Liber tercius
LV
magnā eſſe. quia pͥuat animā magno v̓tutis bono. tollēs ab eo modū ſpecie et ordinem. Inflicta pena qꝛ ſenſum doloris īfertplꝰ extimeſcit̉ et fugit̉. Terciā vt pͥmaꝫ nōattendūt pctōres dū ī penam pͥoꝝ pctōꝝ ꝑmittūt̉ iuſto d̓i iudicio ad alia ⁊ alia crebroY labi. ¶ Theologia v̓o chriſtianoꝝ ph̓ie doctrīas ſi recte; ſi v̓e ſunt; ſi ſalutares/ approbat vtēs eis iure ſuo/ et catholicas reddēs.ſi tenebroſiores ſunt illuminat. Si noxijserroribꝰ mixte ſunt ſeꝑat p̄cioſuꝫ a vili. illd̓retinens. alid̓ exterminās. qm̄ nihil inqͥnatū. nihil ſordidū. nihil falſum vel noxiū ſecū intrat. Non ſiſtit in ꝯſideratōe ſola mutabilitatꝭ reꝝ infra labentiū in variabilitate ſortis hūane. In imꝑfectōe fallaci eoruꝫomniū q̄ mūdꝰ inferior oſtētat. q̄ ſunt diuitie. opes. dignitates. regna. gl̓ia. voluptates. que freq̄ntiꝰ recidūt in cōtraria. Erigitſe ꝯfeſtim altiꝰ reſpiciēs verā btītudīs formam; nō ſimulacrū quoddā vel ydolū beatitudīs. quale ſtoyci ponere viſi ſunt/ ī honeſto qd̓ ſuij p̄iꝰ p̄miū eſt. ꝓ cuiꝰ obẜuatōemors volūtaria etiā ꝓpͥa manu (ſicut egitcatho) ẜm eos q̄ri p̄t/ quā eſſe viā breuem ⁊expeditā ſed mēdacit̉ dixerūt ad libertatē.Sileo de porcinis voluptatibus epicuri.Sed neqꝫ primi boni ſola cōtemplatio (qͣlem locutꝰ ē Areſto.) btītudo dici p̄t. Sublimiorē et eternaꝫ dat theologia. In cuiusaſpectu mōſtrat momētaneū et breue hͦ tribulatōis/ ſupͣ modū immēſum gl̓ie pōduſoꝑari in nob̓. cōtemplātibꝰ nō ea q̄ vident̉ſed q̄ nō vidēt̉. Oſtēdit ex aduerſo miſeriāineſtimabilē fine caritura/ qualē nullꝰ philozophantiū cōcepiſſe viſus eſt. Quid autē gͣuitatis habere cenſebit̉ pena tꝑalis qͣntalibet eterne vite ⁊ morti collata/ minꝰ certe qͣꝫ ictus leuis virge ad ſuppliciū capitale vitandū ⁊ regnū cōſeq̄ndū. Ecce ꝓponatur vtrūqꝫ puerulo. q̄rat̉ qͥd eligat e duobꝰ;mortē pati vel virgā. nō dubiū qͥn virgamOrabit etiaꝫ flēs ſi neget̉ ei timēs et horrēſꝓpoſitū ſibi e diuerſo vl̓ ſuſpendiū vl̓ incēdiū. Hinc pueros dū flagellant̉ et clamantridere ſolemꝰ; tenētes puto illā ſapiētis ſententiā. Uirga eū cedis ⁊ anīam eiꝰ ab inferno liberabis. Nos v̓o gͣndiuſculi pueri gemimus excādeſcimꝰ murmuramꝰ ad modicū dei flagellū. Illudqꝫ ꝑ impatientiamrūpimus vt poſſumꝰ. qͣſi nō ab inferno ſimilit̓ liberare nos q̄rat pater noſter deusZ ¶ Tribularis qͥd putas tibi theologia ſua-
ſura ſit? Serui deo ſctōſqꝫ ſuos ⁊ ſctās honora. ꝓſꝑaberis in ſeculo delicijs. diuitijs.pace gl̓ia frueris ad votū. Sic videlicꝫ docebat ſapiēs. Fili accedens ad ẜuitutē deip̄para aīam tuam ad tēptatōem. Sic apoſtolꝰ. Omnes qͥ pie volūt viuere in xp̄o ꝑſecutōem patient̉. Sic chriſtꝰ dicēs. In mepacē: in mūdo p̄ſſuram habebitꝭ. Sic ſctīſctēqꝫ oēs exēplo mōſtrarūt. Expectandūita eſt. p̄parandꝰ animꝰ ad tribulatōeꝫ quenobis vtiqꝫ tal̓ fiet qͣlis animꝰ erit vtentis.demeruimꝰ milleſieſ mortē et īferni mortē;eruet nos (ſi volumꝰ) tribulatio. Si nolumus puniet nos bis in idip̄m Itaqꝫ oīnoimpoſſibile ē nō flagellari/ vl̓ hīc ad penitēotiā/ vel in futuro ad extermīatiōeꝫ. Reſpiciamus ſꝑ ad dn̄m flagellantē. Ad pr̄em miſericordiaꝝ corrigentē. Si vꝟ̓e nō vane. nōſimulatorie. nō velut ē ſomno chriſtiani dicimur et ſumꝰ Neqꝫ enī venire p̄t aliūde tribulatio. tenet qͥppe ligatū leonē infernaleꝫne furiat qͣntū vellet. nō ille ſꝫ detinēs eū rogandus eſt. nō aduerſariꝰ qͥuis aliꝰ/ ſit hōſit beſtia/ ſit ignis/ ſit aqͣ timēdꝰ eſt. timeat̉moderāſ illa deꝰ. Et hinc oriet̉ magna ſecuritas. ¶ Nolo dicat hic aliqͥs nō temptabodn̄m aduerſus illa que naturalis fert actioLiberrimꝰ enī nature rector eſt deꝰ vtēs illa ꝓut libet ad ſalutē electoꝝ/ ad ꝯmoditates ſe diligētiū. qͣles enūerate ſūt a ꝓphetiſet ſctīs dīligēter. Erudit ꝑ flagella. purgat⁊ medet̉. doctrīas ī ſcpͥturis ml̓tiplicat. qd̓ꝓph̓e. qd̓ boetiꝰ. qd̓ cicero cū ceterꝭ inſinuant. Cōpellit intrare vocatos ad nuptias;lacerans alt̓iꝰ tunicā. illiꝰ crus frāgēs. huic oculū eruēs. aliū mancū reddēs. ſepit vias malas ſpinis/ ne qͥs ambulet ꝑ eas ī interitū. ¶ Tribularis ⁊ tēptaris. Iſta cōis ēſors oīm viuētiū. Hō qͥppe naſcit̉ ad laborē. ſi demeruiſti/ te eqͦ aīo id ferre equuꝫ ē. ſitibi bene ꝯſciꝰ es; gaude qꝛ maior te merceſmanet. ¶ Quid p̄terea ꝙ abſqꝫ tēptatōibuſnullo pacto p̄ſens vita ducit̉ q̄ militia ē. tolera quā habes; qꝛ dū deerit certꝰ eſto ſuccedet altera tibi fortaſſis aſꝑior. Crade n̄ eiecit hoīeꝫ deꝰ ab horto voluptatꝭ vt hͨ nouāꝯſtitueret. ſꝫ ī labore viueret et erumna. Aufers ais mihi pacē. mihi gl̓iam. mihi diuitias. mihi felicitatē. nō aufero ſꝫ inuito; mōſtrās viā. qꝛ ꝑ p̄ſſurā mūdi pax. ꝑ infamiam gl̓ia. et ꝑ inopiā diuitie. ꝑ luctū et miſeriā beatitudo (qd̓ eſt omne bonū) ꝯꝑantur.¶ Ad extremū ꝓ p̄ſenti die et re qua agimꝰ;
cc Z