ApologeticusLVI
quin et conciliū damnās/ et res ꝑmanēs/et doctoꝝ cetꝰ cōſulēs debuiſſent ad vlteriora ꝓcedere. Si aūt aliter vel cur accideritomītto q̄rere. Hoc ad p̄ſens inqͥro. cur aduena nr̄ p̄ ceteris in hac ꝓſecutōe notatꝰ ē?¶ Uolucer. Noſti monice qͥd ad officiuꝫcācellarie pariſien̄. cui deſeruit/ ſpectat in fidei materijs/ noſti ꝓfeſſiōeꝫ ſuā/ exꝑtus esqualēcūqꝫ zelum ſuū ad ea q̄ religionē noſtrā reſpiciunt. Scis qͣꝫ liber eſt ab om̄ibꝰvincul̓ mūdane neceſſitatis/ qͣtinus poſſitampliꝰ preꝑato aīo ꝓ veritate certamē hr̄eTalis eſt inſuꝑ de qͦ iuſticia ſi nō recte ambulauerit ad v̓itatem euāgelij valeat fieri;abſqꝫ ꝑturbatōe alioꝝ ſeu reipublice via facti. ꝓut al̓s corā inclita natōne francie vnimiliti palā dixit. Scis nihilominꝰ ꝙ a xp̄ianiſſimo rege francoꝝ. et a p̄clariſſima filiſua vniuerſitate pariſiē. īmo ⁊ ab eccl̓ia galicana/ ꝓ ꝓuincia ſenon̄. delegatꝰ extitit adgenerale ꝯciliū/ ſub certis inſtructōibus ⁊lr̄is/ que ꝓſecutōem materiaꝝ fidei; huiusaūt nomīatim/ necnō vniōis eccl̓iaſtice. ſꝫreformatōis morū ī capite et mēbrum ml̓tipliciter imponebāt. ¶ Monicꝰ Eſto ſicfuerit/ accepi nihilominꝰ emanaſſe poſterimandatū a rege dū de tractatu pacis ī francia fuiſſet agitatū. ꝙ hec materia nō exponeret̉ corā ſacro cōcilio ita tn̄ ſi ꝑs aduerſa vellet deſiſtere. ¶ Uolucer Monice iameſſe res integra ceſſauerat. iā ꝯmiſſio tribuſdn̄is cardinalibꝰ etiā ante aduētū ambaſiatorū regis ab aduerſa ꝑte petita fuerat etobtēta. Sereniſſimꝰ p̄terea romanorū rexhāc materiā vt ſciret̉ ꝟitas; voluit ī mediūdeduci ſicut ex lr̄is ſigillo ſuo ſignatꝭ ac ꝑilla q̄ palā oꝑatꝰ eſt corā iudicibꝰ fidei ꝑſonalit̓ ꝯparēs ꝑſpicuū eſt. ⁊ ex p̄dicta ꝯdemnatōe qͥlibꝫ tyrānꝰ reddit̉ manifeſtū ¶ MoT nicus. Attēde volucer ne dū ꝓſecutiōempͥmo factā iuſtificare vis culpes eā q̄ poſtmodū facta eſt ꝓſecutōis omiſſiōeꝫ. maxime poſt electōem canonicā ⁊ legitimā ſummi pōtificꝭ. ¶ Uolucer. Recordare quidantea dixeris ꝙ ī om̄ibꝰ circūſpectio tenenda eſt. vt penſet̉ nedū qͥd veꝝ vl̓ iuſtū ſit ſꝫquid expediēs. Nā variata circūſtantiarūqͣlitate vere vl̓ eſtimatiue; nō erit vicioſumſi mutet̉ in diuerſa vl̓ aduerſa ꝯſiliū/ quemadmodū terencianꝰ ſenex ex ſe refert. ¶ Monicus. Un̄ cognitūo volucer plꝰ qͣꝫ antea/ ꝙ nō erat expediēs ꝓſecutōis ꝯtinuatio. ¶ Uolucer. Ah monice q̄ſo ne tale ali-
qͥd ſcrupuloſe nimis q̄ſieris; qd̓ vt p̄notatū eſt nullis v̓bis exeqͥ p̄t/ nec cū modeſtiaq̄ neminē ledere vult nude tradi. Oro patere germanū tuū patere potiꝰ morſibuſ aliorū qͣꝫ alios ip̄e mordere videat̉. ¶ MonicꝰExpoſtulatō tua rōnabil̓ videret̉/ ſi tm̄mōde ꝑſone leſiōe vl̓ iactura nūc ageret̉/ ꝟitatꝭvero. et tal̓ veritatis equo aīo quos ſuſtinuerit detrimentū fieri vt ꝑſonaꝝ qͣrundā oꝑiat̄ vl̓ ignominia vel culpa ¶ Uolucer Nōne ſatis videt̉ ꝓ triūpho veritatis ꝙ nullaaduerſus eā pª tot agitatōes ⁊ ꝑtractōneslata ē ſentētia/ que p̄ſertim ī rē trāſierit iudicatā. q̄ p̄terea diceret ea q̄ vitatꝭ erāt leſa eſſe. ꝓteſtātibꝰ hocip̄m ꝑ lr̄as ſuas ad chriſtigniſſimū frācie regē tribꝰ cardinalibꝰ; qͥ circūuenti p̄tēſam tulerāt ſnīam ſuꝑ nullitateſnīe ep̄i ꝑiſien̄. de qͣ re latiꝰ alibi. Manꝫ igitur ī robore ſuo deteſtatio falſitatis ⁊ heretice pͣuitatꝭ. Manet approbatio tā ſolēnisſacre theologice facultatꝭ ī vniuerſitate pariſienſi. cui cētū et qͣdragīta vnū theologi ſemanibꝰ ꝓprijs ſubſcpͥſerūt. Manet ſimiliſapprobatio p̄clare facultatis decretoꝝ ī eadē vniuerſitate que ſil̓r in ſe tota pōdꝰ approbatōis ſue dedit ſub lr̄is patētibꝰ. Manet autēticū valde parlamēti regij decretūvl̓ arreſtū hmōi doctrine cū tota ꝓpoſitōeIo. ꝑui capitaliter dānatiuū. Manēt deliberatōes ſolēniſſimoꝝ theologoꝝ de diuerſis ſtudijs qͦs ꝑuerſa nō ſubuertit affectio.Manet deniqꝫ iudiciū ſacre ſynodi generalis integꝝ/ que ſuo ſilētio dānatōeꝫ p̄dictarū aſſertōnū nō reprobās approbauit. iuncto qd̓ ī dānatōe tā ſeuera huiꝰ aſſertōis qͥlibet tyrnus ⁊c̄. voluit ſatis intelligi/ aliashmōi velut ī ſua radice dānaſſe. q̄ radix eſtvt neminē alter occidat autoritate ꝓpͥa qͣntūcūqꝫ ſceleratū. neqꝫ iuſiurādū ꝓpt̓ incōmodū tꝑale ſui vl̓ ſuoꝝ violet̉. ¶ Moni Acus. Sed qͥd de deliberatiōibꝰ qͦrūdammēdicantiū cū magno nūero reſpōdeb̓. qͦsdicūt facta in vnū cōuentōe ſe cuidā ſcedule ſubſcripſiſſe. quā ſigillauerūt ſigillis generaliū de quattuor ordinibꝰ vt p̄tendunt.vbi deliberāt. ſed ī ſacco et tenebris/ aſſertiones iſtas nō eſſe iudicio fidei reprobādaſīmo ſentētiādū eſſe ꝙ ad fidei iudiciū nonꝑtinēt. Neqꝫ enī in hāc inſaniā auſi ſūt ꝓſilire/ vt aꝑte dicerēt ꝙ v̓e ſunt. Gl̓iat̉ tamenaduerſa ꝑs/ tāqͣꝫ eas deliberauerint veraseſſe. ¶ Uolucer. O ſi ſcires oīa monice q̄circa ꝓceſſum talē emerſerūt. nūc iſtis nūc