ſe humilē obedientiā ⁊ ꝓ cōmuni ſaluteſapere ea q̄ recta ſunt. ¶ Poſtulare dignataeſt beniuolētia tua p̄ceptor inclite/ qͣtinusſcripto tibi traderē vna ex lectōnibꝰ meis/cui p̄ſentiā tuā p̄ſtare nō erubuiſti. nec inſolitā hāc rē effugiſti/ tu ſchole theologie iubar radioſiſſimū. tu iā doctor emeritꝰ Erubui fateor/ īmo ⁊ tota ſchola obſtupuit adhanc humiliatōem dignitatꝭ ⁊ ſapiētie tue/quaſi lumē ſol a ſtella. mare aquā a fluuio.lanā ouis a capra mēdicare videret̉. Sedita verū eſt/ vbi ſapiētia ibi hūilitas. ſicutecōuerſo teſtis eſt ſapiēs ibi ſapientiā eſſevbi reperit̉ humilitas. Tu deniqꝫ quantomaior es (iuxta eiuſdē cōſiliū) hūilias te inomnibꝰ. Minus quoqꝫ nūc mirādū eſt ſiillā (quātulacūqꝫ eſt) meā eruditōnem diligis ⁊ amplecteris cuiꝰ tu nutritor fotor etauctor hactenꝰ extitiſti. Quod fecit qͥſqꝫ tuetur opus/ vt ait Naſo. Ita hoc ī loco chriſti verbū non inepte iungit̉. Doctrina meanō eſt mea/ ſed eius qui miſit me pr̄is. Etcerte tu pater me miſiſti/ quia me ꝑ te licentiatū in ſacre theologie facultate feciſti. Tuper te ⁊ ſub te magiſtralibꝰ me inſignijs decoraſti. Te inſuꝑ motore in cācellariatꝰ officium tibi ſucceſſi/ qͣꝫqͣꝫ nō meritis equis.¶ Feci aūt cumulatiꝰ qͣꝫ queſiſti. Seq̄ntesitaqꝫ lectōes eiuſdē materie mittēdas d̓creui. nō qͥdem ad te docendū ſeorſū hec p̄ſūptio. Sed vel ad obediēter cōplacendumvl̓ ad p̄ſtādū guſtū aliquē veteris ocij ōneroſis curis tuis. vl̓ qd̓ moleſtiꝰ ē ad corrigendū ꝑficiendūqꝫ imꝑfectū meū qd̓ viderūt oculi tui. ¶ Attamē qͦ faciliꝰ ignoſcat noſtro huic opuſculo ſi qͥs forte lector aliꝰ inip̄m cōiecerit ocl̓os. Et ſi offenderit eū ſermo incultus nec ſatis ꝑfecto et pulcro vttractatū decuerat ordine cōtextus/ recogitet pius interpres aliū ꝓ lectōnibus aliumꝓ tractatibꝰ ſtilū eſſe. Sciat nō ita coherere que varijs tꝑibꝰ ꝓlata ſunt quēadmodū