Dyalogus
quoſlibet etiā pͥuatos/ ordīe iuris nec diuini nec hūani ẜuato/ et ꝯfederatōe qualibetnō obſtāte. ¶ Ego ſynodū nō incuſo; quaꝫreuereor et veneror. ſꝫ pl̓imos in ſynodo cōuerſantes excuſare nō valeo; qͦs aīe paſſiones et peſtes improbe qͥbꝰ mos ē cathedrāhūani ſubuertere iudicij fefellerūt ⁊ errarefecerūt alios in inuio ⁊ nō in via. alios male diſſimulare vl̓ negādo iuſticiā/ vl̓ id qd̓credere debuerāt ad iuſticiā; nō ore ꝯfitendo ad ſalutē/ alios obſurdeſcere ad ſalutarēillā iacobi iuſſiōeꝫ. Nolite fratres in ꝑſonarū acceptōe habere fidem dn̄i nr̄i ieſu chriſti. Siqͥdē fuit apud aliqͦſ impudētiſſimaꝑſonaꝝ acceptō/ dū eadē fidei cauſa/ iſti dānati ſunt/ alij ꝑtrāſiti. ¶ Monicꝰ Fueratigit̉ tutiꝰ o volucer atqꝫ ꝯſultiꝰ nō q̄ſiſſe iudiciū a talibꝰ qͣꝫ exponere ſanctū canibꝰ. etꝓijcere margaritas an̄ porcos. qͥnetiā aduena noſter nōne debuerat pͥus ſedēs ꝯputare ſi ſumptꝰ ei. ſi ſuffragia coadiutoꝝ ꝓ re tāta ſuppeterēt. ne cū nō potuerit ꝑficere iurececiderit in illd̓ īproperiū. iſte hō cepit edificare/ et nō potuit ꝯſūmare. ¶ Uolucer.Urges vehemēter o monice ⁊ ī has me trudis anguſtias. vt qͥd reſpōſurꝰ ſim nō ſatꝭinueniā. Itaqꝫ ſi iuſtificatiōem aduene nriſuſceꝑimꝰ; poterimꝰ id qͥdē in multis ſperamꝰ ꝑficere. ſꝫ ignominia oportebit ⁊ turpitudinē reuelare nōnulloꝝ. qͦs colere quoſqꝫreuereri/ qͦs diligere/ ſtatꝰ ſuus ⁊ ſocietas efflagitat. ¶ Monicus Debuerāt circūſpici pͥus taliāa diligēter ne ī re tāta q̄reret̉ poſtexitū; turpis illa nec admittēda penitꝰ excuſatio; nō putaui. Eſt enī circūſpectio ꝑsmaxima prudētie q̄ ſue ꝯſideratiōis ocl̓oscircūgirat/ nedū in illa q̄ de ſe licita ſunt. ſꝫque circūſtantijs oībꝰ attētis. vt tꝑe. loco.⁊ ꝑſonis/ expediūt. Sūt enī q̄dam licita q̄circūſtantijs obſtātibꝰ ideo nō expediuntqm̄ expediri nō pn̄t. et ad debitū cōſūmatōnis finē induci. ¶ Uolucer. Agis o monice iuxta vulgi ꝓuerbiū. poſt reditū a iudicio vel a foro ſapiēter ꝯſulis. Quippeſi degenerali cōcilio. ſi d̓ hoībꝰ ip̄m ꝯſtituētibꝰ.ſi de ſtudijs ac vniuerſitatibꝰ pene totiꝰ xp̄ianitatis habentibꝰ ibi legatos ſuos. ſi d̓ coadiutoribꝰ ad ꝓſeq̄ndum. ſi de cōmiſſarijsad examinādū cauſas oēs fidei. ſi de ſacrodn̄oꝝ cardīaliū collegio ſeu romana curiaſuſpicandū male fuerat/ de mīſtratōne iuſticie. curreret impugnatio vl̓ accuſatio tua p̄ſertim qꝛ generale ꝯciliū fuerat ſpecialit̓ ce
lebratū ad hūc finē extirpatōis hereſum eterrorū. et hͦ ab initio ſic attemptatuꝫ ē fierivt detinerent̉ etiā errātes in carcere. quorūaliqͥ poſtmodū ignibꝰ traditi ſunt. Primitus enī bohemi. dehinc anglici d̓tulerāt errores ⁊ vykleff. Bohemi circiter. xlv. anglici plꝰ qͣꝫ ducentos. Pro qͦꝝ reprobatōe zelauit et p̄dicauit publice ⁊ aduena qͣntū alteralioꝝ. Uideat aūt prudētia tua ſi nō exiſtimare iuſtū erat nec temerariū; nō mīori diligentia zelo vl̓ ꝯſtātia ꝓcedi debere ad dānatōem doctrine magꝭ in moribꝰ ⁊ republica peſtifere/ et hͦ om̄i tergiuerſatōe vel ꝑſonaꝝ acceptōe reiectis. Adde ꝙ ſereniſſimꝰrex romanoꝝ p̄cipuus ab initio ꝓmotor extitit; vt hec eadē doctrina tāqͣꝫ pͥncipibꝰ palam aduerſa damnaret̉. ſicut oſtēdit in aſſecutōe damnatōis vniꝰ articuli vel aſſertōiſcōtinentis totā in effectu doctrinā hāc omni publice rei capitaliter inimicā. Cuiꝰ danatōis tenor eſt. Precipua ſollicitudine volens hec ſacroſancta ſynodꝰ ad extirpatōeꝫhereſum et errorū ī diuerſis mūdi partibꝰinualeſcētiū ꝓcedere/ ſicut tenet̉ ⁊ ad hͦ collecta eſt. nuper accepit ꝙ nōnulle aſſertōeserronee in fide ⁊ bonis moribꝰ ac multiplicit̉ ſcādaloſe/ totiuſqꝫ reipublice ſtatū et ordinē ſubuertere moliētes dogmatizate ſūt.inter qͣs hec aſſertio d̓lata eſt. Quilibꝫ tyrānꝰ p̄t ⁊ debꝫ licite et meritorie occidi ꝑ quēcūqꝫ vaſallū ſuū vel ſubditū. etiam ꝑ inſidias et blādicias vel adulatōes. Non obſtāte quocūqꝫ iuramēto ſeu cōfederatiōe cumeo/ nō expectata ſentētia vl̓ mādato iudiciſcuiuſcūqꝫ. Aduerſus hūc erroreꝫ ſatagenshec ſcā ſynodꝰ īſurgere/ ⁊ ip̄m fūditꝰ tollerep̄habita delib̓atōe matura d̓cernit d̓clarat⁊ diffinit hmōi doct̓nā erroneā eē ī fide etmoribꝰ. ip̄amqꝫ tāqͣꝫ hereticā / ſcādaloſaꝫ/ ſeditioſaꝫ/ ⁊ ad fraudes/ d̓ceptōes/ mēdaciaꝓditōnes/ ꝑiuria/ vias dātē r̄probat ⁊ ꝯdēnat. Declarat īſuꝑ/ decernit ⁊ diffinit ꝙ ꝑtinacit̉ doct̓nā hāc ꝑnicioſiſſimā aſſerētes ſt̄heretici/ ⁊ tāqͣꝫ tales iuxta legitimaſ ⁊ canonicas ſāctiōes puniēdi. ¶ Monicꝰ Duꝫ Eetiā atqꝫ etiaꝫ rcogito volucer v̓ba ſacre ſynodi quēadmodū fatet̉ ſe p̄cipua ſollicitudine deſtructōeꝫ hereſuꝫ ⁊ errorū debere ꝓſeqͥ quēadmodū p̄t̓ea ſeueri cēſura iudicijdamnauit hāc aſſertōeꝫ q̄ totā fere ꝯplectit̉doctrinā nouē aſſertōnū denunciataꝝ cuꝫꝓpoſitōe vn̄ fideliter excerpte ſunt/ non inuenio realē ſuſpitōis cām fuiſſe fingendaꝫ