Ioſephina
Fortis enī qͣſi mors amor ē vt flāmeꝰ ignitAc velut accēſa rutilās fornace liq̄ſcitAurū/ fitqꝫ potēs omnē trāſſumere formāNec ꝓpͥa ſiſtit/ ſic mens ignita ſuꝑnoCum deſiderio ſemꝑ liq̄facta moueturDonec fine boni primo reqͥeſcatamatoEſt eqͥdem bonitas hec fornax ſpūalisIllius ignis quo debet ferueſcere totaMēs in amore dei/ qm̄ ſolꝰ bonus eſt/ ⁊Hoc nomē bōitas ꝓpriū ſibi qd̓ ih̓s apteDenotat excelſo demiſſuꝫ nomē olimpoOrdine ꝓcedūt amor et rō quaſi ꝟ̓ſoEns ſibi cōſimilat ratio/ ſꝫ amor fieri vultIp̄e bono ſil̓is/ notat hͦ puto carmē amorꝭDilectꝰ meꝰ ē mihi; ſum ſibi/ ꝯſil̓amur;Intellectꝰ enī mihi ſe ſꝫ amor ſibi medat?Sed nec amor/ motꝰ ē diſcurſiuus vt eſſeUult rō/ ſatis eſt vno ſi ſiſtit amatoTūc reqͥes ſibi tūc ſomno plaſmata qͥeſcitSe p̄mit in ſolido cū toto pōdere cētroErgo potens fit circūciſio vim ꝑ amorisIunctꝰ ſit fidei ſit amor virtus ratōnisNon ita laudat̉/ qꝛ cōquiſitio ſenſumMultos ī reprobis dedit agnouiſſe dabat̉Ꝙ deꝰ ens pͥmū/ ꝙ mēs ſuꝑ oīa p̄ſtansGl̓ificare tn̄ meritas nec reddere laudesNon latrie cultū bn̄ viuēdo voluereQuin libertatē ſibi detraxere docentesIngrati/ ꝙ eum fato parere neceſſeAut ꝙ fortuito fluitarent omnia caſuLegibꝰ orba dei mores idcirco nephādosAc execrādos pulſo fecere pudoreFlagitioſa ſui cordis cōmenta ſecutiFūcti fine malo/ ſꝫ amor ſtudet obſeqͥoſusEſſe deo/ refugit ſcrutari pl̓ima credensConteſtāte fide/ deꝰ eſt ꝙ liber ⁊ omneQd̓ voluit fecit cel̓ terrꝭ et abyſſis (ramuſQuo ſine nec paſſer cecidit/ nec ab arboreHic pr̄ eſt nr̄ merces querentibꝰ amplaQuāuis ꝓpter ſe ſit totus amabil̓ vltroIſta fides ſe ſimpla bono defigit in vnoSit licꝫ infirma rō/ ſit deforis/ intratIntima fortis amor dilecti fidit/ ⁊ audetSup̄mū nec iā penſat dn̄m ſꝫ amicūAſt alijs tantus rōnis tantus amorisErga diuina defectus/ ſpiritualeNil capiunt; vita mergunt̉ ꝯꝑare brutiſCauſat et hāc freneſim carnal̓ virꝰ amorisꝘ reputāt aīas vel nullas vel periturasNoſtra tn̄ qꝛ vis intellectina capax eſtNuminis eterni/ cōcludit ꝑpetuam ſeCredit et indignā ſe carnis ſternere legiHoc aꝑit̉ ſi ſit circūciſio cordis
Precipue ꝑ cauteriū celeſtis amorisAdditus ⁊ ſi ſit luctꝰ lacrimoſus et vngēsEt cur dulcorās qd̓ cōſolatio linitIā ſatis ē dn̄a ioſeph ītulit/ ecce ꝑ orbēNeſcio/ qͥs rumor audit̉ video qͥd ſitOrta qͥdeꝫ ſuꝑ aduētu vaga fama magoꝝPrepetibꝰ pēnis nūc hac nūc euolat illacInterea dat lac puero/ dat balnea materNōdū erat in carne pueri curata cicatrixPreputij/ pellis hec portio ſciſſa refert̉Terris māſiſſe/ negat hͦ alius; qꝛ chriſtusInquit ſurrexit cū carne ⁊ ſanguīe totꝰTotū qͥcqͥd erat nos ſurrexiſſe fatemurIntegrās hoīs naturā/ pellis ademptaSi cruor effuſus/ ſint talia/ crede reſūptaHis ſuꝑ atqꝫ alijs ſenſus ſit ſobrius/ ⁊ tuDic ita ꝙ fidei pietas nō deroget vllaConſiliū tale dat lr̄a: deinde ſuo infertViſtinctio nonayRbe hieroſolyma iudee regia ſedesAc ſtudiū legis templūqꝫ iure colendumExtitit a docti ſalomōis tꝑe regisNūc alienigēa ſua ſceptra tenebat herodeſUnde iacob patris oracl̓a vera vident̉Deſuꝑ aduentu meſſie gente cupitiUenerat ille qͥdem/ gentes regionis eoeAbalaam docte qͥ iob memorat̉ amicusQui maledicta parās ſuꝑ iſrl̓ addere/ v̓tit̉In bn̄dicta/ potente dei virtute coactusEx iacob hic cecinit oriet̉ ſtella refulgensStella fuit formata noui p̄nuncia regisCōſpiciūt illā reges/ veniūt/ et in vrbeSancta dū ſiſtunt/ conqͥrūt/ eſt vbi natusIudeoꝝ rex? hec vrbem queſtio turbatTe ꝑturbato nimiū crudelis herodesIugiter anxia fit dn̄andi ſeua cupidoEt qualis rector vrbis tales habitantesUl̓ ſunt vl̓ fingunt/ rōem plebe requirasInuenies nullā / vēto eſt plꝰ mobile vulgꝰTurba ſac̄dotū/ ſcribaꝝqꝫ agmīe multoCōmoniti veniūt; et dant reſpōſa petētiNaſcet̉ chriſtꝰ in iude bethleem vrbeSicut diuīa deprompſit voce micheasAuxilio nimis hūano qͥ fidere q̄runtPerdūt diuinū/ fit in vrbe recōdita ſtellaDeforis inſpicit̉/ reges p̄cedit ad vſqꝫClara domū ſupͣ pueri conſiſtere viſaCongaudēt valde/ crudel̓ clam pͥus ip̄isRex accerſitis fallax condixerat iteQuerite de puero/ vt veniēs deuotꝰ adorē