Liber quartusLVI
diuīoꝝ p̄ceptorū. Alio qͥn ſe fidelē qͦ pactoreputaret. cū ſcriptū ſit. Dubiꝰ in fide infidel̓ eſt? qd̓ vtiqꝫ vitatē habꝫ dū qͥs illa dubitat q̄ ꝑ eruditōem ſacre ſcripture certa tenet̉ et explicita fide tenere. Neqꝫ enī generalis ſufficeret credulitas ī multis/ niſi ꝑticularis affuerit. plꝰ aūt minꝰ iuxta ꝑſonaꝝ eteruditōnū qͣlitatē. Ueꝝ ſi iuxta hͦ iter ꝟit atis poſuerit ſcandalū angelꝰ ſathane; qui ſetrāſfigurat in angelū lucꝭ/ n̄ ita eſt vſqꝫ qͣqꝫcertꝰ. neqꝫ ſcit ſi ſcuto vitatꝭ ita ꝓtexerit eūdeꝰ ꝙ timere nō habuerit a timore nocturno. a ſagitta volāte ī die. a negocio ꝑambulāte in tenebris. ab incurſu ⁊ demonio meridiano. Demoniū plane meridianū dixerūt ſancti/ qd̓ et fallit; et ſub ſpecie tn̄ boninō qͣliſcūqꝫ ſed magni boni fallaciam tegiHic eſt laq̄us magnoꝝ virorū/ dū magninō humiles ſunt ī ocul̓ ſuis. dū ꝓpͥe magiſqͣꝫ aliene innitunt̉ prudētie. dū extollūt ſe īcogitatōe ſua ſicut taurꝰ. dū p̄terea ſic agūtqͣſi facto ⁊ ſi nō v̓bo dicerēt. manꝰ nr̄a excelſa ⁊ nō dn̄s fecit hec oīa. qͥppe dū p̄ueniremonitōes ſuas arrogātia ſuꝑba nō ſubſeqͥin hūilitate lachrymis ⁊ māſuetudīe ſepiꝰ īueniūt̉. Deniqꝫ ſuꝑͣ modū terribile eſt illd̓ſapiētis tonitruū. Eſt via q̄ videt̉ homī iuſta. et nouiſſima eiꝰ ducūt ad mortē. Beatus igit̉ vir ſapiētis teſtimonio/ qͥ ſꝑ ē pauidꝰ. qꝛ niſi ī timore dei ſe inſtāter tenuerit.cito ſubuertet̉ domꝰ ſua. Noli ꝓpt̓ea mirari monice/ ſi tales inter recordatōes poſitpaueat et extimeſcat; p̄ſertim cū ꝑfectā charitatē q̄ foras mittit timorem/ nō ſe p̄ſumatadeptū/ vtinā habere ſe cognoſceret mīmāvl̓ imꝑfectā. ¶ Monicꝰ. Exterruiſti metalia de timore diſſerēs. ⁊ ī hos me truſiſtiſcrupulos dubie q̄ſtiōis. ſi ꝓ proſꝑitate reipublice. ſi ꝓ defenſiōe ꝟitatis catholice. ſiꝓ errātiū vl̓ delinq̄ntiū correctōe qͥuis hominū ſe debeat exponere ſed ſedere ſolitarium et reputare ſapiētē eſſe qͥ nō curat ī cuiꝰmanu mūdꝰ ſit. Nā ſi bn̄ p̄cipiūt qͥ docentnihil eſſe agendū qd̓ dubiū eſt an bonū ſit/exponūt enī ſe ꝑiculo. ⁊ qͥ amat ꝑiculū (dic̄ſapiēs) ꝑibit in illo. Quis audeat ſub tātareꝝ hūanaꝝ īcertitudīe qͥppiā deīceps palā ꝓſeq̄ndū āplecti. ¶ Uolucer Audebit ſicertꝰ fuerit ex doct̓na ſacra ꝙ fūdata ſit ī iuſticia fidei ꝓſecutio ſua ꝓ qͣ certādū ē vſqꝫad mortē corꝑis vl̓ ī aīa deteriꝰ moriēdūPrimū metrū quar
ti libri iambicū archilochiū trimetrū acatalecticū. currit cū tercio metro tercij de cōſo. phi. qͦ ad pͥmū eiꝰ ꝟſū. Quāuis fluēte.Ex in tabellis a deo binis olimInſculpta petrinis eſt/ ꝯtinēs d̓cēPrecepta nature. qd̓ idcirco fuit/Legem ꝙ imp̄ſſam ꝑ indelibileLumen pͥus nr̄is in cordibꝰ; fuſcauerat.Nox criminū/ nubeſqꝫ flagitioꝝObſcura. necnon ꝑtinax ſuetudoQue prima circa vera mentiri facitIn moribus/ ſecte docent hoc impieIlluxit ergo ſummi velle / ꝑ fidemRurſus iubens ſignis ⁊ in miraculisMandata ſerues hec dei vigil tuiSi non mori vel perire funditus visProſa ſecūda quarti libri. ¶ MonicꝰEd cauēda ſunt o volucer ſcādala. Ave enī homī ꝑ quē ſcandalū venit.Obẜuādū eſt p̄terea in collectōnezizanioꝝ ne ſil̓ eradicet̉ et triticū. Tolerarideniqꝫ mala iubent̉ que ſi tolli q̄rerent̉ deteriores afferrēt exitꝰ. ſic ethnici. ſic ſaraceni.ſic heretici plerūqꝫ dimittūt̉ nec īpugnant̉.īmo ſic agere ꝯſiliū ē vbi cōmūitas ē in culpa. ne det̓ior ſciſſura fiat ¶ Uolucer Scādala phariſeoꝝ ꝯtēnēda docet ꝟitas. Sinite eos inqͥt ceci ſunt ⁊ duces cecoꝝ. taliaqͥppe vitare nec poſſumꝰ nec debemꝰ. Sꝫneqꝫ deſerēda eſt ꝟitas aut vite/ aut doctrīevl̓ iuſticie/ dū certū habemꝰ ꝙ ꝑiclitareturnr̄o ſilētio. et oppoſita falſitas firmaret̉. iuxta regulā. Error cui nō reſiſtit̉ approbat̉.¶ Monicus. Redit ecce ſermo noſter admateriā que d̓ zelo tractata eſt. Cadit preterea ī aliā difficultatē qͣliter ⁊ qn̄ certi erimꝰꝙ defenſio catholice ꝟitatꝭ nō plꝰ affert nocumēti qͣꝫ vtil̓ edificatōis. qm̄ ſi plꝰ officitnōne tenēda erat iuſſio xp̄i ſuꝑiꝰ inducta.Nolite ſanctū dare canibꝰ? Cui ꝑabola dezizanijs nō tollēdis ꝯſona ē. ¶ UolucerAdhibēda ē fateor ꝓ diſſolutōe difficultatis iſtiꝰ q̄ pluries incidit doctrinal̓ vna diſtinctio. Cuiꝰ vel ignorātia vl̓ inaduertentia multos etiā ph̓oꝝ atqꝫ theologoꝝ ꝯturbauit. ¶ Itaqꝫ certitudo. vna ē ſuꝑnaturalis. altera naturalis. tercia moralis vel ciuilis. ¶ Certitudo ſuꝑnatural̓ ita ſe habet ꝙnō ſtat aliquē ſic aſſentire ⁊ falli. Et hec iterū certitudo diuidit̉. qꝛ q̄dam eſt euidētieclare ⁊ intuitiue ī patria btōꝝ. Altera eui-
cc 3