De conſolatōne theologie
Proſa tercia quarti. ¶ Monicus.Ro qͥs blādimenta mūdi ſuꝑauerit. qͥs adimpleuerit ꝓpheticū vootū. letet̉ cor meū vt timeat nomē tuum? Quis ad ſacrificiū ſalutis offerēdū accedere p̄ſūpſerit/ ſi fuerit alienꝰ a dulcedinedei. ſi aruerit ſic̄ mons gelboe; in qͦ nec rosdeſuꝑ refrigerās nec pluuia rigās ⁊ fecundās cadat. ſꝫ ſit ſibi celū eneū ⁊ t̓ra ferrea deſerta ⁊ inaqͦſa? ¶ Uolucer. Pl̓imos credemihi fefellit nimia ſentimētoꝝ hmōi ꝯqͥſitio ſeu cupido hͦ ī turelupinis ⁊ begardiſ.hͦ in qͥbuſdā deuotꝭ nō ẜm ſcīaꝫ exꝑtū ē. qͥdeliramēta cordis ſui ꝓ dei ſentimētꝭ āplexantes turpiter errauer̄t. Alij fruſtra conati ſunt ad nihil paſſionabil̓r affici/ cū ſentiret apl̓s aliā legē repugnātē. Alij ita deo ſevoluerūt tradere/ ꝙ oīa deꝰ ageret ī eis tm̄mō paſſiue ſe hn̄tibꝰ. Alij ꝑ vnionē apicismētal̓ cū ſpūſctō/ tradūt hr̄e ſcīaꝫ myſticād̓ deo. ita tn̄ ꝙ deꝰ nō app̄hēdat̉ ſub qͣcūqꝫrōe vl̓ entis vel veri vl̓ boni. ¶ Sꝫ ab iſtis⁊ a pͥoribꝰ inqͥrit̉ vbi meritū erit ſi dilectōiſvolūtarie nullꝰ habeat̉ actꝰ? Atuero qͣ rōedebeat cor tuū medias int̓ ſcrupuloꝝ ac tēptatōnū agitatiōes ſe gerere/ te doceat exēplū palpabile. Utūt̉ naute qͦdā vaſculo/ īqͦ ſuꝑ cuſpidē erectā librata ē ex tranſuerſovolubil̓ acꝰ ferrea. cuiꝰ acies affecta ē ꝑ magnetē/ qͦ fit vt ī polū articum aſſidua ſit ſuadirectio. Nō aliter cor affectū dei dilectōe īfide et ſpe ferri ꝯuenit ī deū. Porro ſicut exmotu vaſis ꝯtinētꝭ acū agitat̉ acꝰ aliorſū.nūc dextrorſū nūc ſiniſtrorſū. redit tn̄ ſꝑ īidip̄m dū qͥeſcere ſinit̉. Cōformit̓ turbatōnē aūt vacillatōꝫ cor pati videt̉ ex ſcrupuloſis motibꝰ. mō ꝑ has/ mō ꝑ illas paſſionūfluctuatōnes. maneat attamē diuinꝰ amorfirmꝰ ſaltē in habitu/ qd̓ ſufficit ſi nō penitus eiecerit ip̄m hō. Et ita ſufficit vt aliqͥsinueniat̉ ꝯſtātior reſiſtere pctīs. īmo corpexponere martyrio. carens actu talibꝰ ſentimētis qͣꝫ aliꝰ abūdāter plenꝰ eis. ¶ Quareptꝫ ſignū iſtud ſenſibil̓ ſuauitatꝭ inefficacit̉arguere caritatē dei/ ſi nō affuerint comitescaritatꝭ ſignate ꝑ apl̓m. Caritas inqͥt patiens ē. benigna ē. cū reliqͥs qͣs ſubiūgit. itaqꝫ ſi fides/ ſi ſpes/ ſi cetere v̓tutes īformeseſſe pn̄t/ dū deeſt caritas effugiēs a facie latētꝭ ſuꝑbie/ cur n̄ pot̓it hec exꝑta ſuauitas?Guſtas igit̉ hāc ſuauitatē vtere cū hūilita-
te et gr̄aꝝ actōe. Guſtu cares/ fer ī patiētia⁊ māſuetudīe/ attēdēs ꝙ aliqn̄ demō abutitur naturali bono teneri cordis. vt ē ī ml̓ieribꝰ. ſic̄ ecōuerſo p̄t gr̄a naturale bonū tale īadiutoriū ſui ſumere/ vt vehemētior et crebrior īualeſcat ſpūal̓ d̓uotio. Sꝫ dū ſurrepit ſuꝑbia (qͥbꝰ eī n̄ inſidiet̉ q̄ vexare voluitapl̓m) tollit̉ hec pax īterior/ reditqꝫ colaphizatio tēptatōis/ cuſtos hūilitatꝭ. qͦ caſu ſufficiat gra dei. Nec more generatiōis pͣue ⁊ꝑuerſe diuinū ſibi deuotōnis ſignū querat¶ Monicꝰ. Ecce relabimur ī id qd̓ ab ini Gtio q̄ſitū ē/ qͣ rōe pot̓it aliqͥs qͥcqͣꝫ aggrediſub dubio ꝯſtitutꝰ. an agat recte ſi ex int̓iori ꝯſcīe motu ſufficiēs certitudo n̄ habeturPeribit deniqꝫ oīs ars diſtīguēdi veras afalſis īmiſſiōes ꝓph̓icas aut reuelatōnes.¶ Uolucer. Habes ſuꝑ hͦ vltīo ſcpͥta nōpauca ꝑegrini nr̄i ¶ Primū v̓o reſpectu eorū q̄ futura ſūt (d̓ p̄teritꝭ qͥppe iā diximus)ſic obẜuare ꝯuēit/ vt nō reputet̉ culpa vbiculpa nō ē. Alioqͥn cauſat̉ erronea ꝯſcīa ꝯͣqua ſi qͥlibet attētet̉ fieri. iā culpa ē ſi fluctuet animꝰ. ¶ Pret̓ea ſub hac dubitatōe velutad vtrūlibꝫ neſciēs qͥd acturꝰ ſit/ ꝯſiliū eſtvt nō agat qm̄ exponeret ſe diſcrimī. qͦ caſu certū habeat ꝙ peccat ¶ Uis igit̉ qͥcqͣꝫ ſecurꝰ agere certꝰ ſis illd̓ eſſe bonū neqꝫ v̓tuti ꝯͣriū. Sꝫ refert qͣ certitudīe. ſufficit nēpecertitudo moral̓ qͣlē notauimꝰ. vt vl̓ n̄ ſis īpctō dū facꝭ qd̓ ī te ē. aūt ſaltē pctm̄ nō incurriſ nouū ꝑ temeritatē. exēpli gr̄a. celebradi. orta ē enī ex diligētia tue p̄ꝑatōis excuſatio. ¶ Ceteꝝ moral̓ hec certitudo ꝑ doctrinā colligit̉ altero triū modoꝝ. Unꝰ ꝓuēitex alt̓iꝰ auctoritate. Alt̓ ex ꝓpͥa eruditōne.Terciꝰ ab exꝑimētali ꝯſuetudīe. Sub pͥmo viuūt īcipiētes et aīales. Sub ſcd̓o ꝓficiētes ⁊ rōnales. Sb̓ t̓cio ꝑfecti ⁊ ſpūaleſCōſonat ph̓s tradēs tres hoīm maneriesad doct̓nā īueniri. Pauci ꝑ ſeip̄os docilesſūt ꝓpt̓ clarā ſue ꝯplexiōis armoniā. addovl̓ aliā gr̄aꝫ gͣtis data qͣ faciliter agēda ꝯcipiūt ſcpͥturas vt Augꝭ. ītelligūt. Multi ꝑalios erudiūt̉ recipiētes ab eis ītelligētiaꝫſcpͥturaꝝ aūt ſi neq̄unt credūt ſaltē dicētibꝰ⁊ obediūt. Terciū genꝰ deſꝑatū ē ad doct̉nā. qͥ neqꝫ doceri pn̄t/ neqꝫ docētibꝰ aſſentire volūt. Quibꝰ relictꝭ (ſunt enī plꝰ diſcoliqͣꝫ ml̓ta ex brutꝭ/ q̄ ꝑ hūanā domāt̉ īduſtriam. vt canes. vt eqͥ. vt ſimee. vt aues aliq̄)fiat ẜmo d̓ reliqͥs. ¶ Puto ꝙ religionū īſti Htuēdaꝝ pͥncipal̓ cā fuit auc̄tas regimīs cui