Ioſephina
LVIII
Mentiris/ fraus ficta tibi/ nā ꝑdere q̄risNō colere infantē/ ſic ſe ꝑquirere verumFingit ypocrita/ vult expugnare reꝑtumInueniſſe ioſeph paſtores lr̄a traditMētio nulla fit h̓/ ſed qͣliter huiꝰ honorisHuiꝰ myſterij māſiſſe putabit̉ exorsPreſertim reges/ qꝛ nō ceſſere repenteDereditu vetito/ nā ſomnis viſio facta eſtQuid ꝙ muneribꝰ erat aptꝰ ſuſcipiēdisAtqꝫ recōdendis/ an ſola relicta videt̉Mater cū puero/ qn̄ vaga fama ꝑ vrbēInſonuit totā/ reges veniſſe potentesIn dromedarijs in pulcro ⁊ diuite cultuQuid ꝙ fortaſſis p̄grandis fulgida ſtellaUiſa fuit multis/ ſigno que ſtella ꝑactoMateriā redit vnde fuit formata prioremTātos nōne ioſeph tecū mirarꝭ honoresNūqͥd nō mr̄i ꝯgaudes triſtia paſſeMulta pͥꝰ/ puto qͥd vult hec veneratō q̄rꝭ?Rn̄det v̓go vates memorata prioresMi vir/ mi dn̄e/ ſaluandas credito gētesEt ſua ꝑfundet fidei luſtratio cordaPrimitie veniunt/ inter miracula nullumMaius p̄dictū eſt/ totoqꝫ implebit̉ orbeFiet ⁊ eccl̓ia de gentibꝰ/ aſt ſinagogamMagna ꝓ ꝑte cecauit deuius errorDiuitias reges et opes cumulare cupiſcētAddēt ornatꝰ tēplis cū dotibꝰ amplisPl̓ima dona ferēt/ q̄ myſtica pl̓a docebūtNox vēit ⁊ iuſtū ioſeph admiratō gͣndiſMētis ī exceſſum rapit/ ⁊ ſecū meditat̉Secluſus ſolꝰ humili caſtoqꝫ cubiliConqͥrit ſi forte magi ſtudio ratōisEdocti veniunt/ vl̓ tractu legis in aſtrisNam deduxit eos radiātis ſtella nitorisDicit̉ an ne magꝰ magicas qꝛ nouerit arteſDecidit in ſomnū ſenſim dū talia penſatUiſa loqͥ gͣndeua parens natura decoꝝAſtriferūqꝫ caput illi qd̓ ſignifer ornatCirculꝰ atqꝫ orbes ſeptē/ totidēqꝫ planeteCōtinet hec vtero cunctaꝝ ſemina reꝝSemina ſunt elemēta ſibi q̄ tēperat/ ⁊ queInflua cōciliat vis celi/ mixta ꝑindeProfert aſſidue ſpecies diſtincta ꝑ oēsNoli clare ioſeph dubiā deducere mētēQuerēs forte meis ſi feci viribꝰ illāQue ſtetit hic ſtellā / ſi me ductrice magorūUenerit iſta cohors rōnis lumine fiſaScito tale nihil celis vl̓ in aere geſtoFunereas cogͦſco meū formaſſe cometasFlāmiferaſqꝫ faces ſil̓es radiātibꝰ aſtrisQuas admirant̉ ſubito ꝑ inania labiHuic aliꝰ motus huic ꝑduratio diſpar
Nunc circa pueꝝ (nec denego) pl̓ima fiunt.Que nr̄as ſuꝑant leges/ ꝑquirere cauſasNon noſtꝝ/ dn̄o parere neceſſe iubentiSꝫ neqꝫ nobis eſt hoīm ſubiecta volūtasLibera nūc illuc nūc hūc cōuertit̉ vt vultIdcirco leges nequit exꝑientia certasColligere hūanos dū ſub me r̄ſpicit actꝰCur? qꝛ nec celū nec ego cauſauimꝰ illosIunge ꝙ humanꝰ ſupͣ me finis habet̉Gloriā dicta beans/ ad quā dux gr̄a ſolaNō ego nec media diſponere ſufficiēs ſūAſt aliter fuerat hoīs formatio primaNā nemini / ꝑ cuncta ſibi dedit officioſaꝫDe dn̄s/ iuſſit illi poſt eſſe rebellemSed maiora dedit valeat qͣꝫ nr̄a poteſtas.dum reꝑare placet/ ⁊ eaꝫ vult eſſe redēptāMyſteriū fateor hoc neſcio/ nā ſua regesNō mea ſtella trahit/ peꝑit ſine ſemīe ꝟ̓goAbſqꝫ dolore carēs/ paſtoribꝰ ⁊ data lux ē.Romē oleū fluxit/ cecidit pacꝭ mō tēplumNō meus hic terris nō celis inditꝰ ordoGratia mea ſuꝑeſt illā pete/ ꝑdoceat teNec inter ſomnꝰ elabit̉/ ⁊ ioſeph omneꝫPeruigil vxori ſeriem docet atqꝫ retexitUiſa ꝓbat roburqꝫ ſuo ſuꝑaddidit orePoſt hec legitimū dū tꝑs adeſſe dieꝝQuos qͣdraginta nūerat lex ſenſit ab ortuIam pueri/ ſponſo loqͥtur noſti qꝛ templūNō ſine muneribꝰ nos viſere ꝯuenit/ īfansEſt etenī pͥmogenitus/ redimat̉ oꝑtetNon ꝙ eū vel me legis cenſura coartetSponte placet ſubdi/ fiatqꝫ oblatio nr̄aPauꝑibꝰ ſimilis/ mores hūiles doceamusDiſtictio decimaEſpōſū ſymeō accepit d̓ſuꝑ olimNō te mors rapiet niſi chriſtū videris anteChriſtꝰ vbi venit qͥd gr̄a ſuggerit auditGratia celeſtis radiās bonitatis imagoEcce ſuū venit ad templū dominꝰ dn̄atorIuſte ſenex timorate dei/ quē ſpūs impletInterno afflatu; fac occurras venientiUlnis accipito pueꝝ/ bn̄dicito dicensDimittis dn̄e me nunc in pace ẜm.Uerbū ſancte tuū/ qͥ ſum ſeruꝰ tuus almeNāqꝫ tuā ꝓprijs oculis nūc cerno ſaluteꝫSiue ſalutare qd̓ cunctorū populoꝝAnte paras faciē/ lux gentibꝰ alta reuelāsIſrael ip̄e tue laus eſt/ ⁊ gloria plebisMēbra ſenex gͦ qͣꝫuis lāguore grauataCord̓ vigēte mouꝫ/ tēplū petit ornatouāt̉Nūc ea/ nūc illa loca tēpli/ ſuadet alacris