Liber quartusLVI
dicijs. qm̄ ꝯfitenti crimē mors infert̉. apd̓deū v̓o apd̓ quē ē miẜicordia ⁊ copioſa redēptio/ miẜicordia h̓ dū viuimꝰ ſuꝑexaltatiudiciū. qͦ fit vt dānādꝰ ī curia iuſticie habeat aditu cū fiducia ad thronuꝫ gr̄e eiꝰ. q̄ſaluat dānātes ſe. abſolutōem ꝯferēs ī auxilio oportūo. p̄cipue ſi dimiſerit hō ex corde debitoribꝰ ſuis. vt ꝑticipes velit eos fieri gl̓ie. neqꝫ vīdictā q̄rere cupiat. ſꝫ oret ꝓſalute ſua. qͦ fit vt fidēter dicat deo. bullasvenie ſue p̄ſtande hn̄s. dimitte nob̓ debitanr̄a ſic̄ ⁊ nos dimittimꝰ debitoribꝰ noſtrisD ¶ Monicꝰ. Talia freq̄nt̓ audiui volucer. Sꝫ qͣlit̓ abſqꝫ mēdacio vl̓ fictōne p̄t inml̓tis tale aliqͥd agi nō ſatꝭ aꝑtū ē. Eſto nēpe ꝙ de p̄teritꝭ oꝑbꝰ ſcrupuli ſint ī ꝯſcīa n̄idcirco reā ſe iudicare hꝫ. Eſt enī ſcrupulꝰvacillatio q̄dā/ dubitatio vl̓ formido ꝯſuigēs ex aliqͥbꝰ ꝯiecturꝭ debilibꝰ ⁊ incertꝭ. Alioqͥnſi ex vehemētibꝰ argumētis et ꝓbabilioribꝰ ꝓ hac ꝑte qͣꝫ ꝓ altera dubitatio ꝯſurgeret. iā nō ſcrupulꝰ ſolꝰ vl̓ leuis trepidatio dici deberet/ ſꝫ moral̓ de trāſgreſſiōe certitudo. Mirū v̓o neqꝫ cautū videret̉ ſi propter hmōi ſcrupulos/ ꝯſcīa teſtificatōeꝫ vl̓dānatōeꝫ ferret certā. Nūqͥd īterrogata abhoībꝰ vl̓ acrit̉ a ſeip̄a/ neqꝫ mētiri ſibi volēſrn̄debit ꝓpt̓ ſolos ſcrupulos ſe ī ꝟitate reā:ſe crimīoſā; ſe dānādā exiſtere? nōne magisin hͦ caſu de merito qͣꝫ de pctō. ⁊ ita potiꝰ d̓ſaluatōe qͣꝫ d̓ dānatiōe p̄ſumit? Quo pactofert igit̉ ꝯͣ ſemetip̄am dānatōis ſnīaꝫ? Auget dubitatōeꝫ apl̓i dictū Mihi inqͥt ꝓ minimo ē vt a vob̓ iudicer vl̓ ab hūano dieſꝫ neqꝫ meip̄m dijudico/ qͥ tn̄ alibi ſe pͥmuꝫfatet̉ int̓ pctōres. Uenit inqͥt deꝰ ſaluos facere pctōres; qͦꝝ pͥmꝰ ego ſuꝫ. ¶ Oro qͣlē adiſta rūſionē aduena nr̄ daret. ¶ UolucerQualē nimirū dat apl̓s/ dū ſubdit ad p̄allegatū qd̓dā v̓bū. qͥ me iudicat dn̄s ē. Etalibi. Scio ꝙ ī me nō habitat bonū/ ꝯformit̓ ad illd̓ xp̄i. Qui ex ꝓprijs loqͥt̉ mēdaxeſt. ¶ Certiſſima igit̉ nō ſcrupuloſa rōe teneredebꝫ oīs hō viuēs/ qm̄ ſine gr̄a dei dānatus ē. q̄propt̓ hūiliet ſe hō qͣꝫtū potuerit. ſibi vileſcat. ſe deijciat. ſe ꝯculcet ī r̄cogitatōne ſua. qꝛ n̄ hr̄et qd̓ deo dānāti rn̄deret. qͥdobijceret dicēti. amice nō facio tibi īiuriā.accipe qd̓ tuū ē et vade. Quid ē aūt illd̓ tuum niſi pctm̄/ niſi mēdaciū? Legiſti ꝙ ſanctꝰ abbas agathō moriēs/ frībꝰ īterrogātibus an timeret/ ⁊ an in oꝑbꝰ ſuis ꝯfideret;rn̄dit. In ꝟitate timeo/ neqꝫ ꝯfido in oꝑbꝰ
bus meis qͦuſqꝫ venero an̄ deum. qm̄ aliaſunt iudicia dei/ alia hoīm. ¶ Monicus.Totꝰ crede mihi volucer horrore ꝯcutior.totꝰ merore tabeſco. totꝰ in deſolatōeꝫ et inqͣndā velut deſꝑatōꝫ deijcior hec audiens.nec qͥd de p̄teritꝭ nec de futuris agam ſcio.¶ Uolucer. Atuero germanꝰ tuꝰ hac ꝯſideratōe ſic vti nitit̉ vt inter tot p̄mētia mūdi mala. int̓ tot hoſtiles carnis ac demoniſmoleſtias ꝑ ip̄aꝫ dn̄o ꝓpicio fortiorē aſſurgere q̄rat in ſpem ſolidiorē cōſolatiōeꝫ. et ītrāqͥlliori pace qͥeſcere. cuiꝰ rōem et moduꝫcollocutio diei pͥoris expoſuit. ¶ Monicꝰ.Memini. ꝑ deſꝑatōeꝫ ei ad ſpem vēire do Ecuiſti. Cauſant nihilominꝰ ſcrupuli tl̓es inqͥetudinē mētis quā fluctuare faciūt. a quaſicut muſce moriētes ꝑdunt ſuauitatē odoris .i. deuotōis ⁊ amoris ſentimētū. Euigilare demū ꝯpellūt et exuſcitare dilectā pͥuſqͣꝫ ip̄a velit. ¶ Uolucer. Accipito ꝯſiliūSecundū metrumquarti dicolon tetraſtophon. primi tres v̓ſus ſunt trochaici alemanij dimetri acatalectici/ ſicut pͥmus in ſcd̓o metro qͣrti d̓ cōſo. phi. Quartꝰ ē dactilicꝰ pherecratius trimeter acatalecticus ſicut ſecūdus in ſecundo metro ſcd̓i libri. Pontus ꝟſat arenas.Ad finem fit diſtrophon.Ituum tabeſcit in teſScrupulis exagitatumCor/ gemens et anxiatūPerſta fortius in ſpe.Filijs ſuis quid obeſtProuida cura patris ſcit.Pane filiorum ſeruusUt quandoqꝫ cibatur/Sic cibo ſerui frequenterParuus veſcitur heresGlorietur vt nequaqͣꝫEt ſperet cor vtrinqꝫProximum ſolet iuuamenFieri contribulatisNonne fluctus et procelleExpurgant mare crebroParturit filium materSed non abſqꝫ doloroLetus alacriſqꝫ fiesMorum prole beatusSi memor dei recuſasHic ſolamen habereL
cc 4