Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ioſephina

LVIII

Diras peccati tenero fert corꝑe penasAſt ita vult fieri/ ſum? murmura ꝯͣUelle ſuū dederī qͣꝫuis dolor vrget amarꝰExtorq̄tqꝫ meo molli ſuſpiria cordeSoluit̉ int̓ea pueri ſopor hīc adaꝑtisPaulū palpebris lucē q̄rēs ꝓpe cernitAſtantē matrē vultū que ꝓtinus eiꝰInclinata petit delibans oſcula frontiDat lacrimas qͥbꝰ ip̄e ſuas īmiſcuit infanſO cor duriciē ſolidi ſuꝑans adamātisQd̓ emollit tantepietatis imagoAffore ꝟ̓go notās horā quā tradere oꝑtetExhibet effert̉/ nomēqꝫ ieſus dat̉ ip̄iPremonet id mater/ ſibi dixerat angelꝰ an̄Dixerat atqꝫ viro/ fieret qꝛ cauſa ſalutisDulce ieſus nomē/ ex tu virgo ſubortasCōpeſcis gemitꝰ/ cor ꝯtemplatio ſurſumSubleuat gaudes toto orbe venire ſaluGaudia ꝯpēſant paucos et̓na dolores (Romani veteres poſuere ſalꝰ tibi tēplūUera ſalꝰ ieſus ē/ ſine ſaluabero nemoUexillū fuit nomen tibi paule orbemCuiꝰ ſunt fidei ſtrati virtute rebellesEſt cordis iubilus ieſus/ exultatio mētꝭEſtqꝫ triūphale nomē vincēs ſceleratasPeccatoꝝ acies ieſus mihi ieſus eſtoO dignare/ ſalꝰ tua ſū mihi dicere ſeruoNomē ad ieſus ī celis terris et abyſſisCuncta genu flectūt/ tēptatio diffugit oīsO celebrāde ioſeph cui nomē tale ruelatAngelꝰ ī ſomnis qͦtiēs nomē ieſus oreDuaue tuo ſonuit/ v̓bo dum faris amicoSepe ſibi qͣnta dulcedine cor recreat̉?Gratia nature dn̄ans/ hodie bn̄dicitAnni principio/ ſunt hec encenia nobisMagna nimis ſolita ē p̄bere viciſſiꝫUana ſuꝑſtitio nobis modo gr̄a donatUalde ſalutiferū ſacro ſanguīe nomēErgo redde vicē p̄be ſibi qd̓ petit a teNanqꝫ tuū cor crede petit/ cor trade petētiQuis neget ingͣtus donatū/ nēo retractetCara ieſus cordis poſſeſſio/ pars bn̄dictaAdijce thronꝰ meꝰ in gr̄a verſorEſt puer iſte ieſus/ cuiꝰ gerulꝰ ioſeph aſtatAccedas ad pete me ſecurꝰ ab ip̄oAude/ quid refugis; īcredulꝰ eſſe cauetoFlecte genu cordis/ ſit ſimplex/ ſitqꝫ fidelePacis amās hūile/ dn̄i qd̓ v̓ba tremiſcatTale cor īplere mihi credito magͣ voluptatForte ioſeph meditās qͥd circūciſio ſigMiſtica/ cordiſr̄ſecar̄ ſuꝑflua nouit (netIncircūciſum nam cor vetat eſſe ꝓphetaMente videt/ qm̄ lugēs cōtritio cultrū

Seu ꝯpūctio fert moral̓/ alma ſacerdosGratia/ mittit vicioſos radere moresNotū pacto/ poſt hāc videt allegoriamErrores gladio fidei p̄ſcindere cordisAltior et potior eſt circūciſio qͣlemIntellectus agens in nobis efficit vtensAbſtractiua vi/ quaſi celte vl̓ enſe ſecādoMaterie ꝑtes vt ſpirituale ſeorſumSeꝑet/ et fantaſma loco fantaſmaqꝫ motuIntro ſuſceptū denudās materialesAbſtrahat a formis vi forti conditōesSicut vbi/ qn̄/ qͣꝫtum/ vel quale relatūUeꝝ abſtractiua viſ hec hebetata freq̄nt̉Reddit̉ a carne ſed meditatio feruensUt cos exacuit. ſi circūciſio duplexFacta prior fuerit/ quā moſdat allegoriaExēplar dignū factor ſtatue tibi mōſtratEx ligno īformi pulcrū format agalmaAdijcit ip̄e nihil/ fit ibi detractio ſolaPr̄is multiplicis formoſa reſultat imagoSic qͣſi materiā cui pulcrā viſdare formāEntis fantaſma ꝯfuſū/ vel vnde qualeCorde tuo facile retines qd̓ pͥus intratAccipito/ nihil addideris/ ſpēs latet introEradas facito quicqͥd ꝑfectio eſtEntis in verbo cōcluſū/ qd̓ vagꝰ affertSecū cōceptꝰ/ vt dicimꝰ eſſe creatūEſſeqꝫ dependēs/ cui iūcta potentia tꝑusAut pͥuatio ſit/ vbi/ quale/ relatio qͣntūHec abſtractiue virtutis diſtrahe celteProtinus erūpet entis pulcerrima formaCortice purgata/ deformi/ nuda remotisTurpibꝰ inuolutris; om̄iqꝫ qd̓ accidit entiConſpicies ſit vnū puꝝqꝫ neceſſeEternū nec hn̄s aliqͥd cauſabile reꝝPrincipiū finis/ exemplar forma/ ſigillūConceptꝰ tn̄ hic vl̓ imago viſio eſtClara ſed abſtracta quaſi circūciſa om̄eQd̓ notat imꝑfectū ſi nudaueris entisNomen vt edocui; ꝓprie tunc ꝯuenit vniSup̄mo ſoliqꝫ deo/ diceſqꝫ hoc ensEſt infinitū pelagus ſubſtantia dictūNomē ſigͣt idē tetragrāmaton appropͥate neqꝫ reſpectū gerit ad res qͣſqꝫ creatasHec ꝯtēplatꝰ ſecū ioſeph/ eſtimo ſpōſamUult fore participē qͥd cōmūicet illiDoctior illa qͥdē ſuꝑ hiſ ea ꝯprobat addēſAbſtrahit ens vt aīs mens ſibi formatagalmaSꝫ capit ip̄a boni formā dilectioPermanet intra ſe nec imagine ſiſtit̉ entisCōcupit ire foras in amatu ſe ſibi ꝓrſusUult trāſfor mari/ vult ſe trāſfūdere totam

T